کد خبر: ۱۰۲۲۸۳
تاریخ انتشار : ۰۵ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۸:۳۵
نماینده مردم تبریز در مجلس:

سوءمدیریت عامل سیل پل «غله‌زار» بود

نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس گفت: سوءمدیریت و نبود هم‌افزایی بین دستگاه‌ها و مردم عامل سیل پل «غله‌زار» بود.


احمد علیرضابیگی اظهار کرد: پل «غله‌زار» از چند سال قبل محل گذرگاهی برای عبور خودروها بوده و اصل بر این بود که در زمان بحران جوی مسیر مسدود شود که متاسفانه چنین اتفاقی نیفتاده بود.
وی با بیان اینکه احتمال دارد افرادی از روی پل در حال تماشای سیل بودند ولی خودروهای سقوط کرده و گرفتار شده سیل در حال عبور بودند که اسناد و مدارک در این رابطه وجود دارد.
نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو با اشاره به برخی از شایعات در خصوص پل «غله‌زار» از قبیل تماشاگران سیل و یا وجود مامور راهنمایی و رانندگی در محل گذرگاه گفت: بعد از افشای دروغ برخی مسئولان برای پنهان‌کاری موضوع و انداختن تقصیر گردن مردم، حال ادعا می‌کنند که مأمور راهنمایی و رانندگی در محل بوده و مردم با مامور درگیر شده‌اند و گفته‌اند که جان خودمان است و به کسی ربطی ندارد.
وی افزود: واقعا باید موضوعات سیل به صورت دقیق مورد بررسی قرار گیرد و البته جای تامل بسیاری هم دارد که چرا در ابتدا مسئولان می‌گفتند که مردم برای تماشا آمده بودند و سپس ادعای وجود مأمور و ممانعت از تردد خودروها و در مقابل مقابله مردم را بیان می‌کنند.
نماینده مجلس شورای اسلامی افزود: به دلیل وجود مدیریت ناکارآمد در استان، تمام امکانات دولتی، توانایی مردم، ساماندهی نشده و مدیریت بحران قدرت ایجاد هم‌افزایی را نداشته که در نهایت بیش از ۴۰ نفر جان خود را در اثر سیل از دست دادند.
وی متذکر شد: حادثه سیل ادامه حادثه قطار تبریز- مشهد است که هر دو ناشی از بی‌کفایتی، بی‌مسئولیتی و ناتوانی مدیریتی بود.
بیگی با بیان اینکه پیش‌بینی بر مبنای تحقیقات در حوادث اخیر آذربایجان ‌شرقی رخ نداده بود، افزود: بیش از ۲۰ نفر در یک روستای محروم و ساده مانند چنار، بدون اطلاع قبلی از خطر سیل در منزل خود در حال استراحت بودند که گرفتار سیل شدند و چگونه برخی‌ها مدعی هشدارهای قبلی هستند و چه کسی و چگونه به اهالی این روستا هشدار سیل از قبل را داده است؟
وی ادامه داد: قطعاً اگر هشدارهای قبل شرایط بحرانی به گوش اهالی روستا می‌رسید آنها نیز علاقه‌مند زنده ماندن بودند و آن محل را ترک می‌کردند و این حادثه تلخ حکایت آن را دارد که مدیریت ما که باید بر مبنای هم‌افزایی بین توانایی‌های دستگاه دولتی، بخشداری‌ها، دهیاری‌ها و مردم باشد، نبوده و منجر به اتفاقات بسیار تلخ و غیرقابل جبران می‌شود.