مطلب وارده
جفا به ایثارگران با زیر پا گذاشتن قانون!
محمد دیندار(فعال رسانهای و مستندساز)
التزام و عمل به قانون امری بدیهی است که از دوران دبستان به کودکان آموزش داده میشود تا در طول زندگی و تمام مناسبات اجتماعی آویزه گوش قرار گرفته و در طول زندگی با احترام و اجرای آن امور در مسیر صحیح خود چرخیده و شاهد نظمی اجتماعی و جلوگیری از بینظمیها و بیعدالتیها باشیم.
در این شرایط بدیهی است التزام به قانون برای دولتمردان و سازمانهای دولتی و عمومی میبایست اصلی خلل ناپذیر و مبنای همه فعالیتهای آنها باشد، اما متاسفانه این امر بدیهی مدتهاست در مواردی از سوی سازمان تامین اجتماعی نادیده گرفته شده و در بخشی از فعالیتهای آن شاهد بیتوجهی و بلکه زیرپاگذاشتن قانون هستیم. از جمله بند خ ماده 88 قانون برنامه پنجساله ششم که در برنامه هفتم نیز تنفیذ گردیده و در آن آمده است: «ایثارگران و فرزندان شهدا و آزادگان و جانبازان و رزمندگان با سابقه حداقل دوازده ماه سابقه حضور در جبهه برای یکبار از پرداخت مابه التفاوت برای پانزده سال سنوات بیمهای ناشی از تغییر صندوق بیمه و بازنشستگی معاف هستند.»
اما با وجود این صراحت قانونی، متاسفانه سازمان تامین اجتماعی بارها و بارها از این قانون عدول نموده و آن را اجرا نمیکند. این در حالی است که هر بار نیز یک ایثارگر به دیوان عدالت اداری در این باب شکایتی مطرح نموده، سازمان تامین اجتماعی محکوم شده و ملزم به اجرای قانون گردیده که به پیوست این یادداشت و برای نمونه یکی از آرای اخیر دیوان عدالت اداری نیز منتشر میشود.
اما سؤالی که اینجا پیش میآید این است که چرا سازمان تامین اجتماعی جامعه ایثارگری را اینگونه درگیر رفت و آمدهای طاقت فرسا نماید؟ وقتی دیوان عدالت اداری چند بار این سازمان را در این باب محکوم نموده، چرا باز هم باید شاهد این بازی تکراری سازمان تامین اجتماعی و درگیر کردن دیوان عدالت اداری و به زحمت انداختن جامعه ایثارگری باشیم؟
چرا در حالی که اخیرا جناب دکتر رحماندوست نماینده محترم تهران و رئیس کارگروه تخصصی ایثارگران مجلس شورای اسلامی طی دو نامه جداگانه به جناب سالاری مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی و جناب جواهری معاونت امور مجلس این سازمان صریحا این ماده قانونی را به آنها یادآوری و خواستار اجرای آن شدهاند، این سازمان همچنان در اجرای این قانون کوتاهی میکند. کجا بودند این آقایان وقتی خانواده شهدا بدون هیچ چشمداشتی فرزندان خود را برای دفاع از دین و مملکت راهی جبههها میکردند؟ کجا بودند این آقایان وقتی جانبازان دست و چشم خود را برای دفاع از این کشور از دست دادند و هنوز نیز درگیر جراحتهای زمان جنگ هستند؟ کجا بودند وقتی نوجوانان و جوانان این مملکت در هشت سال دفاع مقدس جان در کف اخلاص نهاده و جوانی خویش را در خاکریزها و زیر آتش و توپ گذراندند؟
آیا سزاست که مدیران سازمان تامین اجتماعی اکنون در دفاتر شیک خود با بهترین و بالاترین حقوقها و پاداشها و امتیازات، حداقلهایی را که قانون برای جامعه ایثارگران مصوب نموده نادیده گرفته و در برابر قانون مصوب مجلس شورای اسلامی و تایید شده توسط شورای نگهبان و ابلاغ شده توسط دولت
کوتاهی کنند. و اما به عنوان یک نویسنده، فعال رسانهای، مستند ساز و رزمنده هشت سال دفاع مقدس از آقای میدری وزیر کار میخواهم همانطور که جناب پزشکیان یکی از شعارهای مکررش در ایام انتخابات عمل به قانون توسعه بود، بنابراین زیر مجموعه خود سازمان تامین اجتماعی را مکلف به اجرای قانون نموده و با متخلفین برخورد نماید.
همچنین از جناب رحماندوست با توجه به مسئولیتهای مختلف در مجلس از جمله عضو ناظر بر اجرای قوانین و همچنین جناب حجتالاسلام پژمانفر به عنوان رئیس محترم کمیسیون اصل نود، تقاضا دارم یکبار برای همیشه به طور قاطع و صریح به این تخلفات سازمان تامین اجتماعی (که باید محل آرامش ارباب رجوع و بیمهگذاران خود باشد، اما متاسفانه در برخی امور خلاف آن را شاهد هستیم) پایان دهد و گرنه زحمات مجلس برای تدوین و تصویب قوانین که مراحلی طولانی و طاقت فرسا دارد، به چکار خواهد آمد، وقتی برخی سازمانها از آن عدول کنند!