بحرین از انگلیس حقوق بشر میخرد!(نگاه)
سیدمحمد امینآبادی
نظریهپردازان واقعگرا در روابط بینالملل بر این باورند که دولتها در محیط بینالمللی، اخلاقی عمل نمیکنند و چراغ راهنمای دولتها در محیط بینالمللی منافع ملی است که ممکن است هیچ نسبتی نیز با اصول اخلاقی مثل حقوق بشر نداشته باشد. در محیط آنارشیک حاکم بر نظام بینالملل نیز حقوق بینالملل مبتنی بر ارزشها و هنجارهای بینالمللی حاکم نیست و هر دولتی هرجا که احساس کند این اصول با منافع این کشور سازگار نیست به راحتی آن را نقض خواهد کرد. به عبارت دیگر ارزشها، هنجارها و قواعد آمره بینالمللی به اهرم فشار و ابزاری در دستان قدرتهای بزرگ تبدیل شده است که هر کجا نقض این اصول و ارزشها مثل حقوق بشر با منافع قدرتهای بزرگ در تضاعد باشد سران کشورهای غربی و البته نهادهایی که این قدرتها در آن نفوذ و جایگاه دارند پرچم حقوق بشر را بلند کرده و کشور هدف را زیر شدیدترین فشارها قرار میدهند و هر کجا نیز که دولت ناقض حقوق بشر در ردیف کشورهای دوست قرار بگیرد اروپا و آمریکا به راحتی از کنار این مسئله عبور میکنند. مثالهای فراوانی برای استفاده کاملاً ابزاری از مسئله حقوق بشر توسط قدرتهای بزرگ و اعضای دائمی شورای امنیت میتوان ذکر کرد، اما کشور کوچک بحرین در حاشیه جنوبی خلیجفارس یکی از مثالهای بارز این مسئله میباشد. 12 سال از انقلاب مردم بحرین بر ضد فقر، بیعدالتی، ظلم و ستم رژیم آلخلیفه میگذرد. درطول این مدت نظامیان آلخلیفه از هیچ جنایتی بر ضد مردم بحرین فروگذار نکردهاند. کشتار مردم در راهپیمایی مسالمتآمیز، دستگیری، شکنجه و سپس قتل صدها نفر در خیابان و زندان، اخراج کارمندان شرکتکننده در تظاهرات، تخریب مساجد و حسینیهها و منازل مردم، تنها گوشهای از این جنایات بوده است. برگزاری انتخابات آزاد و انتخاب مقامات مملکتی از طریق صندوق رای، پاسخگویی حکومت به مجلس، آزادی زندانیان سیاسی، لغو ممنوعیت تشکیل و فعالیت احزاب، آزادی بیان و مطبوعات، برابری میان همه گروهها از جمله اکثریت شیعه و اقلیت سنی، خواستههای مردم بحرین طی 12 سال گذشته بوده است. پاسخ آلخلیفه به این درخواستها زندان، سرکوب، شکنجه و اعدام بوده است.طی این مدت آمریکا و انگلیس بهعنوان دو عضو شورای امنیت نه تنها چشم خود را بر روی تمامی جنایتهای رژیم بحرین بستهاند بلکه آل خلیفه مورد حمایت کامل واشنگتن و لندن نیز بوده است. بحرین یکی از متحدین نظامی آمریکا در منطقه خلیجفارس است و پایگاه دریایی واشنگتن در این کشور واقع شده است و دلیل حمایتهای آمریکا از این رژیم به همین مسئله و نگرانی از قدرت گرفتن شیعیان در بحرین برمیگردد. دلیل دیگر حمایت آمریکا از رژیم آلخلیفه، مسئله عادیسازی روابط این رژیم با صهیونیستها است. در واقع هر رژیمی در منطقه غرب آسیا و خلیجفارس با هر درجه از سبعیت و وحشیگری اگر خواهان رابطه با رژیم صهیونیستی باشد و مانعی نیز در تحقق منافع آمریکا در منطقهایجاد نکند ساکن کاخسفید چه دموکرات باشد و چه جمهوریخواه چشم خود را بر تمامی اقدامات داخلی آن رژیم خواهد بست. دولت انگلیس نیز طی 12 سال گذشته از حامیان اصلی دولت بحرین بوده است. اسناد دولتی فاش شده انگلیس گوشهای از چرایی این حمایت را بازگو میکند. سهشنبه هفته جاری رسانهها اسنادی را منتشر کردند که نشان میدهد حکومت «آلخلیفه» برای جلب حمایت نمایندگان پارلمان انگلیس جهت رهایی از فشارهای نهادهای حقوق بشری و سرپوش گذاشتن بر جنایتهای خود علیه مخالفان بحرینی به آنها رشوه پرداخت کرده است. براساس گزارش پایگاه اطلاعرسانی «بحرینی لیکس» که خبرگزاری ایرنا آن را منتشر کرده است حسابهای «وست مینستر» (مقر دولت انگلیس) که مجموعهای از اسناد منتشر شده توسط شبکه «اسکای نیوز» و «تورتواز مدیا» است نشان میدهد که وزارت خارجه بحرین مبلغ ۴۸ هزار و ۹۴۰ پوند معادل ۵۹ هزار و ۳۰۱ دلار به نمایندگان پارلمان انگلیس پرداخت کرده است تا سکوت و حمایت آنها را در مقابل جنایتهای خود به دست آورد. براساس این اسناد، بودجه وزارت خارجه بحرین تقریبا بهطور مساوی بین «رویستون اسمیت»، «توبیاس الوود»، «آدام هولوای»، «پاپ سیلی»، «ماتئو آفورد»، «پاپ استیوارت»، «الیسیا کرنز» و «رابرت جینریک» از نمایندگان محافظهکار پارلمان انگلیس تقسیم شده است. «استیوارت» سال گذشته در سخنرانی خود در بحرین از شاه انگلیس و بحرین تمجید کرد و چندینبار در پارلمان انگلیس از رژیم بحرین دفاع کرد و مدعی شد که بحرین زندانی سیاسی ندارد بلکه زندانیانی دارد که مرتکب جنایت شدهاند.
البته رژیم آلخلیفه چندان نباید دلخوش به این حمایتها از خود باشد. تمامی اسناد جنایتهای این رژیم توسط آمریکا و انگلیس در گوشهای بایگانی میشود و زمانی که آلخلیفه بخواهد ساز ناکوکی در کنسرت آمریکا در منطقه خلیجفارس بنوازد این پروندهها دوباره از بایگانی خارج شده و به تکتک آنها در کنگره آمریکا و پارلمان انگلیس و البته نهادهای بینالمللی حقوق بشری که تحت نفوذ قدرتهای بزرگ هستند رسیدگی خواهد شد و این منطق سیاست به معنای ماکیاولیستی و هابزی در دنیای غرب است.