هزینه سرسامآور برای برگزاری جشنهای سینمایی! (اخبار ادبی و هنری)
جشن نویسندگان سینما با عنوان «شب فیلمنامهنویسان» در حالی برگزار شد که بازار برپایی «جشن»های مختلف سینمایی اعم از کارگردانان، برنامهریزان و دستیاران کارگردان و... این روزها رونق گرفته و اخبار آن به تناوب در رسانههای گروهی منتشر شده است.
به گزارش سینماپرس، اگرچه در طول دو سال تعطیلی خانه سینما، امکان برگزاری «جشن خانه سینما» که در مورد ماهیت حقیقی و صنفی آن همواره میان اقشار مختلف فعالان سینما مجادله و اختلاف نظر بوده، مهیا نگردید، اما این موضوع نمیتواند بهانهای برای برگزاری انواع جشنهای به اصطلاح صنفی آن هم با هزینههای سرسامآور باشد. مدیریت غلط در سینمای ایران طی دهههای گذشته به اندازه کافی بین آحاد مردم با هنر هفتم در این سرزمین شکاف ایجاده کرده است و اینگونه اقدامات شادیآفرین، آن هم تنها برای انتشار اخبار آن در رسانهها جهت ابراز وجود و بیگمان جلب رضایت ظاهری عدهای خاص که خواسته یا ناخواسته و از سر آگاهی یا ناآگاهی، همواره پای ثابت همهگونه مراسم و جشن و افتتاحیه و اختتامیه هستند، تنها به تشدید این اختلافات کمک میکند. بیشک در بحبوبه چالشهای اقتصادی، بیتفاوتی و به انحای گوناگون خود را «تافته جدابافته» از مردم دانستن، یعنی حذف تدریجی سینما و سینماگر از میان مردم آگاه و هوشمند ایران اسلامی! خانه سینما در وضعیت اقتصادی فعلی به جای طراحی انواع این گونه جشنها که تمام نتیجه و خروجیاش غیر از اعلام هزار باره و کلیشهای جمله معروف «ما همه حالمان خوب است!» در قبال موجی از انتقادات و اعتراضات به انحصارطلبی و ناحقیها و سایر اتفاقات پشت پرده عرصه سینما در دولت تدبیر و امید، چیز دیگری نیست، باید در پی مسیری باشد که شادی و امنیت برای همه اعضای پنج هزار نفری این حوزه تأمین گردد نه تنها تعداد قلیلی که هر روز تصاویر و گفتگوهایشان حول موضوعات مختلف را در رسانههای مجازی و مکتوب شاهدیم. واضح است که برگزاری جشن خانه سینما در چارچوب قوانین و ضوابط موجود، برای گرامیداشت یکدیگر و ساعتی دور هم بودن هم کافی است و هم کاملأ منطقی. پس در برگزاری سایر جشنها با پول بیت المال و آن هم احتمالا برای ۳۰ صنف فعال خانه سینما- البته اگر به حساب آیند!!- کمی بیشتر تأمل کنیم.