فتنهگرانی که جنگ خیابانی راه انداختند نمیتوانند از مسئولیت آن فرار کنند
فتنهگران وقتی سطح منازعه انتخاباتی را به جنگ با نظام افزایش دادند، دیگر نمیتوانند به لوازم این رفتار خود کرده پایبند نباشند.
داریوش سجادی با اشاره به اظهارات برخی عناصر آلت دست فتنهگران نوشت: رهبر نظام نهایتاً در مقام بالاترین شخصیت قانونی کشور در خطبه نماز جمعه 29 خرداد حسب مسئولیتهای قانونی خود تصریحاً طرفین ماجرا را «امر کردند» تا از مجاری قانونی و پیشبینی شده دواعی خود را پیگیری کرده و دست از لشکرکشی خیابانی بردارند.
علیرغم این و برخلاف توقع «طبالان تقلب» ضمن ابرام بر مواضع چالشگرانهشان بالغ بر 8 ماه از طریق شهر آشوبی و خیابان ستیزی خود را سینه به سینه در مصاف با نظام قرار دادند و عامدانه و بیمبالاتانه عامل تشنج و بحران و آشوب و هلاکت تعدادی از شهروندان از هر دو سوی منازعه شدند!
متأسفانه چنین سوابقی «اتهام» نیست و در جمیع عرفهای قضایی چنین اعمالی را «جرم مشهود» محسوب میکنند که مستوجب مجازات است.
بر این مبنا رفتار آشوبگران مؤید اصرار به زورآزمایی خیابانی با توسل به آشوب است!
رویکردی که در ترمینولوژی سیاسی به معنای پذیرش قاعده جنگ و به رسمیت شناختن دوگانه «برد یا باخت» یکی از طرفین منازعه است.
در آن صورت این عده گریزی از لوازم رویکرد انتخابی خود نمیتوانند داشته باشند و وقتی خودشان این قاعده را به نزاعشان با نظام تحمیل کردند چارهای ندارند تا به نتایج آن نیز تمکین کنند مبنی بر آنکه؛ وقتی خودتان سطح منازعه را به عرصه جنگ ارتقاء بخشیدید و آنگاه در این «خودکردگیتان» شکست خوردید دیگر نمیتوانید به لوازم مترتب بر این جنگ خود خواسته و خود ساختهتان «تن» ندهید و اخلاقاً موظفید تا تبعات ورشکستگی به تقصیرتان را رأساً و رسماً و علناً به رسمیت شناخته و برگردن بگیرید!
این به آن میماند که منافقین در خرداد 60 خودشان با صدور «اعلامیه جنگ مسلحانه علیه نظام» و آغاز ترورهای سیاسی رسماً و علناً با نظام وارد جنگ و دوگانه «بکش یا میکشمت» شدند و آنگاه که در این دو گانه خود ساخته و تحمیلیشان به نظام «باختند» بانگ و فریاد برآوردند؛ چرا با ما برخورد کردید؟ همین شئون و مدارج بالا به موسوی و کروبی حکم میکرد تا در ماجرای 88 دزی از معرفت و حذق و عقلانیت را در عملکرد خود لحاظ میکردند.