گناه ، عامل محرومیت از رزق و روزی

قالَ رَسُولُ اللهِ (ص):                                                        
بادِروُا بِعَمَل ِالْخَيْرِ قَبْلَ اَنْ تُشْغَلْوا عَنْهُ وَ احْذَرُوا الذُّنُوبَ فَاِنَّ العَبْدَ يَذْنِبُ الذَّنْبَ فَيُحْبَسُ عَنْهُ الرِّزْقُ[1]
 ترجمه: حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند:به کارهاي نيک (حسنات، مستحبات) مبادرت بورزيد قبل از آنکه دستتان از انجام عمل خير کوتاه شود و از عمل خير بازداشته شويد و از گناهان بپرهيزيد و دوري کنيد، چون هنگامي که بنده­ اي مرتکب گناه مي شود، تمام روزي يا قسمتي از آن حبس مي شود و به او داده نمي شود و محروم مي گردد.
شرح حدیث: مبادرت در اعمال خير يعني انسان کارهايي را که توشه آخرت او مي باشد به تأخير نيندازد و به سرعت انجام دهد. زيرا ممکن است تأخير در انجام عمل خير باعث شود توفيق از او سلب شده و نتواند آن را انجام دهد. بعد هم انسان بايد مراقبت کند عمل خيري که انجام داده از بين نرفته و براي او حفظ گردد.
 ديگر اينکه انسان بداند خداوند، ربّ يعني پرورش دهنده اوست و او عبد و بنده خداوند است؛ اگر آنچه را خداوند براي انسان نهي نموده است، مانند انجام گناهان -نعوذبالله- انجام دهد، اثر وضعي گناه اين است که براي او گرفتاري و مشکل درست مي کند. انجام گناهان منشأ و باعث بسياري از گرفتاري­ها و گره هاي زندگي انسان مي­باشد. کار خداوند بي­حساب نيست و انسان نبايد دستورات خدا را زير سؤال ببرد. بلکه اعمال، اعتقادات، نيّات و... خود را زير سؤال ببرد.
 يکي از آثار گناه ،روي روزي انسان است، رزق و روزي خداوند وسيع و بي ­انتهاست که شامل روزي­ هاي دنيوي، اخروي، مادّي و معنوي فراوان است که رزق­ هاي مادي و دنيوي قسمتي از آن است که با انجام اعمال خير و ترک گناهان نصيب انسان مي شود.
ـــــــــــــــــــــــ
[1]بحارالانوار، جلد 74، صفحه 172
 * پایگاه اطلاع رسانی آیت الله شیخ مجتبی تهرانی(ره)