چرخه انتخابی و تفاوت‌های کشتی

سرویس ورزشی-

تا قبل از شیوع ویروس کرونا و عادی بودن شرایط، کمتر کسی یاد وعده انتخاباتی علیرضا دبیر می‌افتاد اما همین که مسابقات تعطیل شد، به یکباره این حرف در میان اهالی کشتی پیچید که «پس شعار پایبندی به انتخابی چه شد؟!»
اوایل اردیبهشت ماه برای نخستین بار واژه «چرخه انتخابی» به گوش کشتی‌گیران خورد. علیرضا دبیر، رئیس‌فدراسیون در گفت‌و‌گویی عنوان داشت: «روز اولی که در انستیتو حکم زدم، یکی از کارهایی که از آنها خواستم این بود که چرخه انتخابی تیم ملی را مشخص کنند، البته از سوریان، کاوه، بنا و محمدی هم خواستیم که نظر دهند. ما از آنها نخواستیم کشتی‌گیر انتخاب کنند، کشتی‌گیر باید خودش انتخاب شود.»دبیر در ادامه با تشکیل جلسات متعدد نشان داد که این طرح برایش بسیار مهم است. او با بسیاری از بزرگان کشتی به گفت‌و‌گو نشست تا نقاط ضعف طرح را شناسایی کند. این ماجرا تا آنجا ادامه داشت که در نهایت رئیس‌فدراسیون کشتی اعلام کرد: «همه چیز در این طرح دیده شده است و به دنبال این هستیم که حقی از کسی ضایع نشود، کشورهایی نظیر روسیه و آمریکا بر اساس طرح انتخابی که دارند توانسته‌اند در رقابت‌های جهانی و المپیک مدال‌های فراوانی را کسب کنند و اگر ما نیز با هم باشیم و این طرح را اجرا کنیم جایگاه کشتی ما در سال‌های آینده بهتر خواهد شد و قطعاً این طرح ماندگار می‌شود.»رئیس‌فدراسیون کشتی در طول یکی‌، دو هفته گذشته از نظرات اهل فن نیز استفاده کرد تا جایی که از کشتی‌گیران، مربیان و قهرمانان دعوت کرد که در فدراسیون حاضر شوند و نظر خود را در مورد این طرح اعلام کنند. واکنش‌ها و اظهار نظرات قهرمانان پیشین کشتی ایران نشان می‌دهد که قالب کلی «چرخه انتخابی» مورد تایید است. بسیاری از آنها در صحبت‌هایشان بر این نکته تاکید داشتند که کار خوب و پسندیده‌ای انجام شده و با اجرای آن دیگر حق هیچ کشتی‌گیری ضایع نمی‌شود.
البته ظواهر امر نشان می‌دهد که این طرح مخالفانی هم دارد که از جمله آن می‌توان به غلام محمدی‌،سرمربی تیم ملی کشتی آزاد اشاره کرد. محمدی در صحبت‌هایی که طی چند روز گذشته داشته، صراحتا نگفته با کدام بخش از چرخه انتخابی مخالف است و تنها به این جمله اشاره کرده که با کلیات موضوع کاملاً موافق است ولی در برخی از جزئیات اختلاف‌نظر وجود دارد.
قطعا در اجرای هر طرحی اختلاف‌نظر در جزئیات مطرح است که با جلسات متعدد و کار کارشناسی می‌توان به نقطه مشترک رسید که انتظار می‌رود درباره کشتی نیز این اتفاق رخ دهد زیرا تقریبا همه مطمئن هستند که دغدغه غلام محمدی، علیرضا دبیر، محمد بنا، حمید سوریان و... چیزی جز اعتلای کشتی ایران نیست.اما نکته مهمی که در این طرح انتظار می‌رود به آن توجه شود - که شاید هم توجه شده باشد- تعیین درست و دقیق چارچوب اختیارات ورزشکاران و مربیان است. چرخه انتخابی نباید برای ورزشکار
به‌گونه‌ای تعریف شود که تصور کند با ورود به اردو دیگر کارش تمام شده و صاحب اول و آخر دوبنده تیم ملی است. در این طرح نیاز است شأن و جایگاه سرمربی و کادرفنی همچون گذشته حفظ شود و ورزشکار فراموش نکند که اگر بهترین کشتی‌گیر جهان هم باشد، تا زمانی که رضایت سرمربی‌اش را جلب نکرده نمی‌تواند به روی تشک برود! از طرف دیگر بهتر است چارچوب اختیارت مربیان نیز به گونه‌ای تعریف شود که مربی بداند اردوی تیم ملی جای ورزشکاران شایسته است، نه نورچشمی‌ها! نباید شرایط به گونه‌ای باشد که تا یک مربی به هر علتی از ورزشکاری خوشش می‌آید دیگر حضور آن کشتی‌گیر در تیم ملی گارانتی شود، اتفاقی که در گذشته نیز رخ داده است. البته می‌توان امیدوار بود که این بار دیگر خبری از این اتفاقات نباشد. خوشبختانه در کشتی برخلاف بعضی از رشته‌های دیگر همچون فوتبال، کار دست اهلش است، رئیس‌و نایب‌رئیس‌اش قهرمانان المپیک و جهان هستند، خاک کشتی را خورده‌اند، با پوست و استخوان مشکلات را درک کرده‌اند و...
اینجا اگر اختلاف نظر، کشمکش و یا خدایی ناکرده دعوا هم که باشد، بر سر کشتی، منافع آن و بهتر شدن امور است ولی در برخی از جاهای دیگر، اغلب اوقات دعوا و اختلافات بر سر پول، حق حساب، دلالی، منافع شخصی و... است. این خودش وجه تمایز کشتی با بسیاری از رشته‌های دیگر است.
خلاصه اینکه امید می‌رود در «چرخه انتخابی» به تمام جوانب توجه شود تا یک طرح کامل و پخته به مرحله اجرا دربیاید. اگر این طرح بزرگ در کشتی به درستی اجرا شود، می‌تواند الگوی خوبی برای سایر رشته‌های ورزشی
 به‌ویژه رشته‌های انفرادی باشد.