کارهایی که باید پرسپولیس برای فتح جام انجام دهد! (ضربه آزاد)

  محمود محمدی

با توجه به شکست دو بر صفر در بازی رفت، پرسپولیس در دیدار برگشت باید با اختلاف سه گل به برتری برسد تا برای نخستین بار فاتح جام قهرمانی باشگاه های آسیا شود؛ جامی که آخرین بار، 27 سال قبل پاس توانست آن را بالای سر ببرد.
پیش از بازی تصور می شد که پرسپولیس کار سختی برابر کاشیما دارد اما روند بازی در دقایق ابتدای حکایت از برتری نسبی پرسپولیس داشت. حادثه ویژه بازی در همان ابتدای کار یعنی دقیقه چهار رقم خورد، جایی که علی علیپور می توانست با یک بغل پای مطمئن دروازه میزبان را باز کند ولی نبود تجربه و دقت کافی در زدن ضربه آخر، موجب شد پرسپولیس از رسیدن به گل محروم شود؛ گلی که برای بازی برگشت ارزش بالایی داشت.
تا دقیقه 20، به جای آنکه فشار روی تیم پرسپولیس باشد، متوجه کاشیما بود و به همین علت هم روی هر ارسال – به ویژه کرنرها - نظم خط دفاعی این تیم به هم می ریخت.
اما با گذشت زمان و تسلط بازیکنان کاشیما روی توپ و میدان، فوتبال تاکتیکی این تیم تازه خودش را نشان داد، هر چند کاشیما مجالی پیدا نکرد که در همان نیمه اول به گل برسد.
در نیمه دوم با افت شدید بدنی پرسپولیس و تعویض اشتباه برانکو(بیرون کشیدن احمد نورالهی و آمدن امید عالیشاه) فشار کاشیما روی دروازه نماینده فوتبال ایران بیشتر شد. نتیجه این فشار مضاعف، کار فوق العاده لئو سیلوا در دقیقه 57 بود. او بر خلاف تصور بازیکنان پرسپولیس، به جای آنکه توپ را به جناح راست تیم خودش ببرد به عمق خط دفاعی زد و با شوتی دقیق دروازه بیرانوند را باز کرد.
با توجه به افت بدنی بازیکنان، شاید منطقی‌تر آن بود که پرسپولیس بعد از این گل بازی را می بست، یعنی بازیکنان به صورت فشرده مقابل خط دفاعی تجمع می‌کردند تا حداقل با یک گل خورده ژاپن را ترک کنند ولی برانکو این کار را انجام نداد. او غافل از تغییر تاکتیک تیم مهمان با همان روش نیمه اول به بازی ادامه داد تا تیمش گل دوم را هم دریافت کند.
کادرفنی کاشیما با آگاهی کامل از ضعف فنی شایان مصلح، تمام برنامه های هجومی خود را به سمت چپ خط دفاعی پرسپولیس برد، آنقدر از این سمت به دروازه بیرانوند فشار آورد تا در نهایت به دو گل برسد.
نماینده ژاپن با فوتبال منظم خود می توانست به گل سوم هم برسد اما این گونه نشد تا امیدهای پرسپولیس برای بازی برگشت زنده بماند. در بازی برگشت کار برای پرسپولیس سخت است ولی با برطرف نمودن اشتباهات تاکتیکی و بهره‌مندی از حمایت هزاران تماشاگر می توان به برتری برابر کاشیما خوش بین بود.
اگر بازی رفت به خوبی از سوی مربیان پرسپولیس آنالیز شود، آنها متوجه می‌شوند که خط دفاعی کاشیما آنقدرها هم که تصور می شد، نظم نداشت. در 20 دقیقه ابتدایی بازی دیروز، با هر ارسال بازیکنان پرسپولیس خط دفاعی حریف آشفته می شد و اگر تیزهوشی نفراتی مثل علیپور بود، پرسپولیس به گل هم می رسید.
سرعت انتقال توپ از دفاع به حمله نزد بازیکنان ژاپنی بالاست؛ حداقل خیلی بالاتر از بازیکنان ماست. اگر حملات پرسپولیس در بازی برگشت بی هدف و به قول معروف کور باشد، احتمال باز شدن دروازه بیرانوند است که در این صورت باید رسما با رویای فتح جام پس از نزدیک به سه دهه خداحافظی کرد.
پس پرسپولیس برای بردن بازی برگشت و در نهایت قهرمانی در آسیا، اول از همه باید احساسات را کنار بگذارد و یک فوتبال با برنامه و منطقی را به نمایش بگذارد. با برنامه یعنی اینکه در درجه اول اولویتش بسته نگه داشتن دروازه‌اش باشد و بعد از آن تمام تمرکزش را روی گرفتن میانه میدان و اجرای برنامه‌های هجومی‌اش بگذارد. برنامه‌های هجومی می‌تواند شامل ارسال‌ از جناحین، ضربات شروع مجدد و فشار بر عمق خط دفاعی حریف برای رسیدن به گل باشد. تردید نباید داشت که اگر پرسپولیس  زود به گل برسد، کارش برای زدن گلهای دوم و سوم راحت تر می شود.