گناه و تکبر بطلان حسنات را به دنبال دارد(حکایت خوبان)

پیامبر گرامی(ص) می‌فرماید: مردمانی از امت خود را می‌شناسم که در روز قیامت حسناتی به سفیدی کوه‌های تهامه عرضه می‌کنند، اما خداوند همه آنها را پودر و پراکنده می‌کند، بدانید که آنها برادران هم‌تبار شمایند و شبها نیز همچون شما عبادت می‌کنند، اما مردمی هستند که چون پنهانی و در خلوت با محرمات الهی روبرو شوند آنها را مرتکب می‌گردند.(1)
امام علی(ع) در این رابطه می‌فرماید: پس از آنچه خدا به شیطان کرد پند گیرید که به سبب لحظه‌ای تکبر، کردار درازمدت او را باطل گرداند و کوشش فراوان او بی‌ثمر ماند. او شش هزار سال با پرستش خدا زندگی کرد و از سالیان دنیا بود یا آخرت دانسته نیست، پس چه کسی بعد از شیطان در امان می‌ماند؟ (2)
همچنین آن حضرت در مقام دعا می‌فرماید: خدایا! از تو آمرزش هر گناهی را می‌خواهم که نیکی‌ها را محو می‌کند و بر زشتی‌ها می‌افزاید و بدبختی‌ها را شتاب می‌دهد و تو را ای پروردگار آسمانها به خشم می‌آورد. پس بر محمد و خاندانش درود فرست و آن‌گناه را بر من بیامرز، ای بهترین آمرزشگران.(3)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- کنز‌العمال، ح 43685
2- نهج‌البلاغه، خطبه 192
3- البدالامین، ص 43