دولت جدید کرامت جامعه ورزش را حفظ کند(نکته ورزشی)
سرویس ورزشی-
تا شروع کار دولت جدید دیگر زمان زیادی باقی نمانده است. دولتی که شعار اصلی خود را فساد ستیزی و عدالت محوری قرارداده و رعایت حرمت مردم و حفظ کرامت انسانی آنان را برخود فرض میداند. چند روز پیش رئیسجمهور منتخب در مشهد مقدس درباره رعایت حرمت مردم چنین گفت:«حفظ کرامت مردم شرط کار در این دولت است... باید کرامت مردم را حفظ کرد...». باید جامعه بزرگ ورزش هم مثل سایر آحاد مردم و طبقات و اقشار مختلف اجتماع به طور طبیعی حریم و حرمتشان حفظ شود، آن هم نه فقط در حرف بلکه در عمل.
این جامعه(ورزش) بدون تعارف و بازی کردن با کلمات در خیلی از موارد و اکثر مقاطع، خاصه دوره مدیریت فعلی ورزش،مورد بیاحترامی قرار گرفته و عملا کرامتش حفظ نشده است. احترام گذاشتن که فقط تعارف و حرف و شعار نیست، بیاحترامی هم که فقط ناسزا گفتن وحرف زشت بر زبان راندن نیست. جامعه ورزش مورد بیاحترامی قرار گرفته چون ازسوی متولیان ورزش یعنی مسئولان بلند پایه دولتی و از سوی مدیران ارشد انتصابی جدی گرفته نمیشود. نه خودشان و نه مشغولیتی که با آن سروکار دارند.
وقتی هر دولتی ضعیفترین فرد کابینه را در راس مدیریت ورزش میگمارد یعنی اولا ورزش را که دارای کارکردهای اجتماعی متنوع در ابعاد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، تربیتی و... است و جهان پیشرفته از آن در برنامهریزیهای اجتماعی خود غافل نیست و نظام سلطه جهانی از آن در جهت پیشبرد اهداف سیاسی و فرهنگی و اقتصادی خود نهایت استفاده را میبرد امری جدی نمیداند! و ثانیا یعنی جمعیت علاقه مند به ورزش را که در سراسر کشور گسترده هستند و در همه گروههای جنسی و سنی و طبقات اجتماعی حضور پررنگ دارند (با پوزش از خانواده بزرگ و محترم ورزش) گروههایی بیخیال و از مرحله پرت میداند که دلشان به چرخش توپ و کسب یکی دومدال جهانی و رفتن فوتبال به جام جهانی خوش است! این است که نهایت تلاش مدیریتهای ورزش در هر حصر زمانی و مقطع کاری، تحقق همین چیزهاست یعنی کسب دوسه مدال جهانی و ترجیحاً المپیکی و صعود فوتبال به جام جهانی...واینها یعنی بیاحترامی به جامعه ورزش!
درهر حال امیدواریم در آینده و خاصه در دولت آینده که از چند روز دیگر سکان امور اجرایی جامعه را به دست میگیرد، حرمت مردم و کرامت انسانی جامعه ورزش حفظ شود و این فراتر از حرف و تعارفات معمول، بیش از هر چیز در نگرش و روش دولت آینده به مقوله ورزش متجلی میشود. بدیهی است که جامعه فهیم و آگاه ورزش انتظار ندارد که در شرایط فعلی مملکت و دهها مشکل داخلی و فشارها و شرارتهای دشمن قسم خورده و نابکار خارجی، دولت چشم بر همه اینها ببندد و تمام تمرکز و توش و توان خود را روی موضوع اصلاح وضع ورزش متمرکز کند! خیر، هرگز چنین توقع و انتظاری را هیچ صاحب عقل سلیمی در میان اهالی ورزش ندارد، اما این توقع و انتظار است که دولت آینده به موضوع ورزش در حد واندازه خودش- نه افراط، نه تفریط- اهمیت بدهد و در وهله اول آن را دست هرکسی نسپارد.یعنی کاری غلط و توهینآمیز که پیش از این زیاد درباره ورزش انجام شده است.