چرا جان انسانها اولویت دوم آمریکاست؟(نگاه)
چندی پیش یکی از سیاستمداران آمریکا درباره سیاستهای ضروری و غیرضروری برای مواجهه با ویروس کرونا و... گفته بود در «دوگانه حفظ جانِ مردم آمریکا یا حفظ اقتصاد این کشور» اقتصاد آمریکا اولویت دارد. او این تصمیم را تصمیم بسیار سختی خوانده بود که گریزناپذیر است! این سیاستمدار آمریکایی در بخش دیگری از صحبتهایش گفته بود «اگر بین جانِ مردمِ آمریکا و سبک زندگی آمریکایی مجبور به انتخاب شویم، باید سبک زندگی آمریکایی را حفظ کنیم». البته او هیچ توضیحی نداده بود که منظورش از سبک زندگی آمریکایی چیست؟ مثلاً ساندویچهای «مک دونالد»، نوشابههای «کوکاکولا»، کارتونِ «سیمپسونها» و یا... !؟
اما لازم به یادآوری است که به گواه تاریخ، آمریکا همواره با صنعتِ جنگ و جنگافروزیهایش «از این تصمیمهای سختِ گریزناپذیر!» زیاد گرفته است؛ آمریکا نه فقط مردم دیگر نقاط جهان را قربانی جهانگشاییهایِ مدرن خود میکند، بلکه شهروندان خودش را نیز هلاک میکند. شاید عجیب نباشد اگر بگوییم جانِ شهروندان آمریکا همواره اولویتِ بعدی! بوده است. مروری گذرا و سریع بر تاریخِ آمریکا که همواره با جنگ ممزوج بوده، گواه بر این ادعاست. در یادداشت پیش رو همین کار را میکنیم و در یک نگاه با مرور جنگهای آمریکا نشان میدهیم چه تعداد آمریکایی قربانیِ اولویتهایِ دیگرِ آمریکا شدند!
سده 18:
آمریکا از 1775 میلادی تا 1783 درگیر اولین جنگ داخلی گسترده خود بود، آنچه «جنگ انقلاب» میخوانندش، اما طرفهای نزاع چنان از هم کشتند که حدود 4500 جنازه آمریکایی حاصلش شد.
سده 19:
این کشور چندی بعد جنگ دیگری را شروع کرد، اینبار با همسایه شمالیاش کانادا، که اسمش را «جنگ 1812» گذاشتند، اما تا 1815 ادامه داشت و بیش از 2200 کشته برای آمریکا داشت. از سال 1846 تا 1848 وقت «جنگ مکزیک» بود که بیش از 13000 آمریکایی را به کشتن داد. پس از اینها دوباره زمان «جنگ داخلی» رسید، از 1861 تا 1865 با دهها هزار کشته و زخمی که (Roswell Memorial Day)
آمار شگفتآور بیش از 770 هزار تلفات را برای آن ذکر میکند. در واپسین سالهای قرن نوزدهم، سال 1898، نیز آمریکاییها وارد جنگی شدند که «جنگ اسپانیا» نام گرفت، با حدود 2500 آمریکایی کشته.
سده 20:
بعد هم نوبت جنگهای جهانی رسید، از 1914 تا 1918 «جنگ جهانی اول» و از 1939 تا 1945 «جنگ جهانی دوم» که در مجموع بیش از 500 هزار آمریکایی کشته شده پایان یافت. گرچه این ارقام تا همینجا هم سرگیجهآور است اما باز ادامه دارد: 1950 تا 1953 «جنگ کره» با بیش از 36 هزار آمریکایی مرده. پس از آن طولانیترین و بیثمرترین جنگ قرن بیستم آمریکا فرارسید، «جنگ ویتنام» از سال 1954 تا 1975 که یکی از سختترین شکستهای آمریکا نیز خوانده میشود با بیش از 58 هزار آمریکایی کشته. اما جنگ ویتنام هم به سر عقلش نیاورد، چرا که میل به داشتن هژمونی جنگ را میطلبد، حالا نوبت «جنگ خلیج فارس» بود که 1990 و 1991 آمریکا را در عراق و کویت به خود مشغول کرد و 150 آمریکایی را به کام مرگ کشاند.
سده 21:
مطلع شاعرانه! قرن بیست و یکم میلادی برای آمریکا «جنگ افغانستان» بود یا آنچه خودشان جنگ با تروریسم نامیدند، که از اکتبر 2001 تا کنون ادامه داشته است و تا اطلاع ثانوی ادامه دارد، اما گویی یک جنگ کفایت نمیکرد، از مارس 2003 کلید «جنگ عراق» هم زده شد، به بهانه تسلیحات کشتار جمعی صدام، که بعدها خود نیروهای اطلاعاتی غرب تکذیباش کردند، البته چون پرونده این دو جنگ باز است، از تعداد نهایی و قطعی آمریکاییها کشته شده در آن باید در زمانی دیگر سراغ گرفت... .
هدف از این مرور سریع یادآوری یک نکته بود، تنها در مقابله با کرونا و «دوگانه سلامت مردم آمریکا یا اقتصاد این کشور» جانِ مردم اولویت بعدی نیست، بلکه در طول تاریخ کوتاه این کشور و در «دوگانه سلامت مردم یا داشتن هژمونی» نیز جانِ شهروندان آمریکایی اولویت دوم بوده است. شاید نتیجه نگاهِ قدرتمحور به سیاست باشد که حقوق بشر را حتی برای مردمِ آمریکا تا حد لقلقه زبان تنزل داده است. البته بگذریم از اینکه مبانیِ این حقوق بشرِ مشهور جای گفتوگو دارد، در این یادداشت بحث سر این است که مبلغانِ حقوق بشر خود نمیتوانند و نمیخواهند به آن پایبند باشند، حتی برای شهروندان خود.
امینالاسلام تهرانی