زباله‌های دریایی بر سر سفره غذا!

همه ما به خوبی می‌دانیم ماهی‌هایی که می‌خوریم در معرض آلودگی‌های حاصل از مواد سمی موجود در رودخانه‌ها، خلیج‌ها و اقیانوس‌ها هستند و مهم‌ترین این ترکیبات سمی که توجه متخصصان بهداشتی را به خودجلب کرده جیوه است که بالاترین میزان مسمومیت را در آبزیان دارد اما جیوه تنها ترکیب سمی نیست که جذب بدن آبزیان می‌شود.
مطالعات جدیدی که در مجله «نیچر» منتشر شده نشان می‌دهد که مواد سمی ناشی از هضم زباله‌های پلاستیکی نیز جذب بدن ماهیان و آبزیان دیگر می‌شوند.
به گفته «چلسی راچمن»، محقق دانشگاه کالیفرنیا که این مطالعه را انجام داده است، اقیانوس‌ها در واقع به فاضلابی برای تمام آلاینده‌های شیمیایی حاصل از فعالیت‌های بشر تبدیل شده‌اند و عاقبت شاهد این هستیم که این زباله‌ها سر از زنجیره غذایی ما در می‌آورند.
سالیان متمادی متخصصان بهداشت بر این باور بودند که مواد سمی شیمیایی از طریق طعمه‌هایی که آلوده به مواد شیمیایی هستند وارد بدن ماهیان بزرگتر شده و سر از زنجیره غذایی انسان در می‌آورند. به همین دلیل است که به نظر می‌رسد ماهی‌های بزرگ‌تر و چاق‌تر نظیر «ماهی تن» و «شمشیر ماهی» بالاترین میزان آلودگی به جیوه، «بی‌فنیل‌های چندکلری» (PCBs) و سایر مواد شیمیایی را دارند. این نگرانی زمانی افزایش می‌یابد که مشاهده می‌کنیم کنسرو ماهی تن در سال 2012 میلادی دومین درجه محبوبیت را در میان غذاهای دریایی دست کم در ایالات متحده آمریکا داشته است. اما آنچه که متخصصان تا پیش از این اطلاع دقیقی از آن نداشته‌اند نقش زباله‌های پلاستیکی در انتقال این مواد سمی به چرخه غذایی است.
به گزارش پایگاه اینترنتی «ای ان ان»، «راچمن» با انجام آزمایش‌ روی «ماهی مداکا» که یک ماهی آب شیرین در ژاپن است به نتایج جدیدی دست یافت. وی به مدت دو ماه دو گروه متفاوت از این ماهی‌ها را با دو رژیم غذایی یکی محتوی آلودگی پلاستیکی و دیگری عاری از این آلودگی‌ها تغذیه کرد و دریافت گروهی که رژیم غذایی حاوی آلودگی پلاستیکی داشتند میزان بالاتری از آلودگی‌های «ارگانیک» از خود نشان دادند.