روزه از منظر عرفا(سلوک عارفانه)
(بدان ای سالک راه خدا!) عرفا روزه را به عنوان سری از اسرار الهی و مفتاح زهد و باب طاعات و عبادات دانسته و آن را باعث مصونیت قلب از همم دنیه و اذکار دنیویه و نیز طبیب اشباح و حافظ ارواح موجب قطع التفات از غیر حق میدانند؛ و همواره دو فایده عمده روزه را چشمپوشی از مطامع دنیوی خلق و ترک ریا و نیز منکوب کردن لشکر شیطان که همان شهوات نفسانی است، میدانند. به نظر میرسد عرفای اسلامی عبادت عاشقانه و غور در ژرفای حقیقت عبادت که همان معنویت و تشرف به مقام خلیفهاللهی و متخلق شدن به صفات الهی است، را در ماه مبارک رمضان منظور نظر داشتهاند و عبادت روزه را بهترین نوع عبادت برای تزکیه و تهذیب نفس سالک میدانند.