نپال
اِوِرست هنوز هم قد میکشد
رشد قله اورست توجه ماجراجویان و دانشمندان را به خود جلب کرده است.
به گزارش ایرنا، مدتهای مدید است که رشد قله اورست توجه ماجراجویان و دانشمندان را به خود جلب کرده است. پژوهشی که به تازگی انجام شده عامل شگفتانگیزی را نشان میدهد که باعث رشد مداوم مرتفعترین کوه جهان میشود و فهم ما از فرآیندهای زمینشناسی را به چالش میکشد.
وبگاه دِیلی گَلِکسی در گزارشی آورده است: قله اورست در زبان نپالی به نام «ساگارماتا» و در زبان تبتی «چومولونگما» شناخته میشود و ارتفاع چشمگیر آن ۸هزار و ۸۴۹ متر (۲۹۰۳۲ فوت) است. ارتفاع استثنایی اورست از قلههای مجاورش مانند «کِیتو»، «کانگچنجونگا» و «لهوتسه» پیشی میگیرد. این قله، جزو رشتهکوه هیمالیا و واقع در کشور نپال است.
یافتههای پژوهش پژوهشگران کالج دانشگاهی لندن و دانشگاه علوم زمین چین نشاندهنده مشارکت غیرمنتظرهای میان کوه اورست و سامانههای رودخانهای نزدیک است. این همکاری نقش مهمی در رشد کوه در ۸۹هزار سال گذشته داشته
است.
پژوهشگران پدیدهای را شناسایی کردهاند که به نام «بازگشت ایزواستاتیک» شناخته میشود. پدیده بازگشت ایزواستاتیک زمانی رخ میدهد که وزن بالایی پوسته زمین به دلیل از دست دادن جرم، کاهش مییابد. در این حالت، گوشته زمین که زیر پوسته قرار دارد، فشار بیشتری وارد میکند و پوسته به سمت بالا حرکت میکند؛ در نتیجه، ارتفاع کوهها افزایش مییابد. این پدیده تا ۵۰ متر (۱۶۴ فوت) به ارتفاع اورست افزوده است.
سامانههای رودخانه آرون و کوسی بازیگران اصلی این رقص زمینشناسی هستند. این رودخانهها با حفر تنگههای وسیع در زمینهای اطراف، فرسایش ایجاد کرده و میلیاردها تُن زمین را با خود بردهاند. این فرسایش، بار روی پوسته زمین را سبک میکند و باعث ایجاد اثر بازگشت ایزواستاتیک و قد کشیدن قله اورست میشود.
دکتر «متیو فاکس» از دانشمندان علوم زمین کالج دانشگاهی لندن، توضیح میدهد: با استفاده از ابزارهای جیپیاِس دریافتیم این قله حدود دو میلیمتر در سال رشد میکند و اکنون فهم بهتری از دلیل این رشد کسب کردهایم.
یافتههای این پژوهش به صورت مقالهای در مجله علمی «نِیچِر ژئوسایِنس» منتشر شده است.