عیندو، خط مقدم مقابله با سیل (یادداشت خبرنگار)
نیمههای شب است ولی هیچ کس از کار نایستاده، خاکریز باید بالا برود، اینجا خط مقدم است، اگر عیندو به زیر آب برود احتمال آبگرفتگی اهواز زیاد میشود.
گروههای جهادی، جوانان اهوازی، روحانیون، نیروهای هلال احمر، یگانهای رزمی، زرهی ارتش، همه و همه برای تقویت سیلبند منطقه عیندو پای کارند.
یک صف انسانی در حال پر کردن کیسه و گونی از خاک برای تقویت سیلبند هستند، جوانی با دست شکسته و گچ گرفته گونی بر گرده میگذارد، پیرمردی که بیش از 60 سال سن دارد لباس عربیاش را به کمر بسته و کار میکند. پسربچههای روستا هم غیرتشان اجازه نداده کنار بنشینند و نگاه کنند، سه نفری یک کیسه را پر میکنند و روی زمین کشانکشان به نیروهای امدادی میرسانند.
عدهای با قایقهای موتوری از نقاط دیگر کیسههای خاک میآورند و به تقویت سیلبند کمک میکنند.
هر چند استاندار خوزستان دستور تخلیه منطقه عین دو و چهار منطقه دیگر شهر اهواز را صادر کرده ولی مردم حاضر نشدند پشت به سیل کنند و اجازه بدهند خانه و کاشانهشان را با خود ببرد، مردانه و با غیرت همچون نخلهای استوار جنوب ایستادهاند و مقاومت پیش گرفتند.
تا صبح کار تعطیلی ندارد و نیروهای تازهنفس جای خود را به نیروهای خسته میدهند ولی جهاد همچنان ادامه دارد.
به گفته استاندار خوزستان با انتقال آب به تالاب هورالعظیم در ماههای آینده دیگر شاهد بروز پدیده گرد و غبار در شهر اهواز و سایر شهرهای استان خوزستان نخواهیم بود.
شاید خطر آبگرفتگی از سر اهواز گذشت ولی مشکل بزرگی که شهروندان اهوازی با آن دست به گریبانند پسزدگی گسترده فاضلاب است که بسیار بدتر و خطرناکتر از سیلاب است زیرا علاوه بر بو و منظره آزاردهنده عواقب بهداشتی و بیماریزایی برای مردم در پی دارد.
از اهواز که فاصله بگیریم آن سوتر جوانان در دهلاویه با بدنهایشان سد انسانی ساختند و جلوی ورود سیلاب کرخه را به روستایشان گرفتند تا این صحنه حیرتآور سند دیگری بر رشادت و همیت مردم خوزستان باشد.
اما آنچه مردم و افکار عمومی را تحت تأثیر قرار داد انتشار این خبر بود که علیرغم ادعای وزارت نفت مبنی بر آبگیری هورالعظیم بخشی از هورالعظیم یعنی حوضچههای 4 و 5 همچنان خشک است، که این موضوع موجی از نارضایتی و مطالبهگری در استان را با عنوان «هور را بگشایید» به همراه داشت و همین موضوع وزیر نفت را در روز پنجشنبه به خوزستان کشاند.
بازدیدهای میدانی حاکی از آن بود که در بخشی از هورالعظیم جاده یا دژی تحت عنوان شط علی وجود دارد که در دریچههای آن توسط شرکت نفت بتنریزی شده و قابل بازگشایی نیست و دریچههایی نیز که باز شدهاند آب را به صورت محدود و با سرعت پایین عبور میدهند و در واقع دژ شط علی هورالعظیم را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم کرده که در یک قسمت از هور عمق آب نزدیک به سه متر است و در بخش دیگر کمتر از یک متر.
پس ادعای وزارت نفت که میگوید آب وارد هور شده درست است اما همه حقیقت نیست زیرا در مورد عمق آب صحبتی نمیشود و در بازدیدهای هوایی نیز مسئولین در ظاهر هور را پر آب میبینند.
اما مطالبهگری مردم جواب داد و آب به حوضچه 4 و 5 هورالعظیم باز شد. البته حجم سیلاب خوزستان به قدری زیاد است که بازگشایی هوالعظیم هم بخشی از آن را میتواند پوشش بدهد.
اما اردوگاههای سیلزدگان نیز جبهه دیگری است که باید مورد توجه قرار بگیرد، با گرم شدن هوا کودکان در معرض گرمازدگی قرار دارند، چادرهایی که در مناطق روباز از جمله برخی تپهها و جنگلهای اطراف شهرها از جمله حمیدیه و گمبوعه هستند با مشکل دیگری از جمله نیش حشرات موذی نظیر پشههای بیماریزا و عقرب ون مار رو به رو هستند. حساسیتهای پوستی نیز سیل زدگان را تهدید میکند برخی از خارش پوستی گله دارند.
بارش باران که از روز جمعه آغاز شده مشکلی بر دیگر مشکلات سیل زدگانی که در چادر هستند میافزاید و سؤال مهم و اساسی این است که با وجود شرکتهای بزرگ و متمول ملی در خوزستان و برخورداری از هتلها و مهمانسراهای مجهز چرا مردم سیل زده و البته مظلوم و کم توقع خوزستان باید در این وضعیت روزگار بگذرانند؟
مردان هم که برای محافظت از خانه و اموالشان در روستا ماندهاند بر روی پشت بامها مستقرند تقاضای چادر، آب و شمع و فانوس دارند، چرا که شبها مناطق سیل زده در تاریکی مطلق به سر میبرد.
آنچه در این میان دلگرم کننده است کمکهای بینالمللی است که به خوزستان میرسد، حشدالشعبی عراق تجهیزات و خودروهای راهسازی خود را با چندین کامیون مواد غذایی و کمک از مرز شلمچه وارد استان کرده و اعلام میدارد: این تنها کمک کوچکی است در مقابل کمکی که برادران ایرانیمان در مقابله با داعش به ما داشتند.
کمکهایی از کشور آلمان از جمله 20 فروند قایق مجهز جهت استفاده در سیلاب ارسال شده همچنین کشورهای عمان و پاکستان نیز محمولههای کمکهای خود را به دست مردم خوزستان رساندند.
کمکهای هموطنان عزیز هم که الی ماشاءالله بود و مردم خوزستان را شرمنده محبت خود کردند و بار دیگر ثابت کردند در یکپارچگی و اتحاد ملت ایرانی حرفی نیست. اقلیتهای مذهبی هم که بخشی از این بدنه مستحکم هستند رسانههای خوزستان را امین خود دانستند و جامعه مسیحیان کلدانی، آشوری و کاتولیک کمکهای خود را از طریق خانه مطبوعات خوزستان به دست سیل زدگان خوزستانی رساندند.
فاطمه زورمند