کد خبر: ۲۸۱۷۰
تاریخ انتشار : ۰۷ آبان ۱۳۹۳ - ۲۰:۳۶
آنتوان بارا نویسنده و متفکر مسیحی:

امام حسین(ع) آنگونه که باید شناخته نشده است

آنتوان بارا، نويسنده برجسته مسيحي که سال هاي بسيار از دوران جواني خود را صرف تحقيق و بررسي پيرامون زندگي ائمه شیعیان کرده، صاحب اثری همچون «حسين در انديشه مسيحي»، «زینب فریاد فرمند» است و خبر از تألیف دو کتاب دیگر خود در مورد امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س) می‌دهد. بارا در گفت‌وگو با شفقنا برای اولین بار نام کتاب در حال نگارش خود را اعلام می‌کند: «علی فیلسوف اسلام».


وی در این گفت‌وگو در باره جایگاه ائمه معصومین بویژه امام علی (ع)و امام حسین (ع)وارتباط مسیحیان ومسلمانان سخن گفته است.
***
*این روزها به نام دین شاهد خشونت و افراط‌گرایی در میان مسیحیت و اسلام هستیم. هر روز کج فهمی از دین عمیق‌تر و بر کشتار و جنایات گروه‌های تکفیری افزوده می‌شود. در این میان گفت وگوی میان ادیان تأثیری در کاهش افراط گرایی فرقه‌ای و خشونت در منطقه دارد؟
- مسیحیت و اسلام دین صلح، دوستی، محبت و عطوفت هستند و تمام پیروان ادیان الهی را به صلح و دوستی و پرهیز از خشونت دعوت می‌کنند. ما ایمان داریم ادیان الهی منادی همزیستی مسالمت آمیز هستند زیرا تمام ادیان و پیامبران از یک سرچشمه واحدی نشأت و پیام می‌گیرند، اما گروه‌هایی که شما از آنها نام بردید، با برنامه خارجی برای ایجاد تفرقه در بین ادیان الهی، مسلمانان و مذاهب اسلامی آمده‌اند. این گروه‌ها قصد دارند چهره اسلام را خدشه‌دار کنند و در برابر افکار عمومی بگویند که اسلام دین خشونت و کشتار است؛ این  در حالی است که بزرگان و علمای جهان اسلام این مطلب را نفی و این گروه‌ها را محکوم کرده‌اند.
*تروریست‌های داعش در عراق علاوه بر کشتار مسلمانان، تعرض‌های وسیعی علیه مسیحیان نیز انجام دادند که خشم و اعتراض بسیاری از اسقف‌ها را به دنبال داشت. تا به امروز  کلیساها توانسته‌اند در کاهش خشونت رونق گرفته در جهان نقشی داشته باشند؟
- پیروان دین مسیحیت قرن‌های متمادی در کنار مسلمانان همزیستی مسالمت آمیزی داشتند. مسلمانان را از نزدیک می‌شناختند، رفتار و کردار آنها را لمس کردند و حقیقت اسلام را می‌دانند. مسیحیان در جهان هرگز شعار دوران حکومت امام علی(ع) را فراموش نمی‌کنند. ایشان در نهج البلاغه حدیث معروفی دارند و انسان‌ها را دو دسته برادر دینی یا انسانی برابر در خلقت می‌دانند و امروز سازمان ملل به دنبال تحقق شعاری است که قرن‌ها پیش امام علی آن را سرلوحه حکومت خود قرار داده بودند.ما در دوران حکومت اسلامی شاهد هیچ یک از این اقدامات ناپسند نبودیم، مسلمانان، مسیحیان و همچنین اتباع ادیان دیگر در سایه حکومت اسلام در کنار یکدیگر با محبت و الفت زندگی کردند و از امنیت و احترام ویژه‌ای برخوردار بودند؛ بنابراین مسیحیان و بویژه کلیسا حقیقت دین اسلام را می‌دانند و می‌دانند که این یک نقشه از پیش طراحی شده برای تخریب دین اسلام و پس از آن سایر ادیان الهی است. در طول دوران حکومت اسلامی نه کلیسا و نه مسجدی منهدم شد و نه سری به ناحق بریده شد در حالی که ما امروز به نام اسلام شاهد وقوع این حوادث شوم هستیم.
*یکی از کتب در حال نگارش شما در مورد امام علی است. در یک جمله چه توصیفی برای امیرمؤمنان به کار می‌برید؟ برای تألیف این اثر از چه استناداتی استفاده کرده اید و تا به امروز در طول تحقیق خود به چه حقایقی درمورد حضرت علی دست یافتید؟
 - من برای کتاب حضرت زینب(س) در طول 25 سال، 200 عنوان انتخاب کردم تا اینکه به این عنوان فعلی کتاب رسیدم.
اما عنوان کتاب آینده من در مورد حضرت علی بسیار مهم خواهد بود، زیرا من در برابر شخصیت بزرگ و منحصر به فردی قرار گرفته ام. من منابع فراوانی برای این کتاب جمع آوری کردم و همین جا از طریق رسانه شما و برای خود شما یک سری را فاش می‌کنم که فعلا عنوان این کتاب را «علی فیلسوف اسلام» انتخاب کردم.
از طرف دیگر من در برابر کتاب بسیار عظیمی قرار گرفتم که از آثار برجسته آن امام همام است، کتاب نهج البلاغه که بزرگ‌ترین و عظیم‌ترین کتاب فلسفی در جهان است. به یقین می‌توانم بگویم که نهج البلاغه بزرگ‌ترین کتاب فلسفی و همچنین دارای گفته‌های بسیار برجسته‌ای در مورد حکمت، مدیریت و حکومت داری است. شما اگر به نامه حضرت علی به مالک برای ولایت مصر بنگرید، در حقیقت کلیات و آیین حکومت داری و رابطه، مسئولیت‌ها و وظایف بین حاکم و محکوم به خوبی تبیین شده و امروز این درس‌ها به زبان‌های مختلف در دانشگاه‌های بزرگ در حال تدریس است.
رفتارهای امام علی در حکومت‌داری بی‌مثال بود. به عنوان مثال هنگامی که حضرت می‌بینند مردی به سوی مردم دست نیاز دراز کرده، فرمودند: «این چه بساطی است.» مسئولانی که همراه امام بودند گفتند این مرد نصرانی است ما دیگر مسلمان نیازمند نداریم. حضرت بیشتر عصبانی شدند و فرمودند: «این مرد نصرانی در این مملکت کار و زندگی کرده و شهروند این مملکت است حال که پیر و از کار افتاده شده باید به این وضعیت زندگی کند؟» و علی(ع) بعد از آن دستور دادند که آن مرد را از بیت المال تامین کنند. یا هنگامی که مرد یهودی از آن حضرت به قاضی شکایت می‌برد و حاکم شهر،علی(ع) را برای دادرسی به محکمه فرا می‌خواند. حاکم، در دادرسی ابتدا مرد یهودی را مخاطب قرار می‌دهد تا شکایت خود را مطرح کند و سپس از علی(ع) با خطاب به لقب می‌خواهد دفاع از خود را آغاز کند. در این زمان آن حضرت برآشفته می‌شود و به قاضی اعتراض می‌کند که عدالت را رعایت نکرده چرا که مرد یهودی را با اسم مخاطب قرار داده و آن حضرت را با القاب.
*با توجه به شناختی که شما در تحقیقات خود نسبت به ائمه شیعه و پیامبر اکرم پیدا کرده‌اید، به نظرتان شیعیان توانسته‌اند به سجایای اخلاقی این بزرگواران دست یابند یا در این زمینه‌ها عقب مانده اند؟ علت این عقب ماندگی را چطور تحلیل می‌کنید؟
- شیعیان در الگوبرداری از بزرگان خود نه تنها موفق نبودند بلکه تقصیرکار هستند. من در یک مقاله که بسیار معروف است، خطاب به تمام شیعیان بصراحت گفتم که شما امام حسین(ع) را نشناختید، نمی‌شناسید و قدر ایشان را نمی‌دانید. ما نباید در شناخت امام حسین(ع) به همدردی و عزاداری هر ساله در یک دهه اکتفا کنیم بلکه باید اهداف، پیامدها و پیام‌های نهضت عاشورا را بررسی و  تجزیه و تحلیل کنیم. حرکت امام حسین(ع) از بدو خروج نه فقط برای مذهب شیعه بلکه برای تمام انسان‌ها دارای پیام‌های جهانی است. گاندی رهبر معروف هندوها این پیام‌ها را گرفت و در زندگی و مبارزات عملی خود انجام داد و توانست با الهام گیری از پیام، زندگی و نهضت امام حسین(ع) کشور پهناوری مثل هندوستان را از استعمارگران انگلیسی خارج و رها کند. بنابراین حماسه امام حسین(ع) برای تمام انسان هاست و دارای درس‌های عمیق و شگرفی در مورد کرامت انسانی است. حرکت امام حسین(ع) به انسان‌ها می‌آموزد که چگونه از این کرامت صیانت کنند و در برابر ظلم و زور بایستند و هنگامی که کجی و کج روی دیدند، چگونه با آن مبارزه و آن را اصلاح کنند.حضرت زینب(س) در برابر یزیدی که در آن زمان حاکم بیش از 70 کشور بود و بیشتر از 300 سرباز تمام مسلح در اطراف او قرار گرفته بودند، با تمام شکوه گفت من مقام تو را بسیار کوچک می‌شمارم.
آیا در زمان حاضر هیچ زنی می‌تواند در برابر حاکمی با این عظمت و جنایتکاری‌ها سخنی بگوید.
من بصراحت می‌گویم که شیعیان نتوانستند از این ستاره تابناک برای زندگی خود درس بگیرند به همین دلیل من در کتاب خود گفتم که اگر ما حسینی در دین مسیحیت داشتیم در جای جای جهان برای او بارگاهی بنا می‌کردیم و تمام انسان‌ها را به وسیله حسین(ع) به مسیحیت دعوت می‌کردیم.