کد خبر: ۲۶۲۸۰۸
تاریخ انتشار : ۲۰ فروردين ۱۴۰۲ - ۲۲:۳۷
با اعزام ده‌ها جنگنده به آسمان تایوان

چین حمله به تایوان را شبیه‌‌سازی کرد

 

سرویس خارجی-
معضل تایوان همچنان یکی از اساسی‌ترین معضل‌های شرق آسیاست که البته تبعات جهانی دارد. در ادامه بحران‌ها در این نقطه، چین حملات دقیقی را علیه تایوان شبیه‌‌سازی کرد و تایپه از نزدیک شدن ۷۱ جنگنده و 11 کشتی چینی آن به این جزیره خبر داد.
در سال ۱۸۹۵ نیرو‌های ارتش امپراتوری ژاپن به جزیره تایوان حمله و آن را ‌اشغال کردند و نام «فُرمُز» را به روی این جزیره گذاشتند. ارتش ژاپن تا زمان شکست از آمریکا در سال ۱۹۴۵ و پایان یافتن جنگ جهانی دوم در این جزیره حضور داشت و پس از آن هم این جزیره در کنترل چینی‌های مهاجری بوده است که ابتدا سودای گرفتن کل چین و یکپارچه‌ کردن آن و سپس استقلال داشتند. با احتساب ۵۰ سال‌ اشغال تایوان توسط ژاپن و گذشت ۷۸ سال از پایان جنگ جهانی دوم، اکنون ۱۲۸ سال است که چین هیچ‌گونه سلطه و حاکمیتی در تایوان ندارد؛ اما مطابق با اصل «چین واحد» این جزیره را همچنان بخشی از خاک خود می‌داند که بالاخره روزی باید به چین بازگردد. روشن است، که آمریکا و به طور کلی غرب موافق با این نیستند و به‌اشکال مختلف از استقلال‌طلبان تایوانی حمایت ‌کنند و همین دخالت‌ها بحران تایوان را تشدید و خطرناک کرده است. حالا در پی دیدار رئیس‌جمهور تایوان با رئیس‌مجلس نمایندگان آمریکا، خشم چین شعله گرفته است. در پی همین اتفاق، تلویزیون دولتی چین، صبح روز شنبه اعلام کرد پکن در چارچوب رزمایش «شمشیر تیز متحد» که از صبح شنبه آغاز شده است، در حال انجام تمریناتی در تنگه تایوان برای «محاصره کامل» جزیره است. وزارت دفاع تایوان در بیانیه‌ای گفته تا ساعت ۱۶:۰۰ (به وقت محلی) ۸‌آوریل (19 فروردین)، ۷۱ جنگنده و 11 کشتی متعلق به ارتش خلق چین شناسایی شده است. در این بیانیه تأکید شده که ۴۵ هواپیما از به اصطلاح خط میانی تنگه تایوان عبور کرده و وارد منطقه شناسایی دفاع هوایی تایوان شده‌اند. آن‌طور که فارس نوشته، رسانه‌های محلی گزارش کردند که ارتش چین در دومین روز از رزمایش‌های نظامی خود در اطراف جزیره تایوان، روز یکشنبه، حملات دقیقی را علیه تایوان شبیه‌‌سازی کرد و وزارت دفاع تایوان چندین پرواز نیروی هوایی پکن بر فراز این جزیره را گزارش کرد و اعلام کرد که نیروی موشکی چین را تحت نظر دارد. تلویزیون دولتی چین نیز گزارش کرده که گشت‌‌ آمادگی رزمی و تمارین نظامی در اطراف تایوان در جریان است و تحت فرماندهی مرکز فرماندهی عملیات مشترک واحد شرقی چین، انواع مختلفی از یگان‌های نظامی حملات دقیق مشترک به مواضع کلیدی در جزیره تایوان و مناطق دریایی اطراف آن را شبیه‌‌سازی کردند و به حفظ موضع تهاجمی خود در اطراف جزیره تایوان ادامه می‌دهند.
آمریکا: چین خویشتنداری کند
به دنبال آغاز رزمایش‌های نظامی چند روزه چین در اطراف تایوان، وزارت خارجه آمریکا که خود یکی از متهمان تشدید این بحران است، خواستار «خویشتنداری» شد و از پکن خواست تا موجب «تشدید تنش‌ها» نشود. جالب توجه است که «لایو مینت»، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا مدعی شد که این کشور آماده است تا به تعهدات امنیتی خود در این منطقه عمل کند و مطمئن است که منابع کافی برای ایجاد صلح و ثبات را دارد. به هر حال باید توجه داشت که سرنوشت تایوان به رقابت دو قدرت بزرگ اقتصادی-نظامی جهان گره خورده و منطقه جنوبِ شرق آسیا و در سطح کلان (حوزه آسیا-پاسیفیک) به مهم‌ترین حوزه تعیین‌کننده آینده روابط بین‌الملل و نظم جهانی تبدیل شده است؛ چراکه از طریق کنش و واکنش‌های قدرت‌ها در این منطقه، می‌توان سیر روند تغییر و ثبات نظم جهانی در آینده نزدیک را دریافت و در سطحی منطقی و قابل قبول آن را پیش‌بینی کرد. اگر بخواهیم تحلیلی دقیق‌تر ارائه کنیم باید بگوییم که نظم جهانی موجود به نوعی ریشه تاریخی در معاهده وستفالی در سال ۱۶۴۸ دارد که با آن قلمرو دولت‌-ملت‌های اروپایی به رسمیت شناخته شد و کم‌کم احترام متقابل به حدود و وحدت سرزمینی طرفین شکل گرفت. البته وقوع دو جنگ جهانی نظم موجود و برساخته از عهدنامه وستفالی را به چالش کشید، اما در نهایت قدرت‌های پیروز در جنگ مجدداً نظم و حاکمیت برساخته از معاهده وستفالی را برقرار ساختند البته آن‌گونه که سیطره خود را بر نقاط مختلف جهان داشته باشند. آمریکا در تلاش است تا از طریق متحدان منطقه‌ای خود در شرق آسیا، چین را در چارچوب نظم بین‌الملل مورد نظر خود قرار دهد. نکته مهم در مورد چین این است که این کشور، در اکثر نهاد‌ها و ساختار‌های بین‌المللی جهانی که ریشه همگی آنها به این نظم برمی‌گردد، حضور دارد، اما حاکمان چین نسبت به محدوده‌های قلمرو سرزمینی خود با همسایگان در به رسمیت شناختن قلمرو آنها در چارچوب دولت-ملت مورد نظر وستفالی رفتاری خاص خود را دارند که هم به نوعی می‌پذیرند و هم به نوعی درصدد تغییر آن به نفع خود هستند. طبیعی است که چین با قدرت گرفتنش دیگر نخواهد به چنین نظمی تحمیلی تن دهد. به هر روی، این رفتار دوگانه در مناطق تبت، مرز هند و چین و حتی منطقه مورد مناقشه کشمیر که رابطه هند و پاکستان را با چالش روبه‌رو ساخته و به خصوص منطقه دریای جنوبی چین و چالش‌های این کشور با کشور‌های فیلیپین، ویتنام و مالزی، خود را کاملاً نشان داده است. حالا در این میان دخالت‌های آمریکا مسئله را پیچیده‌تر کرده است. به هر حال باید توجه کرد که مجبور کردن چین به دست شستن از تایوان بر اساس همین نظم کنونی هم مشکلاتی دارد که توضیح آن مجال دیگری می‌طلبد. بسیاری معتقدند چین با نیم نگاهی به جنگ اوکراین، تحولات تایوان را رصد می‌کند و به محض شکست غرب در این میدان، به تایوان حمله خواهد کرد.