راه چاوز
قاسم رحماني
درگذشت رئيس جمهور ونزوئلا، يکي از رويدادهاي مهم در سال 2013 بود.
«هوگو رافائل چاوز فرياس» 28 ژوئيه1954 در منطقه روستايي سابانتا در ونزوئلا به دنيا آمد. او در 16 سالگي به ارتش پيوست و تا کسب درجه سرهنگ دومي پيش رفت. چاوز در سال 1992 عليه «کارلوس آندرس پرز» رئيس جمهور وقت ونزوئلا، کودتا کرد اما شکست خورد و به زندان افتاد. اين مسئله موجب محبوبيت او در بين فقرا شد.
در سال 1994 از سوي «رافائل کالدرا» رئيس جمهور وقت مورد عفو قرار گرفت و آزاد شد. او از همان وقت، کار سياسي را آغاز و حزب چپگراي «جنبش جمهوري پنجم» را تأسيس کرد. در سال 1998 براي اولين بار رئيس جمهور ونزوئلا شد. او پنجاه و سومين رئيس جمهور ونزوئلا بود. از همان ابتدا با جهانيسازي نئوليبرال آمريکا مخالف بود و به سمت کشورهاي ضد آمريکايي گرايش پيدا کرد. در طول 15 سال رياست جمهورياش، روابط گرمي با کوبا، روسيه،ايران، چين و کشورهاي آمريکاي لاتين داشت.
ونزوئلا در زمان چاوز، رشد اقتصادي بين 1/2 تا 18 درصد را تجربه کرد. سال 2004 ونزوئلا با رشد اقتصادي 18 درصدي در جهان رکورد زد.
هوگوچاوز در پنجم مارس 2013 (14 اسفند 1391) براثر بيماري سرطان درگذشت. او دو سال با اين بيماري دست و پنجه نرم ميکرد و بيماري خود را حاصل يک ترور بيولوژيکي از سوي آمريکا ميدانست. مسئلهاي که «مادورو» رئيس جمهور بعدي ونزوئلا هم به آن اشاره کرد.
تشييع جنازه چاوز با شکوه برگزار شد و دولتها و ملتهاي آمريکاي لاتين در پي مرگ او، اعلام عزاي عمومي کردند. چاوز به عنوان رهبر «انقلاب بوليواري نوين» شناخته ميشود.
در پي درگذشت چاوز «نيکلاس مادورو» رئيس جمهور شد و در نخستين سخنراني خود اعلام کرد که راه چاوز را ادامه خواهد داد.
از زمان شروع به کار «مادورو» جناحهاي مخالف در کشور به اعتراضهاي خود عليه رئيس جمهور جديد شدت بخشيدهاند تا جايي که در چند نوبت درگيري شديد ميان پليس ونزوئلا و معترضان به سياست حاکم روي داد که در نتيجه آن تعدادي از دو طرف مجروح شدند.
با شدت گرفتن مخالفتها «مادورو» راه سازش را در پيش گرفته و از مخالفان خواسته به جاي خشونت از راه مسالمتآميز اختلافها را حل و فصل کنند. از همان ابتدا ناظران سياسي منطقه نسبت به توانايي مادورو در اداره کشور ترديد داشتند و اکنون اين سؤال مطرح است که آيا با اين وضع راه چاوز ادامه مييابد؟ قطعاً تحولات پيشرو به اين پرسش پاسخ خواهد داد.