گرسنگی و ترس نتیجه ناسپاسی نعمت‌ها (در پرتو وحی)

 
«خداوند (برای آنها که ناسپاسی می‌کنند) شهری را مثال می‌زند (تا بلکه از عذاب‌های دنیایی بترسند، منطقه آبادی بود) که (مردم آن شهر از بیماری‌ها و آزار دشمنان در امان بودند و نیز به سبب فراوانی نعمت‌ها و خوشی آب‌وهوا) در کمال آسایش و آرامش بودند و انواع روزی‌های مورد نیازشان به طور فراوان از هر طرفی به سوی آنها می‌آمد. اما (سرانجام ساکنان این شهر) به نعمت‌های خدا ناسپاسی کردند (و به جای سنگ و آب، با خمیر و نان طهارت می‌کردند، و نجاست خود را پاک می‌کردند) و خدای متعال به خاطر این کفران نعمت و کار زشت، آنها را به گرسنگی و ترس گرفتار کرد (و آنان از بسیاری گرسنگی به خوردن آن خمیرها که با آن طهارت می‌گرفتند نیازمند شدند).
النحل - 112