رشوه سیا به رسانه‌ها برای مخابره گزارش‌های مورد نظر آمریکا

به گزارش فارس اولف‌کوت با اشاره به ارتباط زیرزمینی و فعالیت‌های جاسوسی ردوبدل شده بین دو سفارت آلمان و ترکیه اظهار داشت: در خیابان فردوسی تونل‌های زیرزمینی ایجاد کرده بودند تا دیپلمات‌های آلمانی و ترکیه‌ای با امنیت خاطر با هم در ارتباط باشند. چنانچه وضعیت اضطراری پیش می‌آمد، آلمانی‌ها از طریق این تونل‌ها به ساختمان سفارت ترکیه پناه می‌برند و بالعکس. بعدها، آمریکا نیز دست‌به‌کار شد و از این تونل‌ها جهت گم کردن ردپای جاسوسانش بهره برد.
وی ادامه داد: من به‌ دفعات بسیار زیاد به سفارت آلمان آن‌روزها در تهران رفت‌وآمد داشتم؛ بعضی اوقات به من می‌گفتند که مستقیماً به ساختمان سفارت وارد نشوم، بلکه از راه‌های زیرزمینی و به‌ وسیله سفارت ترکیه این کار را انجام دهم، و این بدین خاطر بود که سرویس اطلاعاتی فکر کند که مقصد من سفارت ترکیه است. این خبرنگار آلمانی افزود: بنده یقین دارم که سیا از این تونل‌های زیرزمینی جهت گمراه کردن سرویس‌های اطلاعاتی ایرانی که به دنبال ردیابی عناصر "سیا” در ایران هستند، استفاده می‌کند.
وی در بخش دیگری از مصاحبه خود تاکید کرد: این عین واقعیت است که سفارت‌خانه‌های آمریکا در سرتاسر جهان در خدمت منافع آمریکا و البته جاسوسی کردن از کشورها، به‌ویژه از زمان جنگ جهانی اول به بعد بوده‌اند. واشنگتن همواره به دنبال قدرت عالم‌گیر بوده است، از‌این‌رو هر ملتی که به فرمان آمریکایی‌ها گردن نمی‌نهاد، الزماَ می‌بایست تحت فشار و نفوذ قرار گیرد.
اولف‌کوت گفت: تعجبی ندارد که همه به‌اصطلاح انقلاب‌هایی که آمریکا پشت آن بوده به صورت زنجیروار جنگ و درگیری بیش‌تری را موجب می‌شوند. همین رویه هم‌اکنون در سوریه پیاده می‌شود؛ کاخ سفید می‌خواهد از دست «اسد»ی خلاص شود که به هنگام خرید سلاح، بیش‌تر به طرف مسکو گرایش دارد تا واشنگتن. سفارت آمریکا در دمشق پر بود از جاسوسان سیا؛ این‌ها هم‌اکنون در «امان» پایتخت اردن مستقر شده‌اند. البته به خاطر داشته باشید که کار اصلی آمریکا در جهان اسلام «جاسوسی» نیست، بلکه به دنبال ایادی و عناصری از مردم همان کشور می‌گردند تا دولت را سرنگون کنند، تا دست آخر افرادی سر کار بیایند که به همه سازهای کاخ سفید برقصند.
آلمان چگونه سلاح‌های شیمیایی به صدام می‌داد؟
وی ادامه داد: بنده از نزدیک اتفاقات ژولای 1988 [1367 خورشیدی] در عراق را دیدم. روزنامه سراسری «فرانکفورتر آلگماینه» آلمان، مرا به‌عنوان یک گزارشگر جنگ به عراق فرستاد. آلمان در آن روزها به زعم خود «آفت‌کش» به عراق می‌داد، اما واقعیت این بود که محموله‌ها حاوی ترکیبات گاز خردل و دیگر گازهای سمی بودند. از طرفی، الیاف گرانیتی که نقش محفظه گاز خردل را داشتند نیز از آلمان به عراق می‌آمد. آمریکا نیز به نوبه خود، تصاویر ماهواره‌ای مواضع سربازان ایرانی را به بغداد می‌داد. من از 12 ژولای 1988 در «زبیدات» و چگونگی شیمیایی شدن ایرانیان از سوی صدام، عکس گرفتم. سیا پس از 25 سال سکوت، در وب‌سایتی برای نخستین‌بار از شیمیایی شدن سربازان ایرانی توسط عراق در منطقه «زبیدات» می‌گوید.
این خبرنگار آلمانی افزود: خیلی عجیب است که صدراعظم آلمان به خاطر شیمیایی کردن یهودیان ،برای دلجویی به اسرائیل می‌رود، اما به خاطر جنایات‌شان در جنگ عراق علیه ایران، از ایران عذرخواهی نمی‌کنند. آیا مردم ایران در نظر سیاست‌مداران آلمانی شهروند درجه دو محسوب می‌گردند؟ یا آمریکایی‌ها به آن‌ها اجازه این کار را نمی‌دهند؟
وی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: من از کرده خود در زمان جنگ عراق علیه ایران پشیمانم. البته من نیز مانند بسیاری از سربازان ایرانی که از حملات شیمیایی جان سالم به در بردند، دچار سرطان شدم؛ سه بار سکته قلبی داشته‌ام. این روزهای پایانی عمر نمی‌خواهم سکوت اختیار کنم یا بگذارم مرا وادار کنند. واقعیت باید گفته شود. آن‌ها [دولت آمریکا] مرا تهدید کرده‌اند که باز به زندان می‌افتم. شاید بهتر باشد به روسیه یا ایران پناهنده شوم.
گفتنی است چند ماهی می‌شود که یک خبرنگار برجسته آلمانی با پشت کردن به رسانه‌های بزرگ این کشور، شروع به افشاگری در مورد فعالیت‌هایی کرده که می‌گوید از آن‌ها پشیمان است و می‌خواهد با وجود تهدیدهای صورت گرفته علیه او واقعیات را اعلام کند.
«اودو اولف کوت» که سال‌ها برای مجلات «اشپیگل» و «فرانکفورتر آلگمانیه» کار کرده است می‌گوید به دلیل حضور در مناطق جنگی ایران در هنگام حمله شیمیایی صدام، دچار بیماری شده، در مصاحبه‌های مختلف از اقدام غیرقانونی سازمان‌های اطلاعاتی غربی از جمله آمریکا و آلمان گفته و تصریح کرده که سازمان سیا با پول دادن به خبرنگاران، گزارش‌ها را آن طور که می‌خواهد در رسانه‌ها منتشر می‌کند