قافله عشق (به جای گفت و شنود)

امروز، در آستانه اربعین حسینی(ع) و در حالی که جهان اسلام به سوگ نشسته و عاشقان پاکباز مولای شهیدمان(ع) بزرگترین راهپیمایی تاریخ به سوی حرم مطهرش را با پای پیاده رقم زده و آوازه آن در سراسر جهان حیرت آمیخته به احترام آفریده است، این ستون را به بخشی از گزارش خبرنگار آمریکایی «هافینگتون پست» از راهپیمایی عظیم و بی‌نظیر اربعین حسینی(ع) اختصاص می‌دهیم. چرا که؛
بهتر آن باشد که سر دلبران
گفته آید در حدیث دیگران
«این واقعه، بزرگترین گردهمایی جهان است، اربعین هر تجمع دیگری را در نظر کوچک می‌کند... اگر می‌خواهید یک دین زنده را ببینید به کربلا بروید... جمعیت افق تا افق را پر می‌کند. جمعیت آن قدر زیاد است که صدها مایل مسافت را مسدود می‌کند. فاصله 425 مایل بین اولین شهر مرزی عراق تا کربلا مسافرتی طولانی با ماشین است و باید به طور غیر قابل تصوری سخت باشد وقتی قرار است این مسیر با پای پیاده طی شود. طی این مسیر برای زائران دو هفته کامل طول می‌کشد. افرادی از تمام گروه‌های سنی خستگی راه رفتن در زیرآفتاب سوزان در طی روز و سرمای استخوان‌سوز در شب را متحمل می‌شوند. آن‌ها حتی بدون اساسی‌ترین تجهیزات سفر و یا کمپینگ از مسیر زمین‌های ناهموار و تالاب‌های خطرناک سفر می‌کنند. آنها در کنار عشق سوزان و بزرگشان به حسین(ع)، چیز زیاد دیگری با خود حمل نمی‌کنند. پرچم‌ها و پارچه نوشته‌ها، هدفشان را به خود آنها و کل جهانیان یادآوری می‌کند.
... یک بخش از این مراسم سوگواری که هر مشاهده کننده‌ای را بهت زده می‌کند دیدن این صحنه است که هزاران چادر که آشپزخانه موقت هستند توسط روستائیان که در مناطق اطراف زندگی می‌کنند، در کناره مسیر زائران برپا شده است. این چادرها که موکب نام دارد مکان‌هایی هستند که آنچه زائران نیاز دارند را در اختیار آنها می‌گذارند. از غذای تازه و جایی برای استراحت گرفته تا مکالمات بین‌المللی رایگان برای زائران، پوشک بچه و تا هر رفتار مهربانانه‌ای، آن هم، همه و همه رایگان. در واقع زائرین نیازی به حمل کردن هیچ چیز جز لباس‌هایشان در این سفر 400 مایلی ندارند. حیرت بیشتر در نوع دعوت از زائرین برای غذا و نوشیدنی است. گردانندگان موکب‌ها، جلوی زائرین را می‌گیرند، با آنها راه می‌روند و از آنها خواهش می‌کنند که دعوت آنها را بپذیرند که اغلب شامل یک مجموعه کامل از خدمات مناسب برای پادشاهان است: در ابتدا پاهای شما ماساژ داده می‌شود، سپس غذای گرم و خوشمزه تعارف می‌کنند و بعد از آن از شما دعوت می‌شود که استراحت کنید، در حالی که لباس‌های شما شسته و اتو زده می‌شود و بعد از بیداری به شما بازگردانده می‌شود و البته همه این کارها رایگان و با مهربانی صورت می‌گیرد.
... نگاه به انبوه جمعیت، نفس شما را بند می‌آورد و آنچه به این نمایش عظیم اضافه می‌شود آن که هرچه شرایط امنیتی بدتر می‌شود، افراد بیشتری انگیزه پیدا می‌کنند که تروریست‌ها را به چالش بکشند...
... این مراسم سوگواری آنها یک مراسم مذهبی نیست، بلکه نشانه‌های پررنگی از مقاومت است.