روایتی از اربعینهای انقلاب اسلامی -19
رفراندوم 19 دی قم چگونه رقم خورد؟ (پاورقی)
Research@kayhan.ir
محسن حسینی نهوجی
پس از سخنرانی آیتالله نوری همدانی، سیل جمعیتی عظیم و خروشان که تاکنون شهر قم به خود ندیده بود، تمامی طول خیابان صفائیه را پر کرده بود. جمعیت با نظمی درخور تحسین و در نهایت سکوت و بدون حمل هیچگونه عکس و نوشته و پلاکاردی با طمأنینه به سمت منزل آیتالله مشکینی در حرکت بود. در طول این دو روز بارها از طرف طلاب انقلابی و فضلا تاکید شده بود برای نشان دادن شعور سیاسی هیچ شعاری ندهید. هیچ اقدامی از سوی شما سر نزند و در کمال سکوت به راهپیمایی ادامه دهید. بارها تاکید شده بود هر کس شعار بدهد، سنگی پرتاب کند و هرگونه حرکتی که بهانه به دست دژخیمان دهد، از طرف او سر بزند؛ مزدور نفوذی دشمن است. چنین افرادی را به هر نحو ممکن رسوا ساخته از جمع راهپیمایان اخراج کنید. بنابراین هیچکس تحت تاثیر احساسات انقلابی، شعار نمیداد و همه دریافته بودند که برای شعار دادن، زمان بسیاری فراهم خواهد شد و اکنون مرحلهای است که باید بدون شعار و در سکوت کامل به حرکت خود تداوم بخشند. جمعیت در سکوت کامل در حال عبور از میدان فاطمی بودند. عدهای از میدان هم گذشته بودند که مزدوری با بلندگوی دستی دستور داد از سد معبر خودداری نموده از پیادهرو عبور کنید.مردم مبهوت از اینکه معبر چه کسی را سد کردهاند در این اندیشه بودند که وقتی همه، یا اکثریت مردم شهر از یک خیابان در حال عبور هستند چه کسی باقی مانده که راهش مسدود شده باشد؟ مردم همچنان بیاعتنا به اخطار به حرکت توأم با سکوت ادامه دادند که بهناگاه صدای عجیبی طنینانداز شد. به علت سکوت کامل مردم صدای مورد اشاره بازتاب وسیعی داشت. پس از صدای مهیب دیگری، صدای فرو ریختن شیشه به گوش رسید.
ناگهان، عدهای نفوذی، با حرکاتی غیرعادی و مشکوک با کشیدن فریاد و حالت هجومی و فرار موجب تشدید فشار مهار ناشدنی امواج متلاطم جمعیت و بر روی هم ریختن و زیر دست و پا قرار گرفتن افراد شدند. عوامل رژیم شاه که براساس یک دسیسه هماهنگ شده، نظم راهپیمایان را به هم زده، صحنه را به شکل اغتشاش و درگیری درآورده بودند، بدون درنگ لولههای تفنگ و مسلسل را به سمت جمعیت مبهوتی که هنوز حالت سکوت و مسالمتآمیز خود را حفظ کرده بودند، نشانهگیری و تیراندازی را آغاز کردند. پس از تذکرات مکرر راهپیمایان به همدیگر و اذعان همگی، به اینکه راهپیمایی بدون شعار و عکس و پلاکارد و بدون هر رفتار تحریککننده و درگیری، نشانه شعور و درک سیاسی، در آن شرایط حساس است، نفرات با سابقه انقلابی که از تجربه بیشتری برخوردار بودند، به تدریج کنترل جلو و طرف چپ و راست جمعیت را به دست گرفته بودند تا مانع هرگونه حرکتی که به دژخیمان بهانه دهد گردند. و با هوشیاری راهپیمایان هیچ حرکت ناهماهنگی هم رخ نداد. حرکت 19 دی با نظم و سکوت به نقطه اوج و شکوه و موفقیت خود در ابتکار بینظیر سیاسی نزدیک شده بود و تا لحظاتی دیگر با بیانات تکمیلی آیتالله مشکینی، یکی از ارکان بزرگ نهضت اسلامی امام خمینی، اهداف اصلی نهضت تبیین میشد و امام خمینی و فرماندهان تحت امر ایشان با بهرهبرداری از این حرکت که یک رفراندوم بینظیر تاریخی بود، در مجامع جهانی و افکار عمومی دست برتر را پیدا میکردند و عدم مشروعیت مردمی شاه، این چنین برملا میشد و در نتیجه حامیان استعمارگر، در حمایت از حاکمیت ظالمانه او دچار چالش میشدند، آیا عاقلانه بود در چنین شرایطی مردم با آن درک و فهم سیاسی بالا، به کارهای بیاهمیتی، چون شکستن شیشه بانک، دست بزنند؟! مگر برای شکستن شیشه بانک، بعد از آن، دیگر فرصتی پیش نمیآمد؟ شکستن شیشه بانک و بالاتر و با اهمیتتر از بانک نیاز به چنین جمعیتی داشت؟ اگر جمعیت میخواستند شیشه بانک را بشکنند، آیا فقط همان یک شعبه چهارراه فاطمی تحفه بود؟ این جمعیت توانایی آن را داشتند تا تمامی بانکها و مراکز دولتی را به آتش بکشند!
منابع در دفتر روزنامه موجود است
محسن حسینی نهوجی
پس از سخنرانی آیتالله نوری همدانی، سیل جمعیتی عظیم و خروشان که تاکنون شهر قم به خود ندیده بود، تمامی طول خیابان صفائیه را پر کرده بود. جمعیت با نظمی درخور تحسین و در نهایت سکوت و بدون حمل هیچگونه عکس و نوشته و پلاکاردی با طمأنینه به سمت منزل آیتالله مشکینی در حرکت بود. در طول این دو روز بارها از طرف طلاب انقلابی و فضلا تاکید شده بود برای نشان دادن شعور سیاسی هیچ شعاری ندهید. هیچ اقدامی از سوی شما سر نزند و در کمال سکوت به راهپیمایی ادامه دهید. بارها تاکید شده بود هر کس شعار بدهد، سنگی پرتاب کند و هرگونه حرکتی که بهانه به دست دژخیمان دهد، از طرف او سر بزند؛ مزدور نفوذی دشمن است. چنین افرادی را به هر نحو ممکن رسوا ساخته از جمع راهپیمایان اخراج کنید. بنابراین هیچکس تحت تاثیر احساسات انقلابی، شعار نمیداد و همه دریافته بودند که برای شعار دادن، زمان بسیاری فراهم خواهد شد و اکنون مرحلهای است که باید بدون شعار و در سکوت کامل به حرکت خود تداوم بخشند. جمعیت در سکوت کامل در حال عبور از میدان فاطمی بودند. عدهای از میدان هم گذشته بودند که مزدوری با بلندگوی دستی دستور داد از سد معبر خودداری نموده از پیادهرو عبور کنید.مردم مبهوت از اینکه معبر چه کسی را سد کردهاند در این اندیشه بودند که وقتی همه، یا اکثریت مردم شهر از یک خیابان در حال عبور هستند چه کسی باقی مانده که راهش مسدود شده باشد؟ مردم همچنان بیاعتنا به اخطار به حرکت توأم با سکوت ادامه دادند که بهناگاه صدای عجیبی طنینانداز شد. به علت سکوت کامل مردم صدای مورد اشاره بازتاب وسیعی داشت. پس از صدای مهیب دیگری، صدای فرو ریختن شیشه به گوش رسید.
ناگهان، عدهای نفوذی، با حرکاتی غیرعادی و مشکوک با کشیدن فریاد و حالت هجومی و فرار موجب تشدید فشار مهار ناشدنی امواج متلاطم جمعیت و بر روی هم ریختن و زیر دست و پا قرار گرفتن افراد شدند. عوامل رژیم شاه که براساس یک دسیسه هماهنگ شده، نظم راهپیمایان را به هم زده، صحنه را به شکل اغتشاش و درگیری درآورده بودند، بدون درنگ لولههای تفنگ و مسلسل را به سمت جمعیت مبهوتی که هنوز حالت سکوت و مسالمتآمیز خود را حفظ کرده بودند، نشانهگیری و تیراندازی را آغاز کردند. پس از تذکرات مکرر راهپیمایان به همدیگر و اذعان همگی، به اینکه راهپیمایی بدون شعار و عکس و پلاکارد و بدون هر رفتار تحریککننده و درگیری، نشانه شعور و درک سیاسی، در آن شرایط حساس است، نفرات با سابقه انقلابی که از تجربه بیشتری برخوردار بودند، به تدریج کنترل جلو و طرف چپ و راست جمعیت را به دست گرفته بودند تا مانع هرگونه حرکتی که به دژخیمان بهانه دهد گردند. و با هوشیاری راهپیمایان هیچ حرکت ناهماهنگی هم رخ نداد. حرکت 19 دی با نظم و سکوت به نقطه اوج و شکوه و موفقیت خود در ابتکار بینظیر سیاسی نزدیک شده بود و تا لحظاتی دیگر با بیانات تکمیلی آیتالله مشکینی، یکی از ارکان بزرگ نهضت اسلامی امام خمینی، اهداف اصلی نهضت تبیین میشد و امام خمینی و فرماندهان تحت امر ایشان با بهرهبرداری از این حرکت که یک رفراندوم بینظیر تاریخی بود، در مجامع جهانی و افکار عمومی دست برتر را پیدا میکردند و عدم مشروعیت مردمی شاه، این چنین برملا میشد و در نتیجه حامیان استعمارگر، در حمایت از حاکمیت ظالمانه او دچار چالش میشدند، آیا عاقلانه بود در چنین شرایطی مردم با آن درک و فهم سیاسی بالا، به کارهای بیاهمیتی، چون شکستن شیشه بانک، دست بزنند؟! مگر برای شکستن شیشه بانک، بعد از آن، دیگر فرصتی پیش نمیآمد؟ شکستن شیشه بانک و بالاتر و با اهمیتتر از بانک نیاز به چنین جمعیتی داشت؟ اگر جمعیت میخواستند شیشه بانک را بشکنند، آیا فقط همان یک شعبه چهارراه فاطمی تحفه بود؟ این جمعیت توانایی آن را داشتند تا تمامی بانکها و مراکز دولتی را به آتش بکشند!
منابع در دفتر روزنامه موجود است