اگر میخواستید روحانی استعفا دهد چرا سال 96 مجدداً حمایت کردید!(خبر ویژه)
یک نماینده مجلس ششم میگوید: روحانی اگر استعفا بدهد، به حق و بهجاست.
روزنامه اجارهای اعتماد (متعلق به الیاس حضرتی) که اخیرا «پیشنهاد کنارهگیری به روحانی» را از قول عباس عبدی تیتر کرد، همین موضوع را به حسین انصاریراد عضو فراکسیون اصلاحطلبان در مجلس ششم در میان گذاشته است. انصاریراد در این گفتوگو میگوید: آقاي روحاني وعدههاي بسياري داده و آن وعدهها را در عرصه عمومي به صورت پرشوري مطرح و مردم را اميدوار كرده بود. شخصا به عنوان يك اصلاحطلب شعارهاي حسن روحاني را اصلاحطلبانه ميدانستم و در دوره اول و دوم هم از او حمايت كردم. گمان ميكردم روحاني در مسير همان شعارهاي اصلاحطلبانه حركت خواهد كرد. حقيقتا برگشت روحاني از شعارهاي اصلاحطلبانه مردم را بسيار مأيوس و رفتار او اساس انتخابات را مخدوش كرد؛ به اين معنا كه مردم را از اينكه بتوان از طريق صندوق راي و انتخابات، كاري انجام داد، اصلاحي صورت داد و گشايشي ايجاد كرد، مأيوس كرد.
وی میافزاید: روحاني اگر نميتوانست شعارهايش را پياده كند و شرايط انجام آنها فراهم نبود و موانعي وجود داشت كه روحاني قادر به عبور از آنها نبود، حق اين بود كه همان ابتدا استعفا ميكرد. در اين شرايط هم اميد و اراده مردم حفظ ميشد و هم اعتبار حسن روحاني اما اينكه الان روحاني استعفا بدهد هم قابل تامل است. در واقع هر جا كه جلوي ضرر را بگيريم، منفعت است. اگر روحاني استعفا بدهد، در اعتراض به اينكه موانعي وجود داشته كه نتوانسته به شعارها عمل و مردم را اميدوار و خواست آنها را محقق كند، به حق و بجاست.
انصاری راد همچنین گفته است: حاکمیت باید به رئیسجمهوری اختیار کامل بدهد که بر اساس آنچه کارشناسان به او یادآوری میکنند، سیاست خارجی و داخلی را پیش ببرد هم داخل کشور پاسخگوی عملکردش باشد و هم در مواجهه با جامعهجهانی و در سطح بینالمللی بتواند بدون مانع ارتباط گرفته و مسائل کشور را حلوفصل کند.
این سخنان انصاریراد غیرصادقانه ارزیابی میشود؛ و اینکه طیف متبوع وی در دوره موسوم به اصلاحات نیز به مدت 8 سال دولت را در اختیار داشتند و از اختیارات رئیسجمهور و دولت با خبر بودند. آنها همچنین در دولت اول روحانی هم در مسند کار بودند و مجددا اختیارات را مشاهده کردند. بنابراین اگر واقعا اعتقاد داشتند رئیسجمهور اختیارات ندارد، نباید در انتخابات شرکت کرده و ادعا میکردند که تضمین وعدههای روحانی هستند.
ثانیا اغلب مردم نه به خاطر شعارهای سیاسی اصلاحطلبان بلکه به خاطر وعدههای اقتصادی و معیشتی روحانی به او رای دادند و برعکس شدن همین وعدهها موجب شد مردم از دولت و اصلاحطلبان ناراضی شوند. که اگر غیر از این بود، مردم باید در انتخابات مجلس به فهرستهای چندگانه اصلاحطلبان رای بدهند نه اینکه سرلیست همه آنها همه آنها در تهران (آقای مجید انصاری) کلا 67 هزار رای کسب کند. بنابراین نارضایتی مردم از خود اصلاحطلبان هم بود و نه فقط دولت.
نکته سوم این است که دولت علاوه بر اختیارات قانونی، برخی اختیارات مضاعف را هم از رهبری درخواست کرد که بسیاری از موارد اجابت هم شد؛ تا جایی که سعید لیلاز عضو شورای مرکزی کارگزاران تصریح کرد با این اختیاراتی که به دولت داده شده، اگر به چوب خشک هم داده میشد، تا به حال مشکلات اقتصادی حل شده بود.
اجمالا اینکه اصلاحطلبان هرگز با مردم صادق نبودهاند؛ چه آن موقع که وعده اصلاحات به مردم دادند اما برعکس عمل کردند و چه زمانی که مدعی خروج از حاکمیت و عبور از خاتمی شدند؛ چه در سال 92 و 96 که از روحانی بهعنوان نامزد اجارهای حمایت کردند و چه حالا که میگویند روحانی استعفا دهد. در واقع آنها میخواهند از این طریق، در حالی که کمتر از 9 ماه به انتخابات مانده، مظلومنمایی و از خود رفع تکلیف کنند.