لزوم پرهیز از دشنام به دشمنان خدا در همه حال(در پرتو وحی)

 

 

«هیچ‌گاه بتها و معبودهای مشرکان را دشنام ندهید، زیرا این عمل سبب می‌شود که آنها نیز نسبت به ساحت قدس خداوند، همین کار را از روی ظلم و ستم و جهل و نادانی انجام دهند. (با دشنام نه تنها نمی‌توان خلافکار را از خلافش نهی کرد، بلکه باعث لجاجت بیشتر در تخلف خواهد شد. زیرا بعضی به مقدسات خود آن‌قدر تعصب دارند که خداوند می‌فرماید: ما این چنین برای هر جمعیتی علمشان را زینت دادیم. (یعنی هر چه گفتیم دست از این کار زشت خود بردارید، دست بردار نشدند و آن‌قدر خلاف را تکرار کردند که قبح و زشتی آن خلاف از بین رفت و کم‌کم برای آنها زیبا جلوه‌گر شد. و باید بدانند که) بازگشت همه آنها به سوی خدا است، و به آنها خبر می‌دهد که چه اعمالی انجام داده‌اند.»

انعام- 108