کد خبر: ۱۸۶۳۷۰
تاریخ انتشار : ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۲۱:۵۶

ژنرال حفتر بی‌اعتنا به هشدارها مراکز درمانی لیبی را دوباره بمباران کرد

در حالی که سازمان ملل نسبت به وخیم‌تر شدن اوضاع لیبی فقط هشدار می‌دهد، نیروهای حفتر با موشک‌های گراد 2 بیمارستان صحرایی دیگر را در جنوب طرابلس هدف قرار‌دادند.



«استفان دوجاریک»، سخنگوی «آنتونیو گوترش»، دبیرکل سازمان ملل در کنفرانس مطبوعاتی با‌اشاره به اوضاع لیبی، گفته: «صلح زمانی در لیبی برقرار خواهد شد که درگیری‌ها در این کشور متوقف شوند و به همین منظور ما تمامی طرف‌ها را به تلاش و همکاری با سازمان ملل برای ازسرگرفتن مذاکرات و رفتن به سوی اتخاذ یک راه‌حل سیاسی فرا می‌خوانیم.» به گزارش «القدس العربی»، او در ادامه افزوده: «هیچ راه‌حل نظامی برای بحران لیبی وجود ندارد و تا زمانی که درگیری‌ها در این کشور ادامه پیدا کند غیرنظامیان هزینه آن را پرداخت خواهند کرد.»
نیروهای ژنرال «خلیفه حفتر» بی‌توجه به همه این حرف‌های خشک و خالی، آن‌طور که «عربی 21» گزارش داده، دوشنبه شب با موشک‌های گراد 2 بیمارستان صحرایی را در جنوب طرابلس هدف قرار‌دادند. البته بنا به برخی خبرها آنها پیشتر نیز یک بیمارستان و انبار دارو را در این شهر مورد هدف قرار‌داده و مناطق مسکونی و اردوگاه آوارگان را راکت‌باران کرده بودند.
لیبی تقریباً از زمان سقوط «معمر قذافی»، دیکتاتور خشن این کشور، در سال 2011 درگیر جنگ داخلی است، اما این درگیری‌ها در حدود دو سال اخیر با تمزکز بین دو گروه عمده شدت بسیار زیادی پیدا کرده و لیبی را تبدیل به جهنمی برای مردمش کرده است. در یک سو نیروهای دولت وفاق ملی به نخست‌وزیری «فائز السراج» هستند که طرابلس، پایتخت لیبی، و بخش‌هایی از این کشور را در کنترل خود دارند و در سوی دیگر نیروهای ژنرال بازنشسته «خلیفه حفتر»، موسوم به ارتش ملی قرار دارند که شرق لیبی را در دست دارند. هر کدام از این افراد را نیز طیفی از کشورهای شرقی و غربی با اهداف خاص حمایت می‌کنند و در این میان، مردم بیگناه این کشورند که در آتش جنگ داخلی می‌سوزند.
دولت وفاق حمایت سازمان ملل، ترکیه، قطر و... را دارد و نیروهای حفتر پشتیبانی امارات، آل‌سعود و مصر و... را. گفتنی است همین نیروهای خارجی که هر کدام منافع خود را می‌جویند، از عوامل اصلی این فاجعه در لیبی هستند. در حالی که سازمان ملل هم به غیر از گفتن این‌که «طرفین را به خویشتن‌داری دعوت می‌کنیم» یا تکرار این‌که «راه‌حل لیبی صلح سیاسی است، نه جنگ نظامی» هیچ نقش الزام آوری ایفا نکرده است. غرب برای سرنگونی قذافی، متحد خود، زیر ساخت‌های این کشور را نیز نابود و آن را به حال خود رها کرد، آن هم با شعار دفاع از دموکراسی در لیبی!