نبود نظارت یکی از دلایل فساد است
نیاز ورزش ایران، جاری شدن خون تازه در رگها
سرویس ورزشی -
آنچه امروز در جامعه ورزش و در نزد اهالی واقعی و علاقهمند به پیشرفت ورزش به صورت یک حرف، نظر و مطالبه مشترک درآمده، انداختن طرحی نو و جاری ساختن خون تازه در رگهای ورزش است.
پیش از این بارها درباره اهمیت فوتبال به عنوان یک رشته ورزش جهانی، جذاب و پرطرفدار در دنیای امروز سخن گفتهایم، و به سهم و نوبه خود نوشتهایم که این ورزش، درجهان امروز فراتر از یک رشته ورزشی صرف، تاثیرات غیرقابل انکاری درعرصهها و حوزههای مختلف اجتماعی نیز میگذارد و به زبان جامعهشناسی، این رشته چند کارکردی است و علاوه بر ورزش، دارای کارکردهای فرهنگی، تربیتی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی و... است و در برنامهریزیها و سیاستگذاریها، نباید از کنار آن و استفاده صحیح از آن، با بیمسئولیتی و دستکمگیری گذشت، چون ما به هر دلیل اگر این کار را انجام دهیم، به دست خود وسیلهای مهم و در حد خود تاثیرگذار را عملا خنثی کرده و (کاش فقط همین بود) بلکه آن را در اختیار بدخواهان بینقاب و دنبالههای بیجیره و مواجب نقابزده آنان گذاشتهایم تا از کارکردهای مثبت و کارآمد آن، نه در جهت ایجاد روحیه و همبستگی اجتماعی به ویژه در نزد نسل جوان، بلکه درجهت منفی و تفرقهافکنی و بیانگیزگی و دلسردی و... استفاده شود! بنابراین اگر صفحه ورزشی روزنامه کیهان بیشتر به فوتبال میپردازد و درباره مسائل و اتفاقات آن حساسیت بیشتری به خرج می دهد، نه از سر «فوتبالزدگی» است، بلکه به خاطر تاثیر و اهمیتی است که - چه ما بخواهیم یا نخواهیم- در کلیت ورزش و حتی مسائل اجتماعی و به ویژه در نزد نسل جوان میگذارد.
«نظارت» نبوده است!
متأسفانه همانطور که بارها اشاره کرده و درباره آن نوشتهایم، از سوی مسئولان امر به ورزش و به تبع آن فوتبال اهمیت لازم و بایسته داده نشده است و به ویژه بر کار و بار آن نظارت لازم اعمال نشده است و... در نتیجه این بلا به ویژه بر سر رشتههای پرطرفدار و مهمی چون فوتبال که روزگاری حرف اول آسیا را میزد و در میادین بزرگ حضوری پرتوان داشت، نازل شده است. در فوتبال ما در حد لازم و ضروری امکانات بوده، پول بوده، تدارکات و سفر خارجی بوده و... اما چون مدیریت لازم نبوده به ویژه اصل مهم «نظارت» اعمال نشده، خیلی از این امکانات و سرمایهها و... در جایی غیر از محل ضروری، هزینه و نفله شده است و... البته ما اینجا نمیخواهیم نبش قبر کنیم و برگذشته حسرت و به عملکردهای قبل دریغ و افسوس بخوریم، بلکه میخواهیم با تکیه بر گذشته و به بهانه بحث «گزارش فساد در فوتبال» عرض کنیم امروز دیگر خیلی از مسائل حل و خیلی از ابهامات روشن و برطرف شده است و راحتتر از گذشته میشود خادم را از خائن، اصلاح را از افساد، راستی را از دروغ، کارشناس را از کار چاق کن و... تشخیص داد.
پیشگیری مهمتر از درمان
همانطور که پیش از این بارها نوشتیم، ورزش ما به ویژه رشتههای پرطرفدار و پرهیاهویی چون فوتبال، سخت به رفتار و عمل ضدفساد و اصلاحی احتیاج دارند. ورزش ما و حتی همین فوتبال، علیرغم وضعیت موجود و نهچندان خوشایند، کم و بیش در مسیر رشد و حرکت رو به جلو قرار دارند، به طور طبیعی اگر عوامل مزاحم و مخرب و سرآمد همه مفسدهجویان، از سر راه آن کنار زده شوند، بدون تردید، حرکت رو به جلو شتابندهتر و پیشرفت بیشتر و ملموستر خواهد بود. البته آنچه که اینجا بیش از مبارزه با فساد و خرابی کارسازتر و مهمتر است، فراهم آوردن فضا و ایجاد یک روند سالم در ورزش و فوتبال است بهگونهای که زمینههای فساد و شرایط برای جولان دادن جریانات مخرب و فاسد به کلی از بین برود. در عالم پزشکی و تندرستی اصطلاحی هست که همه شنیدهایم و آن اینکه «پیشگیری مهمتر از درمان است.» این اصل درباره موضوع مورد بحث ما هم صادق است. اگر محیط ورزش سالم باشد و روند امور در ورزش از مجرای سالم عبور کند، زمینه کژروی و انحراف در آن اصلاً وجود نداشته باشد یا خیلی کم وجود داشته باشد، میشود امیدوار بود اجزاء و عناصر شاغل در آن، در این فضای سالم، هم خود سالم بمانند و هم به تداوم این مجموعه و سیستم سالم کمک کنند. در این باره مدیریت ارشد ورزش، به ویژه وزیر محترم نقش مهم و حساسی برعهده دارد و باید با کمک همکارانی همفکر و دلسوز و شجاع و همچنین تشریک مساعی سایر سازمانها و نهادهای ذیربط، همان طور که خود در آغاز مسئولیت وعده کرده بود، با زشتیها و پلشتیها و عناصر مفسد، وجود جریانات مخرب درافتد و فضای ورزش را چنان سالمسازی کند که جا و عرصه برای آن جریانات مخرب تنگ و به حداقل برسد. آقای پورمختار نیز این اصل را تایید و تأکید میکند:
«وزارت ورزش و جوانان باید در این راستا عهدهدار مأموریت بزرگ انجام اصلاحاتی در این حوزه (ورزش) شود... باید زمینههای بروز فساد از بین برود و با اتخاذ تصمیمات مدیریتی، نظارت جدی صورت گیرد تا شاهد از بین رفتن فساد باشیم چراکه ممکن است فردی که وارد این عرصه میشود سالم باشد، اما به مرور زمان تحت تأثیر عوامل دچار مشکل شود که این کار به عهده وزارت ورزش است.»
اقدام و عمل
به هرحال، آنچه که امروز در جامعه ورزش و در نزد اهالی واقعی و علاقهمند به پیشرفت ورزش به صورت یک حرف و نظر و مطالبه مشترک درآمده، انداختن طرحی نو و جاری ساختن خون تازه در رگهای ورزش است. اصلاح بعضی عملکردها و رفتارها، تغییر برخی شیوهها و روشها و... در قسمتها و بخشهای مختلف ورزش ضروری است و باید تا دیرتر نشده در این باره یعنی اصلاح امر ورزش و رشتههای پرمخاطبی چون فوتبال آستین همت بالا بزنیم و «اقدام و عمل» قاطعانه و مدبرانه و جهادی را آغاز کنیم. در این صورت، هم ریشههای مفسدهساز کنونی از بین خواهد رفت، و هم حرکت ورزش در مسیر و فضایی جاری میشود که از فساد و تباهی و طمع طمعکاران و منفعتجویان خود به خود دور خواهد شد.