شیعیان مظلوم در سرزمین غدیر(نگاه)
امینالاسلام تهرانی
آز آنجا که این هفته عید بزرگ غدیر را پشت سر گذاشتیم هم این را بهانه میکنیم تا نگاهی گذرا بیندازیم به وضعیت شیعیان در سرزمین غدیر و بسیار کوتاه از اوضاع کنونی شیعیان این سرزمین بنویسیم که از بد حادثه سالهاست گرفتار حکمرانی رژیم مستبد آلسعود است.
اکثر جمعیت عربستان مسلمان سنی و بر مذهب حنبلیاند و شیعیان اقلیتی در معرض تبعیض در این کشور هستند. در عربستان شیعیان امامیه، اسماعیلی و زیدی سکونت دارند که البته به نظر میرسد که اکثریت غالب، از آن شیعیان امامیه (اثنی عشری) باشد. البته باید توجه داشت که آمار دقیقی از تعداد شیعیان در دست نیست. برخی از منابع، تعداد شیعیان در این کشور را حدود 2 میلیون نفر ذکر کردهاند که بین ۱۰ تا ۱۵ درصد از جمعیت عربستان را تشکیل میدهند.
اما این جمعیت قابل توجه زندگی سختی دارند؛ برای نمونه، سرویسهای امنیتی سعودی از ماه ژوئیه (تیر) حملات شدیدی را در مناطق شیعهنشین (شیعه امامیه) قطیف، الاحساء و الدمام انجام دادند و بدون هیچ مقدمهای، «ساره العلی» را از الاحساء بازداشت کردند. این نیروها همچنین «عبدالمجید بن حجیالاحمد» را که یکی از اساتید حوزه علمیه است، بازداشت کردند. نیروهای سعودی همچنین «حسین رجب»، «حسین المطوع» و «موسی علی الخنیزی» را بازداشت کردند.
چندی پیش از آن نیز رژیم سعودی 81 تن را اعدام کرد. 41 نفر از این اعدامشدگان از معترضان شیعه عربستانی و از اهالی مناطق الاحساء و قطیف در شرق عربستان بودند. اعدام این تعداد شیعه در یک روز در عربستان سعودی تا آن روز سابقه نداشت. پیش از آن آخرین باری که دولت ریاض دست به اعدام گسترده مخالفان زده بود مربوط به اردیبهشت 1398 میشود که 37 نفر از جمله 32 شیعه اعدام شدند.
دولت سعودی به خاطر سیاستهای مذهبی خود رفتاری تبعیضآمیز علیه شیعیان در پیش گرفته و انواع محدودیتها را بر ضد شیعیان اتخاذ کرده است. برخی از محدودیتهای اعمال شده در مورد شیعیان عبارت است از: دریافت مالیاتهای مختلف از کشاورزان، باغداران، ماهیگیران، نخلداران، کارگران، کاتبان و قضات دادگستری در صورتی که از شیعیان باشند (این مشاغل برای اهل سنت مالیات ندارد)؛ شیعیان موظفاند پنج تا هشت درصد از سود فروش حیوانات خود را به دولت بپردازند (اینها طبق آخرین آماری است که در اختیار ماست)؛ غصب و تملک اراضی شیعیان؛ اهمالکاری در ساخت زیربناهای رفاهی و شهری در مناطق محل سکونت شیعیان؛ محروم بودن از آزادیهای فردی و اجتماعی؛ جلوگیری از استخدام و بهکارگیری شیعیان در مصادر کلیدی و مشاغل امنیتی و سیاسی جامعه خویش؛ منع انتخاب نمایندگان شیعه در مجالس مختلف کشور؛ ممانعت از تشکیل احزاب و گروههای سیاسی؛ اعمال فشار بر گروهها و اقشار مختلف بدون دلیل به سبب اتخاذ سیاست شیعی؛ جلوگیری از ارتباط و تعامل شیعیان با سایر شیعیان منطقه و جهان و....