پرسپولیس و استقلال به باشگاه واقعی تبدیل شوند(نکته ورزشی)

سرویس ورزشی-
هفته گذشته وزیر محترم ورزش طی اظهاراتی درباره مسائل مختلف ورزش به وضعیت دو تیم پرطرفدار و با سابقه در فوتبال و ورزش ایران یعنی استقلال و پرسپولیس هم اشاره کرد. ایشان درباره بحث واگذاری این دو باشگاه بار دیگر بر این نکته تاکید کرد که از آنجا که این دو باشگاه «فرهنگی- ورزشی» هستند، مشمول واگذاری به بخش خصوصی نمی‌شوند و باید همانند گذشته به فعالیت خود ادامه دهند. دکتر گودرزی درباره شرایط فعلی این دو تیم و نه- حداقل فعلا- دو باشگاه هم گفت: «هر دو باشگاه در حال حاضر شرایط عادی و ایده‌آلی دارند و با همین سرپرست باشگاه‌ها اداره می‌شوند. در حال حاضر استقلال در صدر جدول قرار دارد و امیدواریم پرسپولیس هرچه سریع‌تر دوباره خود را بازیابد.» ایشان همچنین  گفت: «امیدوار هستم مشکلات این دو باشگاه هرچه سریع‌تر مرتفع شود... من معتقدم هر چقدر حواشی و تنش‌های این دو باشگاه مرتفع شود ما در بهبود و پیشرفت این دو باشگاه کمک اساسی خواهیم کرد.»
درباره وضعیت دو نام مطرح ورزش کشورمان یعنی استقلال و پرسپولیس، ما به سهم خود، بارها نوشته‌ایم و مفصل درباره قابلیت‌های بالقوه و استعدادهای موجود اما پنهان در این دو تیم و همچنین کارکردهای موثری که آنها می‌توانند در ابعاد مختلف ورزشی، فرهنگی، اقتصادی و... داشته باشند، سخن گفته‌ایم، حداقل در این صفحه و مقال قصد تکرار و پرداختن مجدد به آنها را نداریم، بلکه اینجا می‌خواهیم به بهانه اظهارات دکتر گودرزی، عرض کنیم حالا که بحث عدم واگذاری این دو باشگاه از لحاظ قانونی موضوعیت ندارد و منتفی است، حالا که به گفته آقای وزیر مشخص شده که این دو تیم «باید همانند گذشته به فعالیت خود ادامه دهند.» و در واقع صاحب اصلی و متولی این دو تیم معلوم و مسلم شده، باید نحوه مدیریت و اداره آنها که دو تیم مردمی و ریشه‌دار هستند، به‌گونه‌ای باشد که ورزش ما و نه فقط فوتبال ما قادر باشد از توان و ظرفیت بالای آنها و کارکردهای مثبتی که می‌توانند در عرصه ورزش بروز دهند، استفاده کند. ما نیز قبول داریم که امسال برخلاف دو، سه فصل اخیر وضعیت دو تیم، به ویژه پرسپولیس، بهتر و شرایط آن آرامتر و کم‌تنش‌تر است، ما هم مثل همه اهالی فوتبال تایید می‌کنیم که وضعیت دو تیم به ویژه استقلال در جدول لیگ برتر راضی‌کننده است. با این همه، اما، همه می‌دانیم که این دو نام فعلا در حد دو تیم فوتبال هستند و نه دو باشگاه؛‌«باشگاه» دارای تعریف و استانداردهایی است که فعلا این دو تیم از بسیاری از آن ملاک‌ها و استانداردها دور و بی‌بهره هستند. اگر می‌خواهیم پرسپولیس و استقلال را به معنی واقعی به دو باشگاه تبدیل کنیم، باید به وضع موجود این دو تیم و شرایط فعلی آنها، قناعت نکنیم و راضی نشویم و نه البته یکشبه بلکه طی برنامه‌ریزی حساب شده، مرحله به مرحله آنها را به اندازه‌ها و مرزهای یک باشگاه واقعی نزدیک کنیم.
این یکی از آن کارهایی است که اگر قرار باشد به معنی واقعی، به وضع ورزش سر و سامان دهیم، باید مثل خیلی از کارهای معطل مانده ورزش، با وجود خیلی مشکلات و موانع، در ورزش ما انجام شود. نکته آخر این که ما پیش از این و در گرماگرم بحث‌های واگذاری، بارها نوشتیم و تاکید کردیم که برای ما در وهله اول مهم نیست که صاحب این باشگاه، بخش خصوصی باشد یا دولت، بلکه آنچه برای ما در درجه اول اهمیت قرار دارد این است که تکلیف مالکیت و مدیریت آنها به شکل شفاف و قانونی روشن شود و این دو تیم از بلاتکلیفی- که سال‌هاست به آن گرفتار آمده‌اند- نجات پیدا کنند و باز این یکی از آن کارهای معطل مانده‌ای است که با توجه به آنچه در شروع مطلب آمد، انتظار می‌رود در دوره مدیریت فعلی ورزش انجام شود و این دو تیم به باشگاه واقعی تبدیل شود و برای ورزش ایران آن‌چنان که باید، منشأ اثر باشند.