عوارض جانبی داروهای مسکن

درد از علائم هشداردهنده بدن است. به همین دلیل مصرف داروهای مسکن بیش از سه روز توصیه نمی‌شود زیرا ممکن است درد ناشی از عارضه‌ای جدی باشد. به علاوه استفاده بیش از حد از داروهای مسکن عوارض جانبی نیز به دنبال دارد.
داروهایی چون استیل سالیسیلیک اسید ASA، پاراستامول، دیکلوفناک یا ایبوپروفن از جمله مسکن‌هایی هستند که بدون تجویز پزشک در داروخانه‌ها به فروش می‌رسند. اما آگاهی از یک نکته بسیار مهم است: این مسکن‌ها درد را موقتا التیام می‌بخشند اما علت بروز آن را درمان نمی‌کنند، به علاوه ممکن است عوارض جانبی نیز داشته باشند. از این رو در مصرف مسکن‌ها باید چند نکته در نظر گرفته شود:
مصرف بیش از سه روز ممنوع
علم پزشکی مخالف این نیست که انسان هنگام بروز درد کوتاه‌مدت با بلعیدن یک مسکن از درد نجات پیدا کند، اما چنانچه درد ادامه یابد، نباید به طور خودسرانه بیش از سه روز متوالی از مسکن‌های بدون نسخه استفاده کرد.
درد یک علامت هشداردهنده است که نشان می‌دهد در یکی از نقاط بدن مشکلی وجود دارد. روی سطح پوست یا ارگان‌های بدن سنسورهایی وجود دارند که در اصطلاح پزشکی به آن ناسی رسپتور می‌گویند. این گیرنده‌های حسی به طور بالقوه باعث انتقال پیام محرک‌های دردزا به نخاع و مغز می‌شوند و بدین طریق است که ما درد را حس می‌کنیم. گیرنده‌های درد در برابر مواد شیمیایی خاص، فشار بالا، گرما و سرما واکنش نشان می‌دهند.
مصرف فقط هنگام بروز دردهای خفیف
یا نیمه حاد
مسکن‌های بدون نسخه برای دردهای خفیف یا نیمه حاد مجاز هستند. این داروها اگر در حد اعتدال و به طور موقت مصرف شوند قاعدتا مشکلی برای افراد سالم به وجود نمی‌آورند. با این حال افراد باید علاوه بر تعداد روزهای مصرف توجه داشته باشند که از بالاترین میزان مجاز مصرف فراتر نروند زیرا در غیر این‌صورت امکان بروز عوارض جانبی وجود دارد.
امکان بروز مشکلات گوارشی
شایع‌ترین عوارض جانبی داروهای مسکن ضد التهاب چون ASA دیکلوفناک، ایبوپروفن و ناپروکسن ناراحتی‌های گوارشی است. مصرف بی‌رویه این داروها ممکن است باعث ایجاد ورم معده شود یا خطر خونریزی معده را دو تا چهار برابر افزایش دهد. علائم آن وجود خون در مدفوع یا در استفراغ است. در چنین مواقعی پزشک مصرف همزمان مسکن را به همراه داروهای محافظ معده توصیه می‌کند.
خطر بروز بیماری‌های قلبی- عروقی
مصرف بالای برخی مسکن‌ها همچون دیکلوفناک در بلندمدت خطر بیماری‌های قلبی- عروقی را افزایش می‌دهد. فردی که در معرض ابتلا به این بیماری‌هاست باید نوع مسکن را با احتیاط انتخاب کند. برای مثال افرادی که از قرص‌های کاهش‌دهنده فشار خون استفاده می‌کنند باید با پزشک معالج خود مشورت کنند. در چنین شرایطی باید دارویی مصرف شود که با کاهش‌دهنده‌های فشار خون سازگار باشد.همچنین در مواردی چون بیماری‌های کلیوی یا مشکلات کبدی مصرف برخی داروها ممنوع است. بنابراین افرادی که مبتلا به بیماری خاصی هستند باید برای مصرف مسکن‌ها حتما با پزشک معالج خود مشورت کنند.
سردردهای ناشی از مصرف دارو
مصرف مسکن‌ها در بلندمدت ممکن است خود باعث بروز سردرد شوند به همین جهت گفته می‌شود زمانی که شخص دردمند برای تسکین خود از ضد دردها استفاده می‌کند در یک دور باطل گرفتار می‌شود. از این رو افرادی که برای مدت طولانی از این مسکن‌ها استفاده می‌کنند باید از چنین عوارضی آگاهی داشته باشند.
کلام آخر اینکه تا می‌توانید مسکن مصرف نکنید!