دکتر قلابی!(نگاه)

علی اکبری
برای بیان برخی از واقعیات، مثال و داستان، به فهم مطلب کمک شایانی خواهد کرد. فرض کنید فرد متقلبی با جعل مدرک پزشکی، خود را به عنوان یک پزشک متخصص معرفی کرده و شما نیز به اعتماد همین مطلب و با توجه به شیوه هنرمندانه و ماهرانه این جاعل در جعل مدرک، نه تنها متوجه تقلب وی نشده‌اید بلکه برای انجام یک عمل پزشکی، از ایشان وقت گرفته و حتی ممکن است پیش پرداختی نیز انجام داده باشید. اکنون و در زمانی که اندک زمانی به روز موعود و زمان عمل جراحی شما باقی مانده است، فردی با مدارک مستند و معتبر به شما اعلام می‌کند که آن کسی که او را پزشک انگاشته و امید داشتید که با سرپنجه او، بیماری شما درمان شود، فرد متقلب و فریب‌کاری است که نه تنها پزشک نیست بلکه جاعلی است که به واسطه این جرم می‌تواند تحت تعقیب دستگاه قضایی قرار گیرد. در این شرایط برخورد شما چگونه خواهد بود؟ قطعاً ضمن تشکر از فردی که شما را آگاه ساخته، تلاش خواهید کرد که حقوق خود را استیفا نموده و کاری کنید که فرد جاعل مجازات شود و علاوه بر تحمل کیفر این شخص، دیگران نیز جرئت تکرار چنین اقداماتی را نداشته باشند؛ لیکن ظاهراً برخی از آقایان اگر با این شرایط مواجه شوند، به جای این‌که چنین کنند و خود را به جراحی این فرد نسپارند، فرد جاعل و فریبکار را رها کرده و یقه کسی که این موضوع را افشا کرده می‌گیرند که «مگر نمی‌دانی که ما برای این‌که از این دکتر! وقت بگیریم چه سختی‌ها که نکشیدیم» یا این‌که «مگر نمی‌دانی که اگر این عمل جراحی امروز انجام نشود، چقدر در کار ما تأخیر خواهد افتاد» و یا ... و اصلاً به روی خود نمی‌آورند که معلوم نبود اگر این پزشک قلابی آن‌ها را عمل می‌کرد، چه بلایی به سرشان می‌آمد؟ برخی نیز بسی جلوتر رفته و به دنبال این هستند که برای این فرد جاعل به واسطه مدتی که با این مدارک جعلی اعتباری برای خود کسب کرده، مدرک معتبری گرفته و زمینه ادامه فعالیت او را با همین عنوان فراهم سازند و فراموش می‌کنند که مرجع صدور مدرک و تأیید پزشکان، قطعاً بیماران و یا خواسته‌های نامشروع برخی سیاسیون و یا ... نخواهد بود بلکه قانون‌گذار، مرجعی رسمی را برای این امور مشخص و معین نموده است. اگر این مثال را در موضوعات دیگر تعمیم دهیم خیلی از ابهامات برطرف خواهد شد. زیاده عرضی نیست.