خون سرخ شهیدان آگاهی‌بخش است(حدیث دشت عشق)

شهید «یوسف دمیر چلی» تاریخ 21/10/1338 در تهران دیده به جهان گشود. سال 56 به استخدام شرکت مخابرات درآمد. او روزها کار می‌کرد و شبانه تحصیل می‌نمود. تاریخ 20/5/61 تقاضای اعزام به جبهه را نمود. مدت یک ماه در پادگان امام حسین‌(ع) دوره‌های مربوطه را طی کرد. 2 روز قبل از اعزام، به افراد خانواده خود گفت: اگر من شهید شدم تشییع جنازه را ساده بگیرید. هر چند دوست دارم اصلا گمنام شهید شوم. به طور کلی جبهه را تفسیر عملی قرآن می‌دانست و اظهار می‌داشت: حیف نیست که جبهه را رها کرده و به مسائل پوچ دنیا بپردازیم؟ سرانجام در 14/5/62 به اتفاق یکی دیگر از برادرانش که 16 ساله بود، راهی جبهه شد که در این سفر در تپه 1904 (پنجوین  عراق) به آرزویش که لقاء‌الله  بود رسید و همانطور که خواسته بود جنازه‌اش تا سال 70 در محل شهادتش باقی ماند. فرازی از وصيت‌نامه شهيد:خدایا! تو خود آگاهی که من چه بودم و چگونه شخصی بودم و چگونه به کمک خودت خود را بیرون کشیدم. پس خدایا! خود به لطف و بزرگی‌ات کمکم کن تا آخرین نفس فقط در راه اسلام قدم بردارم. من خود آگاهانه این راه را انتخاب کردم چون که خون سرخ شهیدان آگاهی‌دهنده این راه است.