هشداری که باید جدی گرفت! (نکته ورزشی)
محمود محمدی
پرونده مسابقات کشتی قهرمانی جهان در رده سنی زیر 23 و بزرگسالان در اوزان غیر المپیکی بسته شد. در رقابتهای کشتی فرنگی زیر 23 سال با کسب 3 طلا و 4 برنز بر بام جهان ایستادیم. در این مسابقات علی احمدی وفا در وزن 55 کیلوگرم، محمد ناقوسی در وزن 82 کیلوگرم، فردین هدایتی در وزن 130 کیلوگرم به مدال طلا، عرفان جرکنی در وزن 63 کیلوگرم، دانیال سهرابی در وزن 72 کیلوگرم، علی اسکو در وزن 77 کیلوگرم و شایان حبیب زارع در وزن 97 کیلوگرم به مدال برنز دست یافتند تا ایران با 149 امتیاز و با اقتدار به عنوان قهرمانی دست پیدا کند.
در مسابقات کشتی آزاد زیر 23 جهان نیز آزادکاران کشورمان با 3 طلا، یک نقره و 2 برنز برای نخستینبار در تاریخ عنوان قهرمانی را بهدست آورد. در این رقابتها مهدی یوسفی در وزن 79 کیلوگرم، امیرحسین فیروزپور در وزن 92 کیلوگرم، امیررضا معصومی در وزن 125 کیلوگرم به مدال طلا، مهدی حاجیلوئیان در وزن 97 کیلوگرم به مدال نقره، علی مؤمنی در وزن 57 کیلوگرم، ابراهیم خواری در وزن 61 کیلوگرم و عباس ابراهیمزاده در وزن 70 کیلوگرم به مدال برنز دست یافتند تا ایران با 158 امتیاز در جایگاه نخست قرار گیرد.
شرایط در مسابقات کشتی قهرمانی جهان بزرگسالان در اوزان غیرالمپیکی تا حدودی متفاوت بود. در کشتی فرنگی، ایران با کسب یک مدال طلا توسط محمدعلی گرایی و یک مدال نقره توسط پویا دادمرز بهعنوان نایب قهرمانی دست یافت. در کشتی آزاد اما ضعیفترین نتایج رقم خورد و ایران با یک مدال برنز توسط محمد نخودی روی سکوی سوم ایستاد. البته این سومی در شرایطی بهدست آمد که امتیازات روسیه محاسبه نشد وگرنه این عنوان نیز به آزادکاران ما نمیرسید.
واقعیت آن است که مدیریت در کشتی، دست اهلش بوده و راس هرم با زیر و بمکار آشناست. این را میتوان از نتایج و خروجی کار دریافت. در یک قلم کشتی ما طی سالهای اخیر در تمام ردههای سنی پایه (نوجوانان، جوانان و امید) عنوان قهرمانی جهان را در دو بخش آزاد و فرنگی بهدست آورده ولی نتایج تیم ملی کشتی آزاد در مسابقات جهانی غیر المپیکی آلبانی واقعیتهای تازهای را برای اهالی ورزش آشکار ساخت که باید به آن توجه شود.
در این رقابتها روسها پس از مدتی دوری از سطح اول کشتی جهان، به روی تشک بازگشتند و ستارهای به نام عبدالرشید سعداللهیف علیرغم تغییر وزن، ششمین طلای جهانیاش را بهدست آورد تا کلاس متفاوت کشتی روسیه را به نمایش بگذارد. شاگردان حاجی مراد گاتسالوف با وجود مشکلات درونی و دوری از میادین بزرگ، غنای فنی خود را بار دیگر به نمایش گذاشتند تا ثابت شود با بازگشت روسیه عرصه برای کشتی ما تنگتر از قبل میشود.
در همین رقابتها ژاپنیها روش و متد متفاوتی از کشتی را به نمایش گذاشتند و با جسارت، سرعت مثالزدنی خودشان، موجب تعجب و حیرت تمام کشورها شدند. نمایش ژاپنیها به اندازهای خیرهکننده بود که حتی تحسین علیرضا دبیر رئیس فدراسیون کشتی کشورمان را نیز به دنبال داشت. این ژاپن مستعد رسیدن به سکوی جهانی است و با ادامه این روند در سالهای آینده رقیب سرسختی برای روسیه، ایران و آمریکا به حساب میآید.
در مقابل ما با 4 کشتیگیر تنها به یک مدال رسیدیم. به عبارت سادهتر از 16 فرصت مدال، فقط یک برنز نصیبمان شد. در دو کشتی مهم نخودی و قاسمپور تا ثانیههای پایانی از حریفاننامدار خود پیش بودند اما به یکباره با یک اشتباه قافیه را واگذار کردند.
باختن در ثانیههای پایانی درد کهنه کشتی و حتی ورزش ایران است، از فوتبال و سایر رشتهها گرفته تا کشتی، این درد بارها و بارها حس شده و شوربختانه تا به امروز درمانی برای آن یافت نشده و مشکلات و باختها از مسابقهای به مسابقهای دیگر منتقل میشوند.
همه اینها نشانههایی از تغییرات کشتی جهان و تداوم اشتباهات ماست. این نه حرف ما بلکه سخن بسیاری از کارشناسان اهل فن کشتی است که باید روی ریزترین مسائل فنی ذرهبین انداخت و با تلاش بیشتر، امتحان راههای جدید و تمرکز بیش از پیش روی مسائل روحی و روانی مسیر تازهای برای کشتی به ویژه در بخش آزاد باز کرد.
کشتی پرافتخار ما با مدیریت کاربلد و امتحان پس داده میتواند این کار را انجام دهد، به شرط آنکه تمرکزش فقط روی ساخت و ساز نباشد، قدرت ریسکپذیری را بالا ببرد و در رفت و آمدها نگاهش معطوف به چند مربی مربیان خاص و امتحان پس داده نباشد.