کد خبر: ۹۶۷۳
تاریخ انتشار : ۲۳ فروردين ۱۳۹۳ - ۱۹:۱۰

نام صیاد پرافشانی عنقاکافی است...*

علی صیاد شیرازی در سال 1323 شمسی در شهرستان درگز در استان خراسان در خانواده‌ای مذهبی و نظامی دیده به جهان گشود. پدرش "زیادخان” که از عشایر فارس بود شغل نظامی داشت و در ژاندارمری مشغول خدمت بود. وی مدتی از این شغل کناره‌گیری کرد و لباس نظامی را کنار گذاشت و سپس به ارتش منتقل شد. زیادخان از جاذبه‌ای خاص برخودار بود، از این رو علی تحت تأثیر پدر از کودکی به ارتش علاقه‌مند شد. وی در سال 1343 در کنکور دانشکده افسری شرکت کرد و پذیرفته شد و سرانجام در مهرماه 134۶ با درجه ستوان دومی در رسته توپخانه دانش آموخته و به انجام وظیفه مشغول شد.
علی صیاد شیرازی در سال 135۲ به دلیل لیاقت‌‌ها و دقت هایش در کار، برای تکمیل تخصص‌های توپخانه از طرف ارتش به آمریکا اعزام شد تا دوره هواسنجی بالستیک را بگذراند. او این دوره آموزشی را در شهر فورت سیل از ایالت اوکلاهما، در منطقه‌ای نظامی، با موفقیت طی کرد و به عنوان نفر ممتاز دوره از میان دانشجویان 15 کشور جهان معرفی شد و  پس از گذراندن دوره، با تخصصی جدید و روحیه‌ای با نشاط به ایران مراجعه کرد. ارتش برای استفاده از دانش نظامی وی، او را در سال 1353 به اصفهان ـ مرکز توپخانه ـ منتقل کرد.
دوره دوم زندگی صیاد شیرازی بعد از پیروزی انقلاب آغاز می‌شود. او پس از پیام امام خمینی(ره) مبنی بر شناسایی نیروهای مخلص ارتش طاغوت، شناخته شد و به خاطر توان بالای سازماندهی‏اش مورد توجه حضرت امام و یاران انقلاب اسلامی قرار گرفت روح بلند، ایمان قوی، نفس خود ساخته و اتکا او به خداوند امکانی را فراهم کرد تا بتواند در ارتش طاغوت زده قبل از انقلاب سالم بماند و خداوند این توفیق را به او داد تا همراه با یاران و همرزمان خود توان ارتش را برای خدمت به آرمانهای انقلاب اسلامی و دفاع از تمامیت ارضی حفظ نماید  
صیاد حرکت انقلابی خود را از مرکز توپخانه اصفهان آغاز کرد و پس از انقلاب شکوهمند اسلامی به همراه همرزمان خود و انقلابیون شهر، آموزش نظامی در پادگانهای ارتش و پاسداری از انقلاب را شروع کرد.
شجاعت، تهجّد، تعبد، ایمان و اخلاص، او را به مرتبه‌ای رسانده بود که در تصمیم‌گیری‌ها نسبت به برخی مقررات، معادلات و فرمولهایی که آن زمان به عنوان نظریه‌های علمی و نظامی جنگ مطرح بودند، تقیّدی نداشت و با ایمان به خداوند از امدادهای الهی و غیبی کمک می‌گرفت، گویی ایمان به غیب معرفتی شهودی به او بخشیده بود. شاید همین تفاوت و تمایز او با دیگر فرماندهان و کارشناسان نظامی باعث بعضی اختلاف نظر‌ها می‌شد.
البته انضباط و دیسیپلین نظامی همیشه این شکاف را پر می‌کرد و مانع از بی انضباطی و عدم اجرای فرامین می‌شد. چه بسا اگر روح ایمانی آن شهید عزیز نبود، سرنوشت جنگ به گونه‌ای دیگر رقم  می‌خورد.هر وقت مشکلی برای او پیش می‌آمد وضو می‌گرفت و دو رکعت نماز می‌خواند و از خدا استعانت می‌جست و بلا استثناء مشکل او حل می‌شد .
سپهبدعلی صیاد شیرازی با اراده الهی و توسط رهبر کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(ره) به فرماندهی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب و خداوند چنان شایستگی را در او قرار داد که با انتصاب این شهید عزیز گره کور جنگ باز شد و بعد از عملیات ثامن‌الائمه(ع) که مفتاح پیروزی‌های جمهوری اسلامی ایران در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به شمار می‌رود فرماندهی و هدایت ارتش را به عهده گرفته و به همراه برادران سپاهی، بسیج و نیروهای مردمی، با انجام 16 عملیات موفق کلیه مناطق اشغالی را از لوث وجود بعثیان کافر پاکسازی کردند.
ایمان و اخلاص او نسبت به خداوند متعال باعث شد تا اگر چه در سالهای پایانی جنگ به دلیل تغییر مسئولیت، از خط مقدم دور بود اما وقتی منافقین مزدور با پشتیبانی همه جانبه ارتش صدام از مرزعبور کرده و با خیالی آسوده به سمت مرکز ایران می‌آمدند. قبل از اینکه دیگر نیرو‌ها آماده مقابله با آن‌ها شوند، او با عنوان نماینده امام(ره) در شورای‌عالی دفاع، از نزدیک فرماندهی یگانهای هوانیروز و نیروی هوایی منطقه را به عهده گرفت و به همراه خلبانان شجاع هوانیروز و نیروی‌هوایی، نیروی منافقین و مزدوران صدام را در تنگه مرصاد منهدم و تار و مار کرد و تا انهدام کامل به تعقیب آن‌ها پرداخت.
خداوند بزرگ نقش او را در کنترل غائله کردستان در سال اول انقلاب و در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و دفاع از استقلال و تمامیت ارضی کشور و همچنین در عملیات مرصاد یگانه کرد و یاد و خاطره آن شهید والامقام را در تاریخ و اذهان ملت بزرگ ایران، بزرگ و جاودانه ساخت.
*مصرعی از بیدل دهلوی -  آوردن نام صیاد برای ریختن پر و بال عنقا کافی است.

 سید محمد مشکوه الممالک