اشک‌های شاعران برای «احمد عزیزی»(اخبار ادبی و هنری)

در این مراسم که در قالب سی و پنجمین شب شاعر در نخلستان سازمان اوج برگزار شد، شاعرانی چون موسوی گرمارودی، حسین اسرافیلی، اسماعیل امینی، محمدرضا سنگری، علیرضا قزوه، میلاد عرفانپور، رضا اسماعیلی، منوری، کیومرث قصری، محمد اکرامی و ... در وصف و تجلیل از احمد عزیزی سخن گفتند و شعر خواندند و اشک ریختند.
در ابتدای این مراسم علی داوودی ضمن پاسداشت یاد و خاطره مرحوم عزیزی گفت: احمد عزیزی فصلی از شعر را در ادبیات معاصر گشود و بسیاری را سراغ داریم که در این سال‌ها از ادبیات عزیزی الگو گرفته باشند. روزگاری نه‌چندان دور بود که شعر گفتن و شاعر شدن بسیار سخت بود، اما این‌که امروز شعر گفتن راحت شده مرهون تلاش‌هایی است که احمد عزیزی و امثال او انجام داده‌اند. در ادامه این مراسم و پس از شعرخوانی میلاد عرفان پور، سنگری با اشاره به نثر قدرتمند عزیزی اظهار داشت: در میان شعرا کم هستند کسانی که به نویسندگی نیز شناخته‌شده باشند. اما در این میان صاحب سبک‌ترین ایشان احمد عزیزی است.
این نویسنده و شاعر گفت: تلفیق واژه‌های دم‌دستی با واژه‌های مناسب از دیگر نکاتی بود که در ادبیات عزیزی وجود داشت و حیف آن‌که آموزش‌وپرورش و آموزش عالی در حق او جفا کرده و نسبت به او غفلت ورزیده است.
همچنین حسین اسرافیلی در این مراسم گفت: باید از احمد عزیزی به‌عنوان یکی از کسانی یاد کنیم که به عمق بخشیدن به شعر معاصر نقش درخور توجهی داشت.
علیرضا قزوه نیز در ادامه این مراسم گفت: ما بعد از اتفاقات شعری که توسط فروغ و سهراب سپهری در ادبیات معاصر به وجود آمد، تکانه اساسی سراغ نداریم تا احمد عزیزی و علی معلم. این دو هم به لحاظ محتوا و هم به لحاظ فرم اتفاقات بزرگی را رقم زدند. علی معلم در حیطه محتوا کار جدی و فوق‌العاده‌ای انجام داد و احمد عزیزی هم در زبان شعری خود، کاری کرد که در تاریخ ادبیات ما نظیر آن وجود نداشت.