مبارزه با قاسطین؛ راه فقرزدایی

قسط در عربی به معنی سهم و نصیب و بهره و عدالت است که اگر به صورت ثلاثی مجرد و اسم فاعل به کار رود (قسط و قاسط) معنی ظلم و ظالم می‌دهد و اگر در قالب ثلاثی مزید و باب افعال به کار رود (اقسط و مقسط) به معنی عدالت‌ورزی می‌باشد (مفردات راغب، ص 403) عدالت قسطی به معنای دادن سهم و قسط هر کسی از نعمت‌های الهی است؛ زیرا هر انسانی جدا از مسلمان و غیرمسلمان بودن، دارای حقی از نعمت‌های الهی است. (حدید، آیه 25)
اسلام بر عدالت به ویژه در قالب عدالت قسطی به عنوان یک هدف متعالی برای کل تعلیمات و آموزه‌های اسلام از آدم(ع) تا خاتم(ص) تاکید دارد.(همان)
اما در این میان قاسطین یا همان قسط‌خواران و ستم‌پیشگان اجازه نمی‌دهند تا هر کسی از نعمت‌های الهی در دنیا بهره مند شود و قسط خودش را بردارد.بنابراین، بر مقسطین (قسط‌خواهان) و عدالت‌خواهان است تا از ظالم و مستکبر حتی با جنگ(نساء، آیه 75) سهم قسط مظلوم و مستضعف را مطالبه نمایند.
این روشی است تا فقر از جوامع بشری به شکل عقلی و شرعی زدوده شود؛ اما اینکه ما بیائیم یک کار عاطفی انجام دهیم و به فقیر از روی دلسوزی کمک کنیم، فقرزدایی نیست، بلکه فقیر را زنده نگه داشتن و فقر را حفظ کردن است. حتی ظالمان و مستکبران نیز نهادهایی در جهان ایجاد کرده‌اند که فقیر را زنده نگه دارند، اما هیچ تلاشی برای فقرزدایی نمی‌کنند؛ زیرا اگر بخواهند این کار را بکنند باید دست از ظلم و بی‌عدالتی و قسط‌خوری بردارند.
امیر مومنان(ع) می‌فرماید: لَو تَمَثَّلَ لِيَ الفَقرُ رَجُلاً لَقَتَلتُهُ؛ اگر فقر به شکل مردی برایم تمثل می‌یافت آن را می‌کشتم.(احقاق الحق، شوشتری، ج 32، ص 217)
پس درست کردن نهادی چون کمیته امداد خوب است تا فقیر نمیرد، ولی مهم تر آن است با مبارزه با قاسطین (قسط‌خواران) ، فقر را از میان برد، یعنی باید به جنگ اختلاس‌کنندگان رفت و ریشه آنان را زد و با کسانی که حقوق‌های نجومی به ظاهر قانونی می‌گیرند برخورد قاطع کرد تا دیگر قاسطین نباشند. این‌گونه است که می‌توان فقر را گردن زد و فقیر را به غنا رساند تا دیگر نیازی نباشد کمیته امدادی داشته باشیم.