کد خبر: ۳۰۷۲۷۱
تاریخ انتشار : ۱۸ اسفند ۱۴۰۳ - ۲۰:۲۲

 گزارش «فارن افرز» از سلاحی که ترامپ به روی «متحدان» کشیده است

 
 
مجله نزدیک به «شورای روابط خارجی آمریکا» با اشاره به اقدامات تنبیهی ترامپ بر ضد متحدانش نوشته است، این اقدامات بیش از آن که به دشمنان آمریکا آسیب بزند به دوستان و متحدان این کشور صدمه می‌زند.
این روزها ترامپ نقاب از چهره آمریکا کنار زده و چهره واقعی این کشور را برای دوستان و دشمنان عیان کرده است. جمله معروفی منتسب به «هنری کیسینجر» وجود دارد که می‌گوید «دشمنی با آمریکا ممکن است خطرناک باشد اما دوستی با آمریکا مرگبار است.» اقدامات ترامپ دقیقاً ترجمه عملی این جمله است. توهین و تحقیر رئیس‌جمهور یک کشور متحد و اخراج وی از کاخ‌سفید، تلاش برای الحاق یک کشور متحد دیگر به خاک خود (کانادا)‌، تلاش برای تصاحب بخشی از خاک متحدین دیگر(دانمارک و پاناما)‌، آغاز جنگ تجاری علیه دوستان آمریکا مثل کانادا، مکزیک و اروپا، همگی نشان می‌دهد که آمریکا، دوست و دشمن نمی‌شناسد و پای منافع که به میان بیاید همه را «دشمن» می‌پندارد!
‌«نیکلاس مولدر»، مورخ و تحلیلگر آمریکایی در تحلیلی برای مجله آمریکایی «فارن افرز» ضمن اشاره به این موضوع استدلال می‌کند که متحدان آمریکا مانند كانادا، مكزيك، کشورهای اروپایی و کشورهای آسیای غربی، بيشتر از کشورهایی مانند ایران، ونزوئلا، چین و روسیه از تهديدات و فشارهای اقتصادی ترامپ آسیب می‌بینند. به گفته وی در طول جنگ سرد، واشنگتن همواره از فشارهای اقتصادی علیه متحدان خود استفاده می‌کرد. به‌عنوان مثال، در سال 1948، تهدید واشنگتن به قطع کمک‌ها، دولت هلند (متحد آمریکا) را مجبور کرد تا ظرف یک سال به اندونزی استقلال دهد. همچنین در دهه 1980، دولت ریگان از تهدید مجازات‌های تجاری و تحریم‌های تجاری علیه ژاپن، متحد دیگر خود، برای جلوگیری از هجوم کالاهای این کشور به بازار آمریکا بهره برد. به گزارش فارس «مولدر» در این مقاله اعتراف می‌کند که سیاست فشار حداکثری ترامپ علیه ایران و ونزوئلا در دوره نخست هرچند شرایط سختی را بر این دو کشور حاکم کرد،‌ اما موجب تغییرات سیاسی در آنها نشد. این در حالی است که کانادا و مکزیک مطمئناً همچون دوستان دیگر آمریکا از فشار اقتصادی ترامپ ضربه سختی می‌خورند چرا که سه‌چهارم کل صادرات کانادا و 98درصد صادرات نفت آن، به آمریکا می‌رسد و از طرفی واشنگتن بزرگ‌ترین شریک تجاری مکزیک است.
آمریکا، کشوری مافیایی
روزنامه انگلیسی «گاردین» هم در مطلبی با مرور اقدامات ترامپ علیه متحدین کشورش، رویکرد وی را شبیه به شخصیت اول فیلم «پدرخوانده» دانست و با «نفرت‌انگیز» توصیف کردن آن، نوشت: «وقتی قدرتمندترین کشور جهان به یک دولت مافیایی تبدیل می‌شود ما باید در مقابل، هر کاری که لازم است انجام دهیم.» به گزارش ایرنا، نگارنده با اشاره به رویکرد ترامپ در کاخ‌سفید می‌نویسد: «رئیس‌جمهوری آمریکا هفته گذشته اعلام کرد توافقی که به جنگ روسیه علیه اوکراین پایان ‌دهد، می‌تواند خیلی سریع انجام شود، اما اگر کسی نخواهد، فکر کنم آن شخص برای مدت زیادی سر کار نخواهد ماند.»
 از دیدگاه نویسنده، شکی نیست که مخاطب این جمله ترامپ، ولودیمیر زلنسکی رئیس‌جمهوری اوکراین است. ترامپ در مرحله بعدی ارسال کمک‌ها و اشتراک اطلاعات طبقه‌بندی‌شده با کی‌یف را نیز متوقف کرد و بدین ترتیب هفت‌تیر روسی را به سمت اوکراین نشانه گرفت و در عین حال از بررسی طرحی برای تشدید تحریم‌ها علیه مسکو خبر داد. ستون‌نویس گاردین در ادامه به سخنرانی ترامپ در کنگره آمریکا اشاره کرد و نوشت: «رئیس‌جمهور آمریکا در این سخنرانی با کنار گذاشتن تشریفات، تهدید خود مبنی بر تصرف گرینلند را بار دیگر تکرار و اعلام کرد و ما به هر طریقی، آن را به دست می‌آوریم». به عقیده نگارنده، این اظهارات یادآور هشدار قبلی او به دولت کپنهاک است که گفته بود یا‌گرینلند را بفروشید و یا با پیامدهای آن مواجه شوید. ترامپ سپس دانمارک را به وضع تعرفه تهدید کرده بود. به اعتقاد نویسنده گاردین، رئیس‌جمهور آمریکا همین رویکرد را در قبال کانادا به عنوان همسایه شمالی خود نیز در پیش گرفته و این کشور را بارها ایالت پنجاه‌ویکم آمریکا خوانده است. ستون‌نویس گاردین سبک و سیاق ترامپ را کاملاً مافیایی خوانده و با اشاره به نشست جنجالی او با زلنسکی در کاخ‌سفید آورده است که «ترامپ و جی‌دی ونس معاونش هر دو زلنسکی را به بی‌احترامی متهم کردند که این رفتار بیشتر شبیه شخصیت‌های اصلی فیلم پدرخوانده بود تا رهبران یک کشور.»
افزایش نگرانی‌های اقتصادی
خبرگزاری «آسوشیتدپرس» هم در گزارشی با اشاره به تصمیمات ترامپ در زمینه اعمال تعرفه‌ها، کاهش نیروی کار فدرال و هزینه‌های دولت نوشته است، این اقدامات نگرانی‌های اقتصادی در این کشور را افزایش داده است. آسوشیتدپرس نوشته است: ترامپ با مجموعه‌ای از تعرفه‌ها، اخراج کارکنان دولت و مسدود کردن هزینه‌های دولتی نگرانی‌ها درباره آسیب بیشتر به اقتصاد آمریکا را به جای کمک به رونق آن برانگیخت. این گزارش می‌افزاید: نرخ بیکاری در آمریکا اکنون ۴.۱درصد است و در ماه فوریه(بهمن) ۱۵۱هزار شغل جدید اضافه شد و ترامپ علاقه‌مند است به تعهدات سرمایه‌گذاری شرکت‌های اپل و شرکت نیمه‌رساناهای تایوان اشاره کند و مدعی شود که اقداماتش نتیجه داده است. با این حال، گزارش وضعیت استخدام‌ها که روز جمعه منتشر شد، نشان داد تعداد افرادی که به دلیل شرایط اقتصادی مجبور به کار پاره‌وقت هستند، در ماه گذشته به ۴۶۰هزار نفر افزایش یافته است. بر اساس این گزارش در بخش‌های تفریحی که نشان‌دهنده پول اضافی مصرف‌کنندگان است، ۱۶هزار شغل از دست رفته است و دولت فدرال حقوق و دستمزد خود را کاهش داده که می‌تواند نشانه زنگ هشداری باشد که توسط بازار سهام، اعتماد مصرف‌کنندگان و سایر معیارهایی که مسیر حرکت اقتصادی را نشان می‌دهد، به صدا درآمده است.
«نیکلاس بلوم» اقتصاددان دانشگاه استندفورد به آسوشیتدپرس گفت: از این نگرانم که وارد مرحله‌ای شویم که ممکن است به عنوان «رکود اقتصادی ترامپ» شناخته شود. تلاطم مداوم سیاست‌ها و جنگ تعرفه‌ها می‌تواند اقتصاد آمریکا را وارد اولین رکود خود در پنج سال گذشته کند. آخرین‌بار در دوران همه‌گیری کرونا در دولت نخست ترامپ آمریکا دچار رکود شد.
تظاهرات دانشمندان
خبر دیگر این که صدها نفر از دانشمندان و اهالی علم در آمریکا علیه فرمان جدید دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری این کشور برای کاهش بودجه دولت به نهادهای تحقیقاتی تظاهرات کردند. تارنمای شبکه فرانس۲۴ در این زمینه گزارش داد با بازگشت ترامپ به کاخ‌سفید، دولت او بودجه تحقیقات فدرال را کاهش داده، آمریکا را از سازمان جهانی بهداشت و توافق آب و هوائی پاریس خارج کرده و به دنبال اخراج صدها نیروی فدرال در حوزه تحقیقات علمی و آب و هوائی است. در واکنش به این اقدام، محققان، پزشکان، دانشجویان، مهندسان و مقام‌های منتخاب آمریکایی در خیابان‌های واشنگتن دی‌سی، نیویورک، بوستون، شیکاگو، میدیسون و ویسکانسین حضور یافتد تا خشم خود را از حملات بی‌سابقه علیه علم ابراز کنند. این رسانه به نگرانی از «فرار مغزها» در آمریکا اشاره کرد و نوشت: بسیاری از محققان آمریکایی نگران آینده کمک‌های مالی و سایر بودجه‌های فدرال در بخش‌های تحقیقاتی هستند. آنها به خبرگزاری فرانسه گفتند که تعلیق برخی از این کمک‌ها، برخی از دانشگاه‌ها را به سمت کاهش تعداد دانشجویان پذیرش‌شده در مقطع دکتری یا پست‌های تحقیقاتی سوق داده است.