رئیسکنگره اتحاد روهینگیا:
آوارگان روهینگیا به میانمار برنگردند چون مرگ، شکنجه و تجاوز منتظرشان است
رئيس کنگره سراسري اتحاد روهينگياییها میگوید، شرايط امني براي بازگشت آوارگان روهينگيا به ميانمار وجود ندارد و چنانچه آنها به کشورشان بازگردند، شکنجه، مرگ و تجاوز در انتظارشان خواهد بود.
سرویس خارجی-
با جود آنکه دولت میانمار و بنگلادش اعلام کردهاند برای بازگشت آوارگان روهینگیا به توافق رسیده و شرایط را مهیا کردهاند خبر رسیده، نه تنها خشونت ارتش، بودائیان افراطی و دولت میانمار علیه مسلمانان پایان نیافته بلکه شرایط بازگشت آوارگان نیز به هیچ وجه مهیا نیست. خبرگزاري صداوسيما در این باره نوشته: «طاهر الاراکاني رئيس کنگره سراسري اتحاد روهينگياییها در انگليس در گفت وگو با شبکه بیبی سی در مورد بازگشت آوارگان مسلمانان ميانمار به اين کشور اعلام کرده تا اين لحظه هيچ روهينگيایی به وطن خود بازنگشته است و برنامه بازگشت به ميانمار بر اساس اصول نیز درست نيست. در صورتي که روهينگياها به ایالت راخین بازگردند با شکنجه،مرگ و تجاوز روبه رو خواهند شد چرا که هيچ تضميني براي حمايت از جان و دارايي هاي آنان وجود ندارد.» وی در ادامه تاکید کرده که «بايد تضميني براي بازگشت آوارگان به ميانمار وجود داشته باشد، آوارگان روهينگيا در درجه نخست از دولت ميانمار خواستهاند آنها را به عنوان شهروند اين کشور به رسميت بشناسد. بايد آوارگان به خانه و کاشانه خود و نه اردوگاه هاي آوارگان برگردند. در صورتي که چنين تضمين هايي وجود نداشته باشد، نمي توان از بازگشت آنها سخن گفت.»
به گفته «طاهر الاراکاني»، بازگشت بدون تضمين به معناي تکرار جنايات عليه اين آوارگان است. تا کنون دولت ميانمار براي پذيرش آوارگان از خود حسن نيت نشان نداده است و نمي خواهد سازمان ملل در اين پرونده دخالت کند. سياستهاي دولت ميانمار نشان مي دهد که خواهان بازگشت درست آوارگان به اين کشور نيست.
وي در پاسخ به اين پرسش که «در شرايط کنوني بهترين گزينه براي روهينگياییها چيست؟» گفت: «آوارگان روهينگيا از هر طرحي که حقوق آنان را تضمين کند،حمايت مي کنند. اين آوارگان نمي خواهند در مرزهاي بنگلادش حضور داشته باشند و همچنین نميخواهند شاهد کشتار و تجاوز به اعضاي خانواده خود باشند. شکي در اين نيست که هيچ فردي نميخواهد به صورت آواره زندگي کند و بايد جامعه بين المللي از آوارگان روهينگيا حمايت و بايد سازمان ملل به مسئوليت هاي خود درباره روهينگياهاي آواره و روهينگياهاي ساکن آراکان عمل کند. اين آوارگان به حمايت هاي فوري نياز دارند.»
شکنجه، تجاوز، ویران کردن خانهها و آتش زدن اجساد در میانمار باعث شده است تا بحران روهینگیا به یکی از تراژدیهای قرن 21 تبدیل شود.
با جود آنکه دولت میانمار و بنگلادش اعلام کردهاند برای بازگشت آوارگان روهینگیا به توافق رسیده و شرایط را مهیا کردهاند خبر رسیده، نه تنها خشونت ارتش، بودائیان افراطی و دولت میانمار علیه مسلمانان پایان نیافته بلکه شرایط بازگشت آوارگان نیز به هیچ وجه مهیا نیست. خبرگزاري صداوسيما در این باره نوشته: «طاهر الاراکاني رئيس کنگره سراسري اتحاد روهينگياییها در انگليس در گفت وگو با شبکه بیبی سی در مورد بازگشت آوارگان مسلمانان ميانمار به اين کشور اعلام کرده تا اين لحظه هيچ روهينگيایی به وطن خود بازنگشته است و برنامه بازگشت به ميانمار بر اساس اصول نیز درست نيست. در صورتي که روهينگياها به ایالت راخین بازگردند با شکنجه،مرگ و تجاوز روبه رو خواهند شد چرا که هيچ تضميني براي حمايت از جان و دارايي هاي آنان وجود ندارد.» وی در ادامه تاکید کرده که «بايد تضميني براي بازگشت آوارگان به ميانمار وجود داشته باشد، آوارگان روهينگيا در درجه نخست از دولت ميانمار خواستهاند آنها را به عنوان شهروند اين کشور به رسميت بشناسد. بايد آوارگان به خانه و کاشانه خود و نه اردوگاه هاي آوارگان برگردند. در صورتي که چنين تضمين هايي وجود نداشته باشد، نمي توان از بازگشت آنها سخن گفت.»
به گفته «طاهر الاراکاني»، بازگشت بدون تضمين به معناي تکرار جنايات عليه اين آوارگان است. تا کنون دولت ميانمار براي پذيرش آوارگان از خود حسن نيت نشان نداده است و نمي خواهد سازمان ملل در اين پرونده دخالت کند. سياستهاي دولت ميانمار نشان مي دهد که خواهان بازگشت درست آوارگان به اين کشور نيست.
وي در پاسخ به اين پرسش که «در شرايط کنوني بهترين گزينه براي روهينگياییها چيست؟» گفت: «آوارگان روهينگيا از هر طرحي که حقوق آنان را تضمين کند،حمايت مي کنند. اين آوارگان نمي خواهند در مرزهاي بنگلادش حضور داشته باشند و همچنین نميخواهند شاهد کشتار و تجاوز به اعضاي خانواده خود باشند. شکي در اين نيست که هيچ فردي نميخواهد به صورت آواره زندگي کند و بايد جامعه بين المللي از آوارگان روهينگيا حمايت و بايد سازمان ملل به مسئوليت هاي خود درباره روهينگياهاي آواره و روهينگياهاي ساکن آراکان عمل کند. اين آوارگان به حمايت هاي فوري نياز دارند.»
شکنجه، تجاوز، ویران کردن خانهها و آتش زدن اجساد در میانمار باعث شده است تا بحران روهینگیا به یکی از تراژدیهای قرن 21 تبدیل شود.