صدای دوستداشتنی!
پژمان کریمی
اردیبهشت، ماه تولد رادیو است؛ چهارم اردیبهشت سال 1319 بود که رادیو در ایران پا گرفت. این یعنی؛ امسال رادیو وارد 80 سالگی خود شد.
رادیو خیلی زود توانست به عنوان رسانهای گرم، مخاطبان را به انس با خود وا دارد. این خصلت رادیوست که اجازه میدهد؛ ذهن مخاطب هر آنچه را که میشنود، مطابق خواست و درک و احساس شکل دهد و باور کند. چنین است که رادیو همواره و همیشه جذاب و دوستداشتنی است و جای و منزلت خود را دارد!
پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357، رادیو نیز رنگ و قالب انقلابی گرفت و لحن و بیان و فضایی متفاوت یافت. نیروهای تازهنفس و متعهد قدم به عرصه رادیو گذاشتند.
رادیو چنان با جدیت در مسیر اطلاعرسانی درست و آموزش مستمر و بههنگام حرکت کرد که از یک سو مخاطب همراه خود را حفظ کرد و از دیگر سو، به عنوان رسانهای وزین و موثق، جایگاه رسانهای خود را گسترش داد. آن گونه که مخاطبان برای اشاره و تاکید بر اهمیت و اعتبار یک موضوع، رادیو را به عنوان منبع و مجرای خبری خود معرفی میکردند و میکنند.
دردهههای گذشته، با شکلگیری رادیوهای تخصصی مانند: قرآن، اقتصاد، سلامت، ورزش و...، سطح علمی رادیوی کشورمان افزایش یافت. رادیوهای فصلی نیز مانند رادیو زیارت، رادیو اربعین و رادیو بهاران و... در عین روزآمدی و بههنگام بودن، اقتضائات و ابعاد دیگری از زندگی و ضروریات زندگی را هدف توجه قرار دادند.
لزوم صدور گفتمان انقلاب اسلامی موجب شد، که در بخش برون مرزی، مخاطبان غیرایرانی و غیر فارسی زبان- مسلمان و غیرمسلمان – به عنوان طیف دیگری از مخاطبان، در نظر گرفته شوند. امروزه به اغلب زبانهای زنده دنیا برنامه سازی میشود تا مخاطبان ضمن آشنایی با ایران، نسبت به مبانی و ابعاد فرهنگ و تمدن اسلامی که شکل گیری کامل آن به عنوان غایت انقلاب و نظام جمهوری اسلامی و عامل رستگاری اینجهانی و آنجهانی توصیف میشود، آگاه یا آگاهتر شوند.
بیتردید امروزه رادیو یا بهتر بگوییم؛ «صدای جمهوری اسلامی»، «صدای دین، آگاهی، دانش، اخلاق و عدالتخواهی» است و از این حیث، نسبت به رادیوی دیگر کشورها، برتر و محترمتر و کارآمدتر ارزیابی میشود!