کد خبر: ۲۶۴۷۴۴
تاریخ انتشار : ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۲ - ۲۳:۰۶

تبعیض نژادی ساختاری در آمــریکا

 
 
 
گزارش‌های متعددی وجود دارد که تبعیض نژادی در آمریکا را به صورت نهادینه شده و ساختاری نشان می‌دهد. وضعیت آشفته‌ و ضد حقوق بشری که با وجود اعتراضات و جنبش‌های مدنی گسترده در آمریکا اما همچنان بر سیاهپوستان این کشور تحمیل می‌شود. 
قتل سیاهپوستان در آمریکا همچنان ادامه دارد. آن گونه که منابع آمریکایی می‌گویند آمار قتل سیاهپوستان در آمریکا بیش از سفیدپوستان و سایر شهروندان است و این مسئله حکایت از آن دارد که زندگی سیاهپوستان در آمریکا همچنان در شرایط برابر با دیگران نیست.
به تازگی نیز براساس تصاویر هولناکی که از متروی نیویورک منتشر شده، یک مرد سفیدپوست که گفته می‌شود تفنگدار دریایی آمریکاست، یک مرد جوان سیاهپوست را در مقابل چشم سایر مسافران خفه کرده است. رسانه‌های آمریکایی گزارش دادند که این حادثه زمانی آغاز شده که این مسافر سیاهپوست بر سر مسافران مترو و این چند سفیدپوست فریاد کشیده است. نام این بی‌خانمان آمریکایی «جوردن نیلی» است و ۳۰ سال داشته، او پس از مرگ مادرش در سال ۲۰۰۷ دچار بیماری‌های روحی و روانی شد و از آن‌جایی که خانه‌ای برای زندگی نداشت، بیشتر اوقات خود را در مترو سپری می‌کرد. برای گذران زندگی در مترو از مردم درخواست کمک و از مسافران درخواست پول و غذا می‌کرده است.
پلیس درخصوص این حادثه اعلام کرد که کسی که مرتکب این قتل شده یک جوان تفنگدار ۲۴ ساله اهل «کوئینز» بوده است. پس از پایان حمله، نیروهای امدادی رسیدند اما هرگز نتوانستند او را احیا کنند. شاهد عینی که از این جنایت فیلمبرداری کرده، به روزنامه «The Post» گفت که «جوردن نیلی» در قطار فریاد می‌زد که غذا یا نوشیدنی ندارد و قبل از اینکه یک تفنگدار نیروی دریایی این بلا را سر او بیاورد، گفت که برایش مهم نیست که به زندان برود. موضوع عجیب‌تر این که این تفنگدار علی‌رغم آنکه پس از ارتکاب به قتل بازداشت شد اما بدون آنکه هیچ‌گونه اتهامی علیه او طرح شود، آزاد شد. با این وجود دفتر دادستانی منطقه منهتن اعلام کرد که در حال تحقیق در مورد مرگ نیلی است. سالانه شمار زیادی از سیاهپوستان آمریکایی به دلیل آنچه «نژادپرستی سیستماتیک» در این کشور خوانده می‌شود، مورد آزاد و اذیت و رفتار تبعیض‌آمیز قرار می‌گیرند و حتی توسط نیروهای پلیس کشته می‌شوند.
جورج فلوید مرد سیاهپوست 46 ساله آمریکایی نیز دوشنبه 25 می‌2020 (5 خرداد 1399) در جریان دستگیری توسط پلیس در شهر مینیاپولیس آمریکا کشته شد. او بارها در جریان دستگیری و در حالی که دوربین‌های موبایل شهروندان آمریکایی آن را ثبت کرده فریاد می‌زد؛ «نمی‌توانم نفس بکشم» اما افسر پلیسی که زانوی خود را بر گردن وی گذاشته بود گوشش به این حرف‌ها بدهکار نبود او به دوربین‌ها زل زده و با شکار خود که حالا دیگر بعد از 8 دقیقه نفس نمی‌کشید عکس یادگاری گرفت.
سریال بی‌پایان قتل سیاهپوستان
هفته گذشته بازدید رسمی کارشناسان سازمان ‌ملل از آمریکا در چارچوب بررسی تبعیض نژادی و نقض حقوق سیاهپوستان آمریکایی که پس از قتل «جورج فلوید» در مِه ۲۰۲۰ مورد توجه شورای امنیت سازمان قرار گرفته بود، پس از دو هفته روز جمعه پانزدهم اردیبهشت‌ماه به پایان رسید. کارشناسان در پایان بازدید از تبعیض نژادی را به‌عنوان میراث دوران برده‌داری یاد و تاکید کردند که آمریکا باید شعار‌‌سازی و برخوردهای مقطعی را کنار گذشته و با معضل جاری خشونت پلیس علیه سیاهپوستان و نابرابری نژادی، مقابله کند.
سالانه شمار زیادی از سیاهپوستان آمریکایی به دلیل آنچه «نژادپرستی سیستماتیک» در این کشور خوانده می‌شود، مورد آزار و اذیت و رفتار تبعیض‌آمیز قرار می‌گیرند و حتی توسط نیروهای پلیس کشته می‌شوند. 
بنابراین قتل سریالی سیاهپوستان از سوی پلیس آمریکا به یکی از تراژدی‌های ماندگار این کشور تبدیل شده‌است. سال ۲۰۱۴ تیراندازی به «مایکل براون»
 نوجوان ۱۸ ساله در شهر فرگوسن ایالت میزوری آمریکا به عنوان جرقه‌ای، شهرهای مختلف این کشور را به ناآرامی کشاند. 
براون سیاهپوست، مسلح نبود و سوءسابقه نیز نداشت اما با شلیک شش گلوله، قربانی تعصبات نژادپرستانه پلیس شد.
اتفاقا همان سال «اریک گارنر» ۴۳ ساله نیز مرد سیاهپوستی بود که به علت فشردن گردن و قفسه سینه از سوی چند افسر پلیس به قتل رسید. جالب اینکه پلیس‌های قاتل او تبرئه شدند و همین موضوع باعث به راه افتادن موجی از تظاهرات عمومی در سراسر آمریکا شد.
متعاقب آن، رخدادی مشابه در این کشورِ مدعی حقوق بشر، پهنه آمریکا را به ناآرامی کشاند و این بار قربانی «جورج فلوید» بود؛ مردی ۴۶ ساله سیاهپوست و غیرمسلح که گردن او زیر زانوی پلیس سفیدپوست قرار گرفت و با تکرار جمله «نمی‌توانم نفس بکشم»، جان داد؛ حادثه‌ای غم‌انگیز که همه جهانیان می‌دانستند نه اولین آن بود و نه آخرین خواهد بود. انتشار ویدئوی قتل فلوید در روزهای اخیر بسترساز اعتراضات خشونت‌بار در این کشور و گسترش دامنه آن به دست‌کم ۷۵ شهر شد.
تنها رفتار تبعیض‌آمیز و خشونت بار پلیس آمریکا با سیاهپوستان به خیابان‌ها و اماکن عمومی منحصر نمی‌شود و آنها حتی در زندان‌ها نیز مورد بی‌مهری قرار می‌گیرند.
چند هفته پیش انتشار خبری مبنی بر خورده شدن «لاشان تامپسون» یک زندانی سیاهپوست توسط حشرات، جهان را در شوک فرو برد. به گفته «مایکل دی‌هارپر» وکیل خانوادگی تامپسون، «این زندانی که در سلول زندان جان خود را از دست داده‌، زنده زنده توسط حشرات و ساس‌ها خورده شده ‌است.» همان گونه که این زندانی سیاهپوست توسط حشرات در زندان خورده‌شد، این اقلیت همواره مورد تبعیض و خشونت پلیس قرار دارد و بیشترین فضای زندان‌های آمریکا را نیز اشغال کرده‌است. آنان پنج برابر آمریکایی‌های سفیدپوست و دو برابر آمریکایی‌های اسپانیایی‌تبار در زندان هستند.
سیاهپوستان با اینکه حدود ۱۴ درصد از جمعیت ایالات متحده را تشکیل می‌دادند اما تقریباً یک سوم جمعیت زندانی این کشور به آنها اختصاص دارد. سفیدپوستان آمریکایی با وجود اینکه بیش از ۶۰ درصد از کل جمعیت ایالات متحده را تشکیل می‌دهند، تنها حدود ۳۰ درصد از جمعیت زندانی را تشکیل می‌دهند. این موضوع در قبال تیراندازی‌های پلیس و برخورد آنها با مصرف‌کنندکان مواد مخدر نیز صدق می‌کند. تحقیقات نشان می‌دهد میزان تیراندازی مرگبار پلیس به سیاهپوستان غیرمسلح در آمریکا بیش از سه برابر بیشتر از افراد سفیدپوست است. همچنین شمار آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار که به دلیل مصرف مواد دستگیر می‌شوند به مراتب بیشتر از سفیدپوستان‌اند. در حالی که بررسی‌ها نشان می‌دهد مواد مخدر در سطوح مشابهی بین سفیدپوستان و سیاهپوستان مصرف می‌شود.
بنابراین نژادپرستی در آمریکا به عنوان کشور مدعی حقوق بشر به قدری تعمیق یافته و نهادینه شده‌است که در سطوح مختلف این کشور از سطوح قانونگذاری گرفته تا اجرا، همواره رگه‌های این رفتار تبعیض‌آمیز به چشم می‌خورد. حتی تکیه «باراک اوباما» یک فرد سیاهپوست به مدت هشت سال بر کرسی ریاست جمهوری این کشور نیز نتوانست این نگاه و رفتار تبعیض‌آمیز را اصلاح کند.
۵۴ درصد قتل‌ها توسط پلیس آمریکا 
متعلق به سیاهپوستان است
بررسی‌ها درخصوص قتل شهروندان آمریکایی توسط پلیس نشان می‌دهد یک سوم این افراد هنگام فرار هدف قرار گرفتند و بسیاری از آنها نیز یا صرفا قوانین ترافیکی را نقض کرده یا اصلا جنایت جدی مرتکب نشده بودند. داده‌ها نشان می‌دهند که یک‌سوم افرادی که از سال ۲۰۱۵ توسط پلیس آمریکا کشته شدند، در حال فرار، دویدن یا تلاش برای فرار بودند که هدف شلیک مرگبار پلیس قرار گرفتند یا پلیس علیه آنها از نیروی مرگبار استفاده کرد. پلیس آمریکا در هفت سال گذشته بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ نفر را هنگام فرار کشته است؛ شمار این افراد در سال‌های اخیر‌اندکی افزایش داشته است؛ در حال حاضر پلیس آمریکا روزانه یک نفر را هنگام فرار، دویدن یا تلاش برای فرار هدف قرار داده و می‌کشد. برخی از افراد هنگام دویدن از پشت سر توسط پلیس هدف قرار گرفتند و برخی دیگر سرنشینان خودروی در حال فرار بودند.
 بر اساس گزارش گاردین، بررسی مذکور همچنین نشان داد که در بسیاری از موارد، درگیری افراد مذکور با پلیس به دلیل تخلف رانندگی آغاز شده و گزارشی مبنی بر خشونت یا جرایم جدی که سبب فراخواندن پلیس شود، وجود نداشت. کشته شدن دو نفر توسط پلیس در ماه‌های اخیر در آمریکا خشم و اعتراض ملی را برانگیخته است؛ شلیک ده‌ها گلوله به «جیلند واکر» در ایالت «اوهایو» و شلیک به «رابرت آدامز» هنگام فرار در جهت مخالف در ایالت «کالیفرنیا»؛ هر دو قربانی سیاهپوست بودند.
بررسی‌ها نشان می‌دهند که مشکل نژادپرستی در پلیس آمریکا فراتر از ادعای رایج مبنی بر محدود بودن تعداد افسران پلیس دارای عقاید نژادپرستانه است. تعداد غیرنظامیانی که پلیس آمریکا طی چند روز به قتل می‌رساند، بسیار بیشتر از مجموع قتل‌هایی است که پلیس در دیگر کشورها در یک سال مرتکب می‌شود. این روند مرگبار از سال ۲۰۱۳ آغاز شد که آمار هزار و ۱۰۰ کشته غیرنظامی توسط پلیس آمریکا ثبت شد؛ ضمن این که این آمار از زمان اعتراض‌ها به قتل «جورج فلوید»، شهروند سیاهپوست آمریکایی توسط پلیس از سال ۲۰۲۰ تغییری نکرده است.
براساس قوانین پلیس آمریکا، افسرانی که ترس از مسلح بودن فرد در حال فرار، داشته باشند، می‌توانند به سمت وی شلیک کنند و حتی اگر معلوم شود که فرد مذکور غیرمسلح بوده و تهدیدی وجود نداشته است، قتل مذکور، موجه تلقی می‌شود. به همین دلیل تعداد بسیار کمی از افسران پلیس آمریکا به قتل متهم می‌شوند.
از ابتدای سال ۲۰۲۲ تا اواسط جولای همین سال، افسران پلیس آمریکا ۶۳۳ نفر از جمله ۲۰۲ نفر را در حال فرار هدف قرار داده و کشته‌اند؛ این در حالی‌است که شمار افراد در حال فراری که پلیس آمریکا در سال ۲۰۲۱ به قتل رساند، ۳۶۸ نفر معادل ۳۲ درصد از کل قتل‌ها بود. در سال ۲۰۱۹ نیز ۳۲۵ نفر معادل ۳۰ درصد کل قتل‌های انجام شده توسط پلیس هنگام فرار به قتل رسیدند.
داده‌های مذکور براساس گزارش‌های رسانه‌ای تهیه شده و ناقص محسوب می‌شود؛ چراکه انگیزه و دلیل تقریبا ۱۰ تا ۲۰ درصد موارد قتل توسط پلیس آمریکا در هر سال نامشخص باقی می‌ماند.
 سیاهپوستان آمریکایی نیز به شکل نامتناسبی تحت تاثیر شلیک مرگبار پلیس آمریکا قرار می‌گیرند و ۳۲ درصد افرادی را تشکیل می‌دهند که توسط پلیس هنگام فرار کشته می‌شوند؛ این در حالی ‌است که سیاهپوستان فقط ۱۳ درصد از جمعیت آمریکا را تشکیل می‌دهند. قربانیان سیاهپوست حتی در مواردی شامل افرادی می‌شدند که با پای پیاده فرار می‌کردند و در این زمینه آنها ۳۵ تا ۵۴ درصد تلفات مذکور را تشکیل می‌دادند.
داده‌ها نشان می‌دهند که پیگرد قانونی افسران پلیس به دلیل کشتن غیرنظامیان در آمریکا بسیار نادر است. از ۲ هزار و ۵۰۰ نفری که از سال ۲۰۱۵ در هنگام فرار کشته شدند، فقط ۵۰ مورد معادل ۲ درصد منجر به اتهام‌های جنایی شد؛ اکثریت این اتهام‌ها نیز رد یا منجر به تبرئه شد و فقط ۹ افسر مجرم شناخته شدند که ۳۵ درصد موارد را تشکیل می‌دهند.
کارشناسان می‌گویند که این داده‌ها نشان می‌دهند که چگونه سیستم حقوقی آمریکا به افسران پلیس اجازه می‌دهد که بدون مجازات مرتکب قتل شوند و چگونه تلاش‌های اصلاحی، نقص‌های اساسی در اداره‌های پلیس را برطرف نکرده است.
در موارد نادری نیز که دادستان‌ها علیه پلیسی که افراد در حال فرار را کشته‌اند، اتهامات جنایی ارائه می‌کنند، این فرآیند اغلب سال‌ها طول می‌کشد و معمولا با پیروزی افسر پلیس از طریق رد اتهامات توسط قضات یا دادستان‌ها یا تبرئه هیئت منصفه خاتمه می‌یابد.
برای ۹ مورد قتل هنگام فرار که افسران پلیس مجرم شناخته شدند نیز یا در نهایت توافق نامه‌ای امضا شد یا محکومیت بسیار سبکی در قیاس با قتل‌های معمول در نظر گرفته شد. افسران محکوم شده در پرونده‌های قتل غیرنظامیان نه تنها از پس محکومیت‌های مذکور بر می‌آیند بلکه امکان اشتغال در مشاغل بهتر را دارند.
خلأ قانونی حمایت از سیاهپوستان آمریکایی
بررسی «واشنگتن پست» نشان می‌دهد که ۲۵ اداره پلیس و کلانتری آمریکا در ۱۰ سال گذشته بیش از ۳ میلیارد دلار غرامت بابت قتل یا جراحت ناشی از اقدام‌های پلیس پرداخته‌اند. تقریبا نیمی از این پول صرف رسیدگی به اتهام‌های مربوط به افسرانی شد که شکایت‌های مکرری علیه آنها به دلیل سوءرفتار داشتند.
دیگر اقدامی که انجام شد، تصویب بیش از ۱۴۰ لایحه نظارتی و اصلاحی پلیس در سطوح ایالتی و محلی بود. همه این لوایح در نهایت به دلیل نبود اراده سیاسی متوقف شدند. قانون «جورج فلوید عدالت پلیس» نیز اگرچه در مجلس آمریکا تصویب شد اما در سنا مُرد. نتیجه اقدام‌های ناتمام مذکور نیز برای سیاهپوستان این شد: عدم وجود اصلی‌ترین معیارهای پیشرفت یعنی امنیت و فرصت برای ساختن زندگی.
سال 2021 یکی از مرگبارترین سال‌های ثبت خشونت پلیس بود. پلیس آمریکا در سال ۲۰۲۱ به طور متوسط روزانه سه آمریکایی را کشت که بیشتر قربانیان سیاهپوست بودند. خشونت پلیس عامل اصلی مرگ در میان مردان جوان سیاهپوست در آمریکاست و سیاهپوستان غیرمسلح سه برابر بیشتر از سفیدپوستان غیرمسلح هدف تیراندازی پلیس قرار می‌گیرند.
«آندره هیل»، «امیر لاک» و «پاتریک لیویا» همگی قربانیان سیاهپوست غیرمسلح خشونت پلیس هستند. این تنها بخشی از فهرست است و بهای کار تغییرات ناتمام پلیس فهرستی بلند بالا از این دست قربانیان است. اداره حقوق بشر «مینه‌سوتا» در ماه‌آوریل  شواهدی دال بر وجود الگوی درازمدت تبعیض نژادی در اداره پلیس 
«مینیاپولیس» منتشر کرد.
از سوی دیگر قتل «فلوید» این پرسش را مطرح کرد که چگونه ایالتی که به دلیل سیاست‌های مترقی و فرصت‌های اقتصادی شناخته شده است، کانون بحث نژاد و عدالت شده است. «مینه سوتا» از نظر شاد بودن در میان ۵۰ ایالت آمریکا بعد از «هاوایی» در جایگاه دوم قرار گرفت؛ البته این آمار برای سفیدپوستان درست است و برای ۱۹ درصد سیاهپوست این ایالت رتبه آخر جایگاه درست است.
 در حالی که سه سال از قتل «فلوید» گذشته است اوضاع بسیاری از ساکنان سیاهپوست شهر «مینیاپولیس» ایالت «مینه سوتا» تغییر چندانی نکرده است؛ هنوز درخواست‌ها مبنی بر عدالت برای «فلوید» در جریان است، تنش‌های مشابه بر سر مسائل نژادی موضوع خشونت پلیس و نابرابری را به حاشیه برده است و میزان بیکاری سیاهپوستان بیش از دو برابر شهروندان سفیدپوست «مینه‌سوتا» است. متوسط درآمد خانواده‌های سیاهپوست در سال ۲۰۲۰ در فاصله بسیار پایین‌تری از خانواده‌های سفیدپوست است و کمتر از یک چهارم از خانواده‌های سیاهپوست خانه شخصی دارند. همچنین میزان فارغ‌التحصیلی دانش‌آموزان سیاهپوست نصف همتایان سفیدپوستشان است. احتمال مرگ مادران سیاهپوست هنگام بارداری یا زایمان، تقریباً سه برابر بیشتر از مادران سفیدپوست است و مرگ و میر در میان نوزادان سیاهپوست در یکی از شهرهای «مینیاپولیس» ۳.۴ برابر بیشتر از سفیدپوستان است.
۶ شاخص تبعیض نژادی در آمریکا
شبکه سی‌ان‌ان در گزارشی به 6 شاخص و نمودار که نابرابری و تبعیض نژادی میان خانوارهای سفیدپوست و سیاهپوست را نشان می‌دهد، پرداخته است. براساس گزارس شبکه سی ان ان، «والری ویلسون» مدیر برنامه نژادی، قومی و اقتصاد در موسسه اقتصاد سیاسی آمریکا می‌گوید، «این نابرابری‌ها نتیجه سیاست‌های آمریکا در طول تاریخ است که سیاهپوستان آمریکایی را محروم و استثمار کرده است.» 
سی ان ان در گزارش خود به 6 مورد از شاخص‌ها و نمودارهایی اشاره کرده است که نشان می‌دهد جامعه سیاهپوستان در آمریکا تحت تبعیض طبقاتی و نژادی (سیستماتیک) قرار دارد. 
1. ثروت
خانوارهای سفیدپوست در ایالات متحده آمریکا به طور کلی ثروتمندتر از خانوارهای سیاهپوست هستند. متوسط ثروت خالص خانوارهای سفید حدودا ده برابر سیاهپوستان است. طبق آمارهای موسسه بروکینگز، اختلاف ثروت خانوارهای 
سفیدپوست در برابر سیاهپوستان در حال حاضر بیشتر از هر زمان دیگری در آمریکاست.
2. درآمد
خانوارهای سفیدپوست به طور متوسط درآمد بیشتری نسبت به خانوارهای سیاهپوست دارند. درآمد سالانه سفیدپوستان به طور متوسط 71هزار دلار است در حالی‌که سیاهپوستان 41 هزار دلار در سال درآمد دارند. سی ان ان می‌گوید، این یکی از دلایلی است که باعث می‌شود خانوارهای سیاهپوست نتوانند پس‌اندازی داشته باشند و به طور طبیعی نمی‌توانند ثروتی ‌اندوخته کنند. این درحالی‌است که از سال 2000 اختلاف درآمدی میان سیاهپوستان و سفیدپوستان غیراسپانیایی مرتب افزایش یافته است. 
3. بیکاری
نرخ بیکاری در میان سیاهپوستان بیشتر از افراد سفیدپوست است. براساس نوشته سی ان ان، نرخ بیکاری در میان سفیدها 14.2 درصد است درحالی‌که این میزان در میان سیاهپوستان 16.7 درصد است. در‌آوریل 2020 نرخ بیکاری در میان سیاهپوستان به 16.7 درصد رسید که از سال 2010 تا کنون بیشترین محسوب می‌شود. 
4. فقر
در مقایسه با سفیدپوستان، سیاهپوستان آمریکایی سهم بیش از دو برابری از فقر در ایالات متحده دارند. براساس این گزارش، میزان فقر در میان سفیدپوستان 8.1 درصد است درحالی‌که در میان سیاهپوستان بیش از 20 درصد است. 
5. بیمه و خدمات درمان
در زمینه خدمات درمانی و بیمه نیز سهم سفیدپوستان بسیار بیشتر از خانوارهای سیاهپوست است. درحالی‌که 5.4 درصد آمریکایی‌های سفیدپوست از بیمه و خدمات درمانی محروم هستند این آمار در میان سیاهپوستان 9.7 درصد است. شیوع ویروس کرونا در آمریکا و قربانی شدن بیشتر 
سیاهپوستان در برابر سفیدپوستان این نابرابری را بیش از پیش نمایان کرده است. 
6. ویروس کرونا
به نوشته سی ان ان، در بحران کرونا سهم سیاهپوستان از شمار تلفات ناشی از ویروس کرونا 23 درصد است در حالی‌که میزان تلفات سفیدپوستان از کل تلفات این ویروس حدود 13 درصد است. در کنار عدم بیمه و خدمات درمانی کمتر برای سیاهپوستان، بیماریهای زمینه‌ای مانند دیابت، چاقی و فشار خون بالا در میان سیاهپوستان بیشتر است که این مسائل نیز ریشه در درآمد پایین و فقر بیشتر سیاهپوستان دارد.
برگی دیگر از تبعیض‌نژادی 
رنگین پوستان آمریکا ۸۴ درصد بیشتر از سفیدپوستان از دریافت وام مسکن محروم هستند. این موضوع را گزارشی که توسط یکی از شرکت‌های املاک و مستغلات در آمریکا منتشر شده، تأیید می‌کند و می‌گوید که رنگین پوستان آمریکایی حدود ۲۳ درصد بیشتر از سفیدپوستان اجاره‌بها پرداخت می‌کنند.
طبق گزارش زیلو، شرکت اطلاعات املاک و مستغلات در کشور آمریکا، سیاهپوستان و اسپانیایی‌‌تبارهای آمریکایی‌ در مقایسه با سفیدپوستان، پول بیشتری برای تأمین مسکن اجاره‌ای در ایالات متحده می‌پردازند. سی‌بی‌اس در این باره نوشت، طبق گزارشی که زیلو در این هفته منتشر کرد، آمریکایی‌ها به طور متوسط ​​۷۰۰ دلار به عنوان سپرده امنیتی هنگام اجاره یک آپارتمان پرداخت می‌کنند. اجاره‌کنندگان رنگین پوست ۷۵۰ دلار پرداخت می‌کنند، درحالی که اجاره کنندگان سفید‌پوست ۶۰۰ دلار پرداخت می‌کنند.
همچنین این گزارش توضیح می‌دهد که اجاره‌کنندگان سفیدپوست معمولاً ۵۰ دلار برای هزینه درخواست اجاره پرداخت می‌کنند در حالی که سیاهپوستان آمریکایی ۶۵ دلار پرداخت می‌کنند. متقاضیان اسپانیایی تبار ۸۰ دلار و آمریکایی‌های آسیایی تبار ۱۰ دلار پرداخت ‌می‌کنند. زیلو نتیجه گرفت که افراد رنگین پوست معمولاً برای یافتن مکانی برای زندگی و همچنین پرداخت هزینه‌های بیشتری نسبت به اجاره کنندگان سفیدپوست باید درخواست‌ اجاره بهای بیشتری ارائه دهند.
مانی گارسیا، محقق زیلو که این گزارش را تهیه کرده است، در مصاحبه با سی‌بی‌اس گفت: همه سزاوار این هستند خانه‌ای را که دوست دارند پیدا کنند. با این حال، بسیاری از افرادی که به دنبال مسکن هستند، ظاهراً در هر نوبت هنگام اجاره، خرید، دریافت وام مسکن و موارد دیگر با موانعی مواجه می‌شوند.
نیکیترا بیلی عضو اتحادیه ملی مسکن منصفانه در آمریکا با اشاره به میراث طولانی نژادپرستی در مسکن ایالات متحده، مانند خطوط قرمز، گفت که برخی از مالکان همچنان به اعمال برخی موانع نژادپرستی ادامه می‌دهند که در آن افراد رنگین‌پوست به احتمال زیاد مورد ضرر واقع شده‌اند.
این گزارش توضیح می‌دهد سوگیری در مسکن تا حدی ادامه دارد که افراد در معرض تبعیض اغلب آن را گزارش نمی‌کنند و همچنین قربانیان اغلب هرگز متوجه نمی‌شوند که هزینه‌های بیشتری می‌پردازند یا با نرخ بالاتری نسبت به اجاره‌کنندگان سفید مواجه می‌شوند. به نظر می‌رسد که رنگین پوستان در زمانی که اجاره بها در سراسر کشور آمریکا افزایش یافته است، هزینه‌های اولیه بیشتری می‌پردازند. طبق گزارش وبسایت Realtor، متوسط ​​اجاره ماهانه در سال ۲۰۲۱، ۱۰ درصد افزایش یافت و پیش‌بینی می‌شود امسال ۷ درصد دیگر رشد کند.
داریل فیرودر، اقتصاددان ارشد ردفین اخیراً در مصاحبه با ۶۰ دقیقه گفت: اجاره‌ها به این دلیل افزایش می‌یابد که ایالات متحده مسکن کافی نساخت و میلیون‌ها نفر سردرگم هستند. هزینه‌های اجاره بها تنها یکی از موانعی است که افراد رنگین‌پوست در یافتن مسکن با آن روبه‌رو هستند. یک گزارش جداگانه توسط زیلو منتشر شد که نشان داد سیاهپوستان آمریکایی ۸۴ درصد بیشتر از متقاضیان سفیدپوست از وام مسکن محروم می‌شوند. طبق این گزارش سیاهپوستان آمریکایی گفتند که امتیاز اعتباری پایین اغلب آنها را از تضمین وام مسکن باز می‌دارد.
افزایش نرخ قتل زنان سیاهپوست 
از سوی دیگر موضوع قتل زنان سیاهپوست در آمریکا به دلیل بی‌توجهی‌های گسترده، سبب شده تا این دسته از زنان جمعیتی نامرئی شوند. بررسی قتل‌ها در شهر «لس آنجلس» در ایالت «کالیفرنیا» آمریکا یک واقعیت را نشان می‌دهند؛ زنان سیاهپوست زیادی در این شهر به قتل می‌رسند و کسی توجهی به این موضوع ندارد.
به گزارش «گاردین»، وقوع سه قتل اخیر در «لس آنجلس» از تاثیر ناهمگون خشونت تسلیحاتی آمریکایی بر زنان سیاهپوست و عدم توجه به این موضوع در میانه شدیدترین موج خشونت تسلیحاتی سال‌های اخیر در این کشور حکایت دارد.
قتل سه زن سیاهپوست که با فاصله زمانی‌اندک در هفته‌های اخیر رخ دادند، پوشش زیادی در اخبار محلی نداشتند؛ این در حالی است که یکی از قربانیان از سوی دادستان منطقه‌ای با اسناد مستحکم، به عنوان قربانی قاچاق جنسی و استثمار جنسی از کودکان معرفی شده بود. با وجود این، هنوز مظنون یا انگیزه‌ای برای قتل این افراد اعلام نشده است. در حالی که پرونده مشابه مربوط به قتل یک زن سفیدپوست با پوشش رسانه‌ای سراسری و تعیین جایزه ۲۵۰ هزار دلاری برای اطلاعات دهنده، منجر به دستگیری یک مظنون چند روز پس از وقوع قتل شد. این امر سبب شد تا موضوع اختلاف توجه رسانه‌ها، پلیس و سیستم قضایی به قربانیان سفید‌پوست و سیاهپوست خشونت تسلیحاتی در آمریکا برجسته‌تر شود.
یکی از اساتید دانشگاه «برکلی» می‌گوید که این امر نشان دهنده نامرئی بودن زندگی سیاهپوستان است که پیامی خطرناک محسوب می‌شود. قتل در سراسر آمریکا در سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ حدود ۳۰ درصد افزایش یافته که بزرگ‌ترین جهش در تعداد قتل در ۶ دهه اخیر است. در «کالیفرنیا» تعداد قتل‌ها ۳۰ درصد افزایش یافته و در قیاس با سال 2019‌، ۵۲۳ مورد بیشتر شده است. ساکنان سیاهپوست «کالیفرنیا» که شش درصد جمعیت این ایالت را تشکیل می‌دهد، ۳۱ درصد قربانیان قتل در این ایالت هستند. اگرچه اطلاعات رسمی برای میزان قتل‌ها در سال 2023 هنوز در دسترس نیست، اما داده‌های جزئی از ادامه روند افزایشی حکایت دارند.
اگرچه اکثر قربانیان خشونت تسلیحاتی در آمریکا، مردان سیاهپوست هستند، اما براساس داده‌های «اف بی‌آی»، در سال ۲۰۲۰ روزانه دست‌کم چهار زن و دختر سیاهپوست در آمریکا به قتل می‌رسند. براساس داده‌های «اف بی‌آی»، میزان قتل زنان سیاهپوست در «کالیفرنیا» در سال ۲۰۲۰ تقریباً دو برابر شد و از ۵۵ نفر در سال ۲۰۱۹ به ۹۹ نفر در سال ۲۰۲۰ رسید. 50 مورد از این قتل‌ها فقط در شهر «لس آنجلس» رخ داد.
جرم شناسان هنوز در تلاشند تا بفهمند که میزان افزایش قتل زنان سیاهپوست در سال گذشته تا چه‌اندازه به خشونت خانگی و تا چه‌اندازه به افزایش خشونت در جامعه از زمان شروع همه گیری کرونا مربوط است. اما منتقدان بر این باورند این افزایش تعداد قتل زنان باید با تلاش برای رسیدگی به عواملی که مدت‌هاست باعث شده زنان سیاهپوست با نرخ قتل سه برابر بیشتر از زنان سفیدپوست مواجه شوند، دنبال شود.
منابع:
https://www.mashreghnews.ir/news/1332642
https://www.farsnews.ir/news/13990318000188
https://www.mashreghnews.ir/news/1360449
https://www.irna.ir/news/84990930
https://www.irna.ir/news/85103365
https://humanrights.eadl.ir/news/articleType/ArticleView/articleId/105925
https://humanrights.eadl.ir/news/articleType/ArticleView/articleId/106449