اقتصاددان حامی دولت: برنامه ششم را بر اساس «برجام» ننویسید

 این اقتصاددان با انتقاد از برنامه ششم توسعه که از سوی دولت یازدهم به مجلس رفت ولی برگشت داده شد، اظهار داشت: جهت‌گیری برنامه ششم باید به سمت تولید باشد، ولی تا آنجا که بنده میدانم این‌گونه نیست، از طرف دیگر اگر نگارش این برنامه حول محور شرایط پساتحریم و برجام صورت پذیرد، اشتباه است.
حسین راغفر در گفت‌وگو با نسیم گفت: دولت باید در برنامه ششم توسعه تصمیمات خیلی سختی را بگیرد و تکلیف قانون بهبود فضای کسب و کار را روشن کند و قوای دیگر هم باید در این زمینه به دولت کمک کنند. به نظر من از جمله محورهای مهمی که باید در برنامه مورد توجه قرار گیرد، حمایت از بنگاه‌های کوچک و متوسط و حمایت از صنایع اصلی کشور است. البته نباید اینها به عهده خودشان واگذاشته شوند.
وی افزود: یکی دیگر از موضوعات مهم این است که هدف‌گذاری دولت در برنامه ششم باید بر روی تامین و رشد اشتغال باشد.
این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: برنامه‌های ما باید مبتنی بر استراتژی توسعه صنعتی باشد و برای دسترسی به آن اهداف توسعه صنعتی و مسئله نیروی کار نقش بسیار کلیدی و تعیین‌کننده‌ای دارد تا براساس آن بررسی شود که نیروی کار ماهر، ساده و یا اشکال دیگر چه نیازهایی دارند؟ برای ایجاد بعضی از مشاغل در صنایع پتروشیمی ممکن است نزدیک 1 میلیارد تومان پول لازم شود، بنابراین خلق شغل در صنایع دیگر می‌تواند ارزانتر صورت گیرد.
راغفر در ادامه با توجه به وضعیت نگران صنعت خودرو گفت: یکی دیگر از اهدافی که دولت باید در نظر بگیرد ارتقاء بهره‌وری است. متاسفانه بحث صنعت خودرو مدتی است به شدت رها شده و به همین دلیل، امروزه شاهد ورود خودروهای خارجی با قیمت خیلی هستیم.
تقدیم فرصت‌های پسابرجام به خارجی‌ها
راغفر با اشاره به تعلل دولت در فضای پسابرجام تأکید کرد: فقدان برنامه‌ریزی دولت در پساتحریم، فرصتی را که برای حضور غربی‌ها در کشور ایجاد نموده است فقط به نفع آنها رقم خواهد زد.
وی افزود: علی‌رغم شعارهایی که در کشور داده می‌شود تحولی که ما در صنایع خودروسازی شاهد آن هستیم به اسم خودروسازی است در حالی که عمده این محصولات مونتاژ است و نشان‌دهنده آن است که بازار بزرگی را در داخل کشور سامان یافته ولی عملا اتفاق خاصی در کشور تاکنون نیفتاده است.
استاد دانشگاه الزهرا تصریح کرد: دولت باید برنامه روشنی داشته باشد تا مشخص شود در صنعت خودرو‌سازی  چه زمانی کشور ما می‌تواند یک ماشین ملی با  کیفیت و استانداردهای قابل قبول جهانی و با تجربه‌های قابل حضور در بازارهای جهانی تعریف و تولید کند. متاسفانه هیچ کدام از این برنامه‌ها مشخص نیست، به همین دلیل نیز می‌تواند تحت تاثیر نوسانات رفت و آمدها و انفعالات قرار بگیرد که این مسائل عوارض بسیار جدی برای کشور در پی خواهد داشت.
 راغفر درباره تیم اقتصادی دولت که برنامه ششم را تهیه کرده است هم گفت: در حال حاضر آنچه که تهیه شده تکرار برنامه‌های گذشته است و با برنامه‌های گذشته هیچ تفاوتی ندارد. به نظر من از این برنامه نیز برنامه قابل قبولی بیرون نخواهد آمد و بنده به این برنامه امیدوار نیستم.
وی افزود: یک برنامه جامع که برای اجرای آن پولی نداریم و اینکه کدام قسمت از برنامه‌ها باید اجراء شود همه «دل بخواهی» خواهد بود و در آخر هم معلوم نیست چه اهدافی قرار است تحقق پیدا کند بنابراین به همان سال‌های گذشته برمی‌گردیم.
وی با آسیب‌شناسی برنامه ششم اظهار داشت: در حال حاضر در خصوص برنامه‌های دولت حرف‌هایی گفته می‌شود که تحقق آنها به منابع نیاز دارد که اکثر موارد قابل تامین شدن نیست. به‌طور مثال در برنامه ششم فقط اصول راهنمای برنامه ششم 80 بند را تشکیل می‌دهد که اگر قرار باشد هر کدام از این حکم اجرایی 10 بند نیز به آن اضافه شود رقم آن به 800 بند می‌رسد.
راغفر تاکید کرد: برنامه‌ها باید دارای محورهای مشخص و بر روی حوزه‌های محدودی متمرکز باشند و از سویی همه منابع معطوف و تحقق بر روی موضوعات و پروژه‌های خاص شود. منتهی وقتی چنین امری تحقق نمی‌یابد انتخاب به‌عهده مجریان واگذار می‌شود و مجریان نیز تحت فشارهای مختلف سیاسی قرار می‌گیرند که از جمله آنها می‌توان به توابع نمایندگان اشاره نمود، که همه این مسائل دست به دست هم می‌دهند تا هیچ برنامه و جهت‌گیری خاصی در برنامه‌ها صورت نگیرد.
وی افزود: متاسفانه در کشور هیچ‌گاه برنامه توسعه نداشته‌ایم. البته با تمامی همه ضعف‌ها و چالش‌هایی که در برنامه‌نویسی وجود دارد، همین برنامه‌ای هم که نوشته می‌شود بهتر از بی‌برنامگی است.