کد خبر: ۱۷۰۰۱۵
تاریخ انتشار : ۲۴ شهريور ۱۳۹۸ - ۲۲:۰۳

اکثریت مجلس پای طرح شفافیت را امضاء می‌کند اما رأی مثبت نمی‌دهد!

پژمانفر نماینده عضو فراکسیون ولایی می‌گوید حالا که قید فوریت طرح شفافیت رای نیاورده پیشنهاد من این است که همه افرادی که این طرح را امضا کردند شفافیت را به‌صورت داوطلبانه اجرا و آرا و عملکردشان را منتشر کنند.


سرویس سیاسی ـ

از سال گذشته تاکنون بارها موضوع شفافیت آرای نمایندگان مطرح شده تا اینکه برای بار دیگر در سال جاری و در ماه گذشته به همت حجت‌الاسلام ذوالنوری طرح شفافیت آرا و عملکرد نمایندگان به صحن مجلس آمد. بار دیگر افراد زیادی این طرح را امضا کردند اما در هنگام رای‌گیری نیمی‌ از آنها به این طرح رای دادند.
چند روزی از رای نیاوردن قید دو فوریت و حتی یک فوریت این طرح گذشت و آرام آرام داشت این موضوع نیز در میان مسائل روز مشمول مرور زمان و فراموشی می‌شد که ناگهان یک سخنرانی از فراز منبری در مراسم یکی از شب‌های دهه اول محرم دوباره تنور شفافیت را داغ کرد. امام حسین(ع) یکی از اهداف قیامش را امر به معروف و نهی از منکر عنوان کردند اما امر به معروف یک روحانی در یکی از شب‌های محرم خطاب به مجلس برای تن دادن به شفافیت برای طیف موسوم به اصلاح‌طلب مجلس بسیار گران آمد!
داغ شدن تنور شفافیت
حجت‌الاسلام علیرضا پناهیان در انتقادات خود از مجلس پرسیده بود که چرا تن به شفافیت نمی‌دهد؟ و همچنین از جوانان خواسته بود که شفافیت را به‌عنوان یک مطالبه به‌صورت فراگیر دنبال کنند تا این موضوع به یک پویش بزرگ بدل شود. این سخنان آنچنان بر جماعت لیست امید گران و سنگین آمد که برخی از نمایندگانش با زشت‌ترین الفاظ و تهمت‌ها به ‌ترور شخصیت این روحانی و استاد حوزه و دانشگاه روی آوردند.
یکی از ایرادهای عدم شفافیت همان موضوعی است که در ابتدای این گزارش به آن‌ اشاره کردیم. پرداختن به این مبحث با مصداقی عینی و ملموس درک و فهم آن را آسان‌تر می‌کند. حجت‌الاسلام مجتبی ذوالنوری، نماینده مردم قم و عضو فراکسیون ولایی سال گذشته در چنین ایامی ‌از امضای طرح شفافیت آرا و عملکرد نمایندگان توسط 190 نماینده خبر داده بود.
با این حساب باید منتظر تصویب قید دو فوریت این طرح با اکثریت قاطع آرا می‌بودیم. 3 شهریورماه جاری این طرح در دستور کار قرار گرفت. نمایندگان بعد از استماع نظرات مخالفان و موافقان فوریت این طرح، با ۶۹ رای موافق، ۱۰۳ رای مخالف و ۸ رای ممتنع از مجموع ۲۱۲ نماینده حاضر در مجلس با دو فوریت این طرح مخالفت
کردند.
سپس یک فوریت این طرح به رای گذاشته شد که نمایندگان با ۵۹ رای موافق، ۷۴ رای مخالف و ۷ رای ممتنع از مجموع ۱۹۸ نماینده حاضر در مجلس مجدداً رای ندادند. لذا طبق اعلام رئیس جلسه این طرح به‌صورت عادی اعلام وصول شد و در دستور کار مجلس قرار گرفت و این یعنی به این زودی‌ها نوبت به این طرح نخواهد رسید و اگر هم می‌رسید با این وضعیتی که از مجلس دهم شاهد هستیم به تصویب نمی‌رسید.
اصلاح‌طلبان
 مخالف پایان دادن به رفتار نفاق‌آلود
به راستی چرا 190 نماینده مجلس که اسامی ‌آنها مشخص است این طرح را امضا می‌کنند اما در روز رای‌گیری تنها 60 نفر به این طرح رای می‌دهند؟ به عبارتی 130 نفر این طرح را امضا کرده‌اند اما به آن رای نداده‌اند. آیا این وضعیت پسندیده مجلس جمهوری اسلامی ایران است؟ آیا کسانی که از این طریق به فریب مردم می‌پردازند صلاحیت نمایندگی مردم ایران را دارند؟
و مهم‌ترین سؤال این است که چرا اصلاح‌طلبان مخالف پایان دادن به این وضعیت هستند؟ و چرا از شیوه‌ای که مستعد بروز رفتار نفاق‌گونه است حمایت می‌کنند؟
از «نصراله پژمانفر» نماینده مردم مشهد و عضو فراکسیون نمایندگان ولایی پرسیدیم که چرا 190 نفر این طرح را امضا کرده‌اند و تنها 60 نفر به آن رای داده‌اند؟ که این نماینده مجلس در پاسخ گفت: «طرح‌هایی مانند شفافیت برای مردم مهم است و همچنین موافقت با این طرح برای نماینده می‌تواند وجهه‌ای بسازد. همان‌گونه که مخالفت با آن ممکن است نتیجه عکس داشته باشد. حالا اگر نماینده به واقع و با تمام وجود خواهان شفافیت باشد هیچ ایرادی ندارد که این موضوع را به موکلان خود و به مردم حوزه انتخابیه نشان دهد که هیچ مشکلی با شفافیت آرا و عملکرد نمایندگان ندارد.»
پژمانفر در ادامه گفته است: «تمام مشکل آنجاست که یک نفر بخواهد از این فرصت سوءاستفاده کند و آن را دست‌مایه‌ای برای ایجاد وجهه مثبت از خویش سازد در حالی که به واقع با شفافیت مخالف است و آن را برنمی‌تابد. پس جواب سؤالی که مطرح کردید این است که متأسفانه عده‌ای از این فضای غیرشفاف مجلس برای فریب مردم و ایجاد وجهه مثبت از خود سوءاستفاده می‌کنند که یکی از راه‌های آن امضای طرح‌هایی مثل شفافیت است. چرا که اسامی ‌امضاکنندگان به‌صورت علنی پخش می‌شود و نمایندگان امضا‌کننده معمولا امضای خود ذیل طرح را در صفحات مجازی خود یا سایت‌های خود به نمایش می‌گذارند اما رای‌گیری در مورد آن طرح‌ها به‌صورت مخفی انجام می‌شود و آنجاست که نماینده امضا‌کننده طرح شفافیت که در باطن مخالف آن است به آن طرح رای منفی می‌دهد.»
یک راهکار خوب
طیف موسوم به اصلاح‌طلب همواره خود را مدعی خواست و اراده مردم نشان داده ‌اما در مواردی به وضوح نشان داده که تا آنجا که خواست مردم با امیال حزبی آنها همخوان باشد از حقوق مردم دم می‌زنند و تازه‌ترین نمونه آن را در فقره شفافیت دیدیم که چگونه از سال گذشته با آن به مخالفت پرداخته و شائبه‌هایی را درست کرده و در فضای مجازی و رسانه‌هایشان پراکندند.
از پژمانفر در این مورد پرسیدیم که آیا شفافیت مجلس را از حقوق مردم می‌داند یا نه؟ و اینکه چرا لیست امید به این موضوع قایل نیست؟ که این نماینده عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در پاسخ به نکته جالب توجهی‌ اشاره کرد: «قطعا شفافیت مجلس از حقوق مردم است. مردم باید بدانند که کسی را که به وکالت از خود به مهم‌ترین بخش نظام یعنی مجلس فرستاده‌اند در برابر موضوعات مهم چه رویکردی اتخاذ کرده و به چه چیزی رای داده است. همچنین ممکن است کسی به یک قرارداد یا معاهده‌ای بین‌المللی رای مثبت دهد و چند سال بعد کشور از ناحیه آن متضرر گردد. وقتی شفافیت در مجلس نیست آن فرد می‌تواند مدعی شود که او رای منفی داده است. همه اینها با شفافیت حل می‌شود.»
اجرای داوطلبانه شفافیت
 توسط امضاکنندگان طرح
پژمانفر در ادامه افزود: «اما اینکه 190نفر از نمایندگان مجلس یعنی اکثریت قاطع مجلس این طرح را امضا کرده‌اند یعنی آنها به این موضوع واقف هستند که این از حقوق ملت است و خواست آنهاست. چرا که همان‌طور که قبل از این گفتم متأسفانه برخی از این موقعیت برای ‌تراشیدن وجهه برای خود استفاده می‌کنند.»
او در پاسخ به این سؤال که به رغم رای نیاوردن طرح شفافیت به‌نظر شما راهکاری که می‌توان برای عدم تکرار چنین چیزهایی به کار گیریم چیست؟ اظهار داشت: «به‌نظر من باید نام آن 190 نفر امضا‌کننده طرح به مردم گفته شود و همچنین از آن افراد که این طرح را امضا کرده‌اند خواست که با این عده از نمایندگان که به انتشار داوطلبانه آرا و عملکرد خود در مجلس مبادرت ورزیده‌اند همراه شوند و آنها نیز آرا و عملکرد خود را به‌صورت داوطلبانه منتشر کنند. چرا که آنها این طرح را امضا کرده‌اند و این یعنی آنها خواهان اجرای شفافیت هستند.»
«حجت‌الاسلام علیرضا سلیمی» نماینده محلات در مجلس شورای اسلامی و عضو فراکسیون ولایی در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس، در مورد شفافیت آرای نمایندگان مجلس اظهار داشت: «حق مردم در دانستن است که در کشور ما محدود شده و بسیار عجیب است که دو فوریتی بودن طرح شفافیت آرا بیش از 174 نفر امضا داشت اما 69 نفر به آن رأی دادند.»
عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس گفت: «در همین مورد مذکور باید آرای نمایندگان منتشر شود تا مردم بفهمند چه کسانی چنین طرحی را امضا کرده‌اند و سپس زیر امضاهایشان زده‌اند و اگر مردم این را بفهمند که یک نماینده چیزی را بیهوده و بدون اعتقاد امضا می‌کند دیگر به او رأی نمی‌دهد.»
نماینده نباید بر طبل مخفی‌کاری
بکوبد
وی خاطرنشان کرد: «روزی که ما نماینده شدیم با مردم شرط نکردیم به شرط مخفی‌کاری نماینده شویم. ما نماینده مردم هستیم و هم اکنون خواست افکار عمومی، شفافیت است. اینکه عده‌ای از نمایندگان مجلس به مردم بگویند شما حق ندارید آرا را بدانید توهین به مردم است و متأسفانه تا عده‌ای به برخی نمایندگان می‌گویند بالای چشم‌تان ابرو است فوری رگ گردنشان کلفت می‌شود اما به این مردمی‌که ولی‌نعمت ما هستند این‌گونه توهین می‌کنند سکوت اختیار کرده و چیزی نمی‌گویند که شفافیت حق مردم
است.»
سلیمی ‌افزود: «وقتی مردم را در تاریکی نگه داریم نتیجه‌اش می‌شود دختر فلان وزیر، داماد فلان وزیر و پسر آن آقا و ژن خوب فلان مدیر و معاون؛ الان در دادگاه‌ها چه خبر است؟ داماد چه کسی از بانک سرمایه وام میلیاردی گرفت؟ دختر کدام وزیر در لواسان ویلایی غیرمجاز کاخ‌مانند ساخته ‌است؟ دختر کدام وزیر در روزهای آینده به دادگاه خواهد رفت؟»
عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس اظهار داشت: «نمایندگان پاکدست زیادی در مجلس داریم اما پسر و دختر و داماد و عروس برخی از نمایندگان در چند شرکت عضو هیأت مدیره هستند. هم اکنون چرا باید نماینده استان تهران در استان مرکزی عضو هیأت مدیره یک یا دو شرکت باشد. داماد فلان وزیر اسبق آموزش و پرورش در این استان چه کار می‌کند؟ ضمن اینکه در مورد سایرین نیز بحث‌هایی مطرح است ولی اگر شفافیت باشد این موضوعات پیش نمی‌آید.»
وی تصریح کرد: «نامه‌ای را به آقای امیرآبادی عضو هیئت‌رئیسه مجلس داده‌ایم که خواستار اجرای شفافیت آرا در مورد افرادی که طرح مذکور را امضا کرده‌اند شده‌ایم تا مردم بدانند کیفیت رای این تعداد چگونه است.  در مورد حضور و غیاب نمایندگان هم متأسفانه برخی‌ها فشار آوردند که چرا اعلام می‌کنید و نباید منتشر شود.»