دوشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۷ - ۱۰:۳۷
کد خبر: ۱۴۸۷۷۹
تاریخ انتشار: ۱۴ آذر ۱۳۹۷ - ۱۸:۲۷
(بدان ای سالک راه خدا!) این کمال(مال و مقام) مجازی و وهمی است که در برابر کمال حقیقی قرار دارد.
کمال حقیقی آن چیزی است که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را از انسان بگیرد، مانند: عالم شدن که نه در این عالم از انسان جدا می‌شود و نه بعد از انتقال به نشئه دیگر، چون مربوط به صفات نفسانیه است و ملکات حسنه‌ای را برای انسان فراهم می‌کند و آن ملکات تا قیامت همراه انسان باقی می‌ماند. اما کمال وهمی و خیالی، یک شبه از دست می‌رود و تلاش چندین ساله آدم را نیست و نابود می‌کند. گویی که انسان سال‌ها برای رسیدن به سراب تلاش کرده بود و اکنون به پوچی آن پی برده است. «کافران کارهایشان مانند سرابی در بیابان است که شخص تشنه آن را آب می‌پندارد و به سویش می‌شتابد، اما هنگامی که به آن می‌رسد، چیزی در آنجا پیدا نمی‌کند. (نور- 39)
اگر این بینایی و تیزبینی در دنیا برای آدمی حاصل نشود، در زمان مرگ و به طور اکمل در سرای آخرت برای همه عیان خواهد شد که هر مقصدی غیر از خدا سرابی بیش نبوده است. یعنی همه بعد از مرگ خواهند دید تمام آنچه که در عالم بود، ملک طلق خدا است و تمام ریاست‌ها و حکومت‌ها باطل بوده است. حکومت ماسوی الله باطل می‌شود و ندای آن روز این است که «لمن الملک الیوم، لله الواحد القهار» (غافر-16) با این همه آیا باز هم جاه‌طلبی ارزش و مطلوبیت دارد؟! (1)
ـــــــــــــــــــــــــــــــ
1- رسائل بندگی(حب به دنیا)، آیت‌الله شیخ مجتبی تهرانی، ص 332


نام:
ایمیل:
* نظر: