دو روی سکه یک خبر خوب

محسن پورعرب
روز گذشته مدیرعامل ستاد دیه کشور در خبری اعلام کرد که یک خواننده پاپ با استفاده از ظرفیت صفحه شخصی خود در فضای مجازی موجب آزاد‌سازی 851 زندانی شده است. جزئیات بیشتر این خبر حاکی از آن است که محسن چاوشی توانسته طی دو سال اخیر با جمع‌آوری هفت میلیارد و ۴۵۰ میلیون تومان از علاقه‌مندان و دنبال‌کنندگان صفحه اجتماعی‌اش زمینه آزادی ۸۵۱ زندانی غیربزهکار تحت حمایت ستاد دیه کشور را فراهم آورد.
شاید در نگاه اول این خبر صرفا یک خبر خوب به نظر برسد اما از دوجنبه قابل بررسی است. نخست؛ محسن چاوشی یک سلبریتی است که صفحه اجتماعی وی در اینستاگرام چهار و نیم میلیون دنبال‌کننده دارد. این خواننده پاپ تاکنون نشان داده به عنوان یک هنرمند که هدفش حل مشکلات مردم است، صرفا بیانیه‌ها و مصاحبه‌های سیاسی کمک‌کننده نیست بلکه اقدامی عملی لازم است. او نیز می‌توانست به مانند برخی سلبریتی‌های معلوم‌الحال که در برهه‌های زمانی مختلف هماهنگ با برنامه‌ریزی‌های رسانه‌های معاند نمک بر زخم مردم و کشور پاشیده‌اند، با انتشار پست یا توئیت هدفمند موجب تشویش اذهان عمومی و در نتیجه محبوب رسانه‌های فارسی زبان وابسته به سعودی و ملکه و آمریکا شود و لقب پوشالی «قهرمان مردم» را به نام خود بزند. اما وی نشان داد می‌توان به عنوان یک سلبریتی از ظرفیت محبوبیت و مردمی بودن در راستای باز کردن گره زندگی صدها هموطن استفاده کرد و به صورت عملی رسالت اجتماعی خویش را انجام داد.
اما روی دیگر این ماجرا، نقش شبکه‌های اجتماعی است. درجایی که این برنامه‌ها برای عده‌ای ابزار جنگ و کلاهبرداری و هتک حیثیت و... شده است، اما یک فرد خیر نشان داد این برنامه‌ها در شرایطی می‌تواند ابزاری برای خوب کردن حال خانواده‌ها و جامعه باشد. طی سال‌های اخیر اخبار بد پیرامون شبکه‌های اجتماعی و نقش این ابزارها در حوادث و رخ دادهای هنجارشکنانه کم نبوده است با این حال می‌توان با ظرافتی منحصر به فرد، این فضای تهدید‌کننده را به محیطی سودآور برای جامعه تبدیل کرد.
گفتنی است، رفتار محسن چاوشی در شبکه اجتماعی اینستاگرام می‌تواند الگوی افرادی باشد که تکلیف خود را در این شبکه اجتماعی و سایر شبکه‌های اجتماعی نمی‌دانند. علاوه‌بر این می‌تواند مورد توجه آن دسته از سلبریتی‌های پر سرو صدا اما کم فایده برای مردم و جامعه نیز قرار گیرد.