مدیر جدید ورزش باید روحیه انقلابی داشته باشد (نکته ورزشی)
سرویس ورزشی-
اوایل هفته گذشته بازیهای المپیک توکیو به پایان رسید و کاروان ورزشی ایران در مجموع با کسب ۷ مدال رنگارنگ در رده بیست وهفتم جدول نهایی قرار گرفت. از این ۷ مدال، ۴ مدال(یک طلا، یک نقره و دوبرنز) در رشته کشتی (آزاد و فرنگی) و ۳ مدال در رشتههای تیراندازی(طلا)، کاراته(طلا) و وزنه برداری(نقره) حاصل شد.
در یک ارزیابی و برآورد کلی این نتیجه به دست میآید که در محکی که ورزش ایران در تازهترین و بزرگترین میدان ورزشی جهان خورد معلوم شد، نسبت به سالها و دورههای گذشته در این ورزش اتفاق خاصی که نشان از پیشرفت وتحول داشته باشد، رخ نداده است و علیرغم رفت و آمدهای دولت و عوض شدن مسئولان و... درِ ورزش کماکان بر همان پاشنه قبلی میچرخد.
در این دوره هم معلوم شد که علیرغم بعضی از شعارها و حرفها، واقعا ارادهای برای حل مشکلات دست وپاگیر ورزش و برداشتن موانع جلوی راه پیشرفت آن وجود ندارد و افرادی که مسئولیت اداره ورزش را بر عهده و سکان هدایت آن را در دریایی پرتلاطم ونا آرام در دست میگیرند، توان و همت و حوصله در افتادن با مشکلات رسوب شده و مشکلسازان را ندارند و به« هرآنچه که هست»، یعنی « وضع موجود» راضی هستند و اصلا در اندیشه و کاروبار آنها، ایجاد تحولات ساختاری و اعمال مدیریتی جهادی و دلسوزانه و ایجاد تحول و حرکت به سمت «وضع مطلوب» جایگاهی ندارد.
البته این موضوعاتی که المپیک درباره ورزش ما تبیین کرد، مسائل بکر و جدید و نوظهوری نیست، بسیاری از کارشناسان و نویسندگان و رسانههایی که جز به سربلندی این کشور و پیشرفت ورزش آن فکر نمیکنند برخلاف برخی از قلم به دستان و صاحبان رسانه و خبرگزاریها و بعضی از برنامه داران و برنامه سازان و مجریان سیمایی که به خاطر منافع حقیر و پست(مثل دریافت کارت هدیه و چند روز مسافرت خارجی و....بدتر ازآن بک ناهار و یا افطاری!)، به جای پرداختن به واقعیات ورزش و حمله به مدیران عوضی آمده و مسئولان نالایق ورزش، یا یکسره پاچهخواری میکنند و مجیز آنها را میگویند یا در برابر پلشتیها و سوءمدیریتها روزه سکوت میگیرند و یا با تحلیلهای غلط وتحریفهای تهوع آور، سر و ذهن مردم را از مسائل اصلی و علتها غافل و به بحثهای انحرافی و مسائل دست چندم و موضوعات فرعی متوجه میکنند، آری، برخلاف این به اصطلاح رسانههای مالهکش و رسانهایهای کاسب، کارشناسان درستکار و قلم به دستان متعهد هر روز و هرهفته ودر هرفرصتی در این باره، درباره رکود و رخوتی که ورزش به آن دچارشده، درباره بیعملی و« ترک فعل» مسئولان و مدیران ارشد و غیر ارشد ورزش، درباره اینکه ورزش خیلی جاها به دکان دونبشی تبدیل شده برای پر کردن جیب وآخور شارلاتانها و دلالها و فرصتطلبان، و.... هشدار میدهند و درباره آینده ورزش اعلام خطر میکنند، اما اولا در نزد این مدیران و مسئولان عوضی آمده و اغلب ناشایست گوش شنوایی وجود ندارد؛ و ثانیا به لطف سیاستهای فرهنگی، انقلابی و ملی! این دسته از رسانهها وکارشناسان در اقلیت و بایکوت هستند و نوشتهها و صدایشان در هیاهوی کرکننده پاچهخواران و تحریفگران و مالهکشان رسانهای و برنامههای انحرافی سیما و... دیده نمیشود و به گوش نمیرسد و...!
باری، آنچه در المپیک توکیو برای ورزش ما اتفاق افتاد، وآنچه المپیک توکیو درباره ورزش ایران عیان و بیان کرد، برای آنهایی که این ورزش را و واقعیتهای حاکم برآن را میشناسند، اصلا چیز غریب وتازهای نبود، چیزی بود که سالهاست درباره ورزش ما در میادین مختلف و المپیکها تکرار میشود، مهم این است که برای تغییر این ساختار غلط و متصلب، این افکار و دیدگاههای غلط سیاستگذاری درباره ورزش، این مناسبات و سازوکارهای مغایر با مصالح ورزش و منافع ملی و تا دلتان بخواهد فرصتطلبانه و منفعتجویانه، ارادهای به میدان بیاید و برای شکوفایی ورزش مستعد و باظرفیت ایران طرحی نو دراندازد وتدبیری کارساز بیندیشد.
تا این اتفاق نیفتد وضع ورزش درآینده و در بهترین شرایط همین خواهد بود که امروز هست. به گمان ما و خیلی از اهالی ورزش در آستانه شکلگیری دولت جدید، فرصت مناسبی به وجود آمده تا همراه با تغییرات و اصلاحاتی که «دولت مردمی» برای انجام آنها مصمم است، این دولت برای ورزش هم طرحی نودراندازد در چند شماره اخیر به سهم خود چندبار براین نکته تاکید کردهایم که اهالی محترم و فهیم ورزش به عنوان کسانی که در این جامعه زندگی میکنند از مشکلات و سختیهایی که دولت جدید به ویژه در ابعاد اقتصادی با آنها دست بهگریبان است آگاه هستند، اما حداقل توقع آنها از دولت محترم جدید این است که ورزش را به اهلش بسپارد و درباره مدیریت و وزیر ورزش، حساسیت و دقت لازم را به خرج دهد. تردیدی وجود ندارد اگر به این خواسته حداقلی و منطقی جامعه ورزش احترام گذاشته و عمل شود، بسیاری از مشکلات ورزش خود به خود حل میشود چون بسیاری از مشکلات ورزش ناشی از ضعف و ناشایستگی مدیریتی است.
لیست اعضای کابینه پیشنهادی دولت سیزدهم، چهارشنبه هفته گذشته از سوی ریاست محترم جمهوری اسلامی اعلام و به مجلس شورای اسلامی ارسال شد و در آن نام وزیر پیشنهادی برای وزارت ورزش و جوانان مشخص شد. بدون اینکه قصد پیشداوری ومته به خشخاش گذاشتن داشته باشیم، صرفا از سر انجام وظیفه عرض میکنیم و هشدار میدهیم کسی که میخواهد اداره ورزش را برعهده بگیرد و بر صندلی وزارت تکیه بزند، مهمتر از ورزشی بودن وتخصص داشتن، باید دارای روحیه انقلابی باشد. کسانی که شجاعت و جسارت لازم برای درافتادن با مشکلات و رفع موانع وجریانات فاسد و اخلالگر و سالم سازی فضای ورزش را ندارند و مرعوب جریانات باجخواه و بابا شملهای رسانهای هستند و این را تجربه و کارنامه قبلی آنها داد میزند و یا کسانی که از اداره مجموعههای کوچکتر در مقایسه با حوزه کلی ورزش(وجوانان) عاجزبوده و مطیع وگوش به فرمان دلالان، پولهای گزاف به پای مربیان بیخاصیت خارجی ریخته و محرومیتهای جزایی و قانونی و... در کارنامه خود دارند و... به هیچ وجه شایسته نشستن بر مسند مدیریت ورزش در دولت مردمی و شایسته سالار سیزدهم نیستند ودر این صورت هرگز قادر نخواهند بود به مطالبات به حق جامعه ورزش پاسخ مناسب بدهند...