پاسکاری ایثارگران میان «بنیاد شهید» و «دانشگاه آزاد»!

‌اشاره:
طی هفته‌های اخیر، بسیاری از ایثارگران و رزمندگان طی مکاتبات و تماس‌های مکرر با تحریریه کیهان، از استنکاف واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی درباره اعمال تخفیف‌های دانشجویی مصوب در برنامه ششم توسعه، گلایه کرده‌اند. در همین زمینه، بسیاری از دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد سراسر کشور که واجد شرایط استفاده از تخفیف ایثارگری هستند، خواهان رسیدگی و پاسخگویی مسئولین امر شده‌اند تا از بلاتکلیفی خارج شوند. در ادامه، مطلب انتقادی یکی از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی تهران را در همین رابطه مرور خواهیم کرد به این امید که با پاسخ شایسته مسئولان «دانشگاه آزاد» یا «بنیاد شهید» همراه شود.

اواخر سال 95 بود که خبر اصلاح و تکمیل بندهایی از قانون ایثارگران در برنامه پنج ساله ششم توسعه کشور در رسانه‌ها مخابره گردید که پس از بررسی‌های کارشناسی در مجلس شورای اسلامی، سرانجام به تصویب رسید و در حکم قانون لازم الاجرا درآمد. بر همین اساس در بند «ث» از ماده 88 برنامه ششم توسعه صراحتاً قید شده است: «دولت مکلف است طبق بودجه سنواتی به منظور حمایت و تجلیل از رشادت‌های رزمندگان هشت سال دفاع مقدس که حداقل شش ماه سابقه حضور در جبهه دارند و جانبازان زیر بیست و پنج درصد جانبازی و آزادگان با کمتر از شش ماه سابقه اسارت و همسران و فرزندان آنان تسهیلات رفاهی، معیشتی، درمانی و فرهنگی به شرح زیر ارائه نماید: 1- تأمین و پرداخت یا معافیت حداقل سی درصد هزینه شهریه تحصیل در دانشگاه آزاد، دوره‌های شبانه دانشگاه‌های دولتی، دانشگاه پیام نور و سایر دانشگاه‌های مورد تأیید وزارتخانه‌های علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی وفق بودجه سنواتی...»
از آن روی که بسیاری از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی، در زمره خانواده ایثارگران بشمار می‌روند؛ انتظار آن می‌رفت که حداکثر با گذشت یکماه از سال 1396، این قانون ابلاغ و اجرایی شود که متاسفانه با گذشت بیش از 9 ماه از سال جاری و در آستانه ورود به سال 1397، هنوز این قانون عملیاتی نشده و در پیچ و خم‌های تو در تو و دالان‌های تاریک اداری، کماکان سرگردان است!
جالب اینجاست که از سویی با پیگیری از بخش ایثارگران دانشگاه آزاد، کارمندان دانشگاه تنها به عبارات کلیشه‌ای «عدم ابلاغ قانون» یا «عدم تأمین بودجه از طرف دولت» اکتفا می‌کنند و از سوی دیگر با مراجعه به ادارات بنیاد شهید، پاسخی جز «عودت و پیگیری از طریق واحد محل تحصیل» به مراجعین تحویل نمی‌دهند! حال آنچه مشخص است، قربانی این قبیل پاسکاری‌های اداری، فقط و فقط قشر دانشجو و ایثارگر هستند که در این قضیه مظلوم واقع شده‌اند.
در این میان شبهه‌ای که مطرح می‌شود آن است که اگر دولت به لحاظ تأمین بودجه این ماده قانونی در مضیقه قرار داشت، اصلاً چرا موضوع «تخفیف شهریه ایثارگران و خانواده آنان» را مطرح و در قانون برنامه ششم توسعه، گنجاند؟! لابد برای جلب نظر قشر جانباز و ایثارگر در انتخابات اردیبهشت 96، این ادعا مطرح شد که بعد از کسب توفیق در تمدید دوره ریاست جمهوری، به فراموشی گرایید!
شبهه دیگر اینکه، مگر این قانون از طریق مجلس شورای اسلامی و از سوی عصارگان فضائل ملت به تصویب نرسیده است و مگر یکی از شئون مجلس، شأن نظارتی و مراقبت از حُسن اجرای قوانین از طرف قوه مجریه نیست؟! پس چرا این قانون با وجود تأیید از سوی تمام نهادهای قانونی کشور، پس از گذشت بیش از 9 ماه، باید کماکان خاک بخورد و هیچ ضمانتی بر اجرای دقیق آن وجود نداشته باشد؟!
از طرف دیگر، چرا «دانشگاه آزاد اسلامی» و «بنیاد شهید و امور ایثارگران»، بجای ارجاع و پاسکاری دانشجویان مشمول تخفیف به یکدیگر، با تشکیل یک کارگروه مشترک و فراسازمانی، در حل این مشکل بسیار ساده و پیش پا افتاده، کوشش نمی‌کنند و با شانه خالی کردن از وظایف قانونی و ذاتی‌شان، سنگینی این بار را بر دوش دانشجویان و ایثارگران می‌اندازند؟!
نکته دیگری که باید به آن دقت داشت این است که با توجه به طولانی شدن روند اجرایی این قانون، بسیاری از دانشجویان مشمول تخفیف در آستانه فارغ‌التحصیلی قرار داشته و بیم آن می‌رود که علیرغم محق بودن، از حق قانونی خود محروم شوند!
در انتها جای دارد که مجدداً پرسید، آیا 9 ماه زمان کمی است تا قانونی ابلاغ شده و پروسه زجرآور کاغذبازی‌های بروکراتیک طی شود، یا همچنان باید تا سال 1400 و پایان برنامه ششم، صبر کرد و تنها به وعده‌های پوچ و خیالی دست‌اندرکاران امر امیدوار بود؟!