رو آوردن به خدا هنگام ضرر و زیان و غفلت از خدا هنگام برطرف شدن ضرر (در پرتو وحی)
«هنگامی که به انسان زیانی و مشکلی میرسد(و دستش از همه جا کوتاه میشود، دست به سوی ما دراز میکند) و ما را(در همه حال) در حالی که به پهلو خوابیده و یا در حالت نشسته و یا در حالتی که ایستاده است میخواند. اما به مجرد اینکه بلا و ناراحتی آنها را برطرف میسازیم، آنچنان در غفلت فرو میروند که گویا هرگز از ما تقاضایی نداشتند.(و ما نیز به آنها کمکی نکردیم، آری) اینچنین اعمال مسرفان در نظرشان زیبا جلوه داده شده است.» یونس- 12