اخبار ویژه
کارگزاران میخواهند نقش جریان سوم را میان اصلاحطلبان و اصولگرایان بازی کنند
کارگزاران ساز ناکوک در میان اصلاحطلبان هستند و میخواهند مسیر خود را از اصلاحطلبان جدا کنند و جریان سومی را شکل دهند.
نامه نیوز (از سایتهای حامی دولت و نزدیک به مصطفی پورمحمدی) در تحلیلی نوشت: اصلاحطلبان در گفتوگو و سخنرانیهای خود از عدم تمایل به حضور لاریجانی در لیستهای انتخاباتی اصلاحطلبی سخن به میان میآورند اما اعضای ارشد حزب کارگزاران هر احتمالی در مورد لاریجانی را تا اسفند 94 امکانپذیر میدانند. غلامحسین کرباسچی دبیرکل این حزب در مورد لاریجانی میگوید: «از نظر من آقای لاریجانی شخصیتی است که در جایی که بحث منافع ملی باشد، به بحث حزب و گروه توجه نمیکند و برای مثال در بحث برجام و توافق هستهای انصافا منافع ملی را مورد توجه قرار داد. از این رو عدهای اعتقاد دارند که ایشان صلاحیت پست فعلی خود را دارد. لاریجانی سالها تجربه دارند و از این رو شرعا و وجدانا، نمیتوانیم با ایشان مخالفت کنیم؛ به خصوص که در موقعیتی هستیم که اگر چهرههای مثبت حذف شوند، معلوم نیست آدمهای بهتری جایگزین شوند؛ باید دنبال الاحسن فالاحسن باشیم.» مرعشی دیگر عضو ارشد حزب کارگزاران نیز بر این باور است که «ممکن است به پاس خدماتی که آقای لاریجانی در مسئله برجام انجام داده است اصلاحطلبان در حوزه انتخابیه قم که ایشان حضور دارند از معرفی یک کاندیدای بزرگ و مشهور خودداری کند تا شرایط ورود دوباره ایشان به مجلس فراهم شود.»
این سخنان که از سوی اصلاحطلبان با واکنشهای متفاوتی روبرو شد حکایت از یک مسئله مهم و پنهانی از منویات کارگزاران در فضای سیاسی کشور دارد.
کرباسچی از مخالفین سرسخت سیدمحمد خاتمی است. او حتی در جریان انتخابات سال 88 و در همایش حزب اعتماد ملی در حضور مهدی کروبی به جای انتقاد از سیاستهای احمدینژاد، لب به گلایه و شکایت از رفتار خاتمی و دوستانش پرداخت. کرباسچی به دلیل اینکه اعتقاد دارد خاتمی و اصلاحطلبان در ماجرای به زندان رفتن او در زمان شهرداری دخالت داشتهاند از این جریان سیاسی گلایهمند است. او حتی در جریان انتخابات سال 88 به طرفداری از مهدی کروبی وارد میدان شد.
نامه نیوز میافزاید: در آستانه آماده شدن گروههای سیاسی برای انتخابات مجلس پنجم در سال 74، جناح راست ایران دچار یک انشعاب بزرگ شد، انشعابی که حاصلش تولد یک حزب جدید به نام «کارگزاران سازندگی» بود. داستان از آنجا آغاز شد که برخی از وزرای دولت دوم هاشمی رفسنجانی به دیدار رئیسجمهور وقت و معاون اول او رفتند تا نظر آنان را برای حضور در انتخابات مجلس آن هم با ساز و کار و لیستی جدا از جامعه روحانیت مبارز جلب کنند.
انتخابات 92 و پیروزی حسن روحانی نامزد نزدیک به حزب کارگزاران فضای تازهای را پیش روی این جریان سیاسی قرار داد، تا کارگزاران بعد از 4 سال سکوت باز هم تبدیل به یک حزب سیاسی فعال در عرصه سیاسی کشور شود و خود را آماده رقابت برای کسب کرسیهای سبز مجلس دهم کند. به نظر میرسد آنها میخواهند مسیر خود را از مسیر اصلاحطلبان جدا کنند و جریان سومی را در کشور ایجاد کنند. جریانی که هم اصلاحطلبان را شامل میشود و هم اصولگرایان را، کارگزاران نزدیکترین جریان سیاسی به روحانی در تلاش است، گفتمان تازهای را وارد کند.
پیگیری آرزوی ناکام آمریکا برای تجزیه شمال عراق
آمریکاییها در تداوم آرزو پردازی ناکام و به جبران شکستهای سنگین در طول یک دهه گذشته در عراق، درصدد پررنگتر کردن موضوع تجزیه این کشور تحت پوشش فدرالیسم و تسلط بر شمال عراق هستند.
به گزارش اسکای پرس به نقل از منابع آگاه، مقامات آمریکایی از سازمان سیا و وزارت امور خارجه و کمیته ذیربط در کنگره آمریکا با برخی سیاستمداران عراقی از طیفهای مختلف دیدارهای مفصلی در مکانهای گوناگون از جمله در لندن و اربیل و بغداد و امان داشتهاند و به بهانه خطر داعش به آنها گفتهاند ما به این باور رسیدهایم که ادامه وضعیت فعلی در عراق قابل قبول نیست. آنها همچنین گفتهاند که به ایجاد سه اقلیم اصلی در عراق تحت حاکمیت حکومت فدرال در بغداد باور دارند و آن را شرط اساسی برای بستن پرونده داعش و پاکسازی عراق از داعش میداند. آنها همچنین بر این باور هستند که باید قدرتهای داخلی ثانوی در عراق که به جای قدرت دولت فعلی بغداد عمل میکنند، به ویژه گروههای مسلحی که زیر نظر ایران هستند، برچیده شوند.
به گفته این منابع در این دیدارها بر مشکلات اساسی عراق از جمله آن چه دخالت ایران در عراق و نفوذش بر نخستوزیر این کشور از طریق عوامل وابسته به نوری مالکی و هادی العامری و ابومهدی المهندس میدانند، تمرکز شده است. واشنگتن میگوید متعهد میشود از حکومت جدید فدرالی در عراق با تایید شورای امنیت حمایت کند و از همکاری با حیدرالعبادی به عنوان نخستوزیر دولت فدرالی پشتیبانی کند به گفته این منابع، آمریکاییها الگوی سوئیس را برای عراق پیشنهاد دادهاند. همچنین قرار است عراق به عنوان منطقه استراتژیک از درجه اول که امنیت آن با امنیت ملی آمریکا مرتبط است، اعلام شود و به ایران اطلاع داده شود که به مرزهای قبل از 2003 در تمامی سطوح بازگردد و تنها از طریق نماینده دیپلماتیک رسمی خود در بغداد و نماینده دیپلماتیک بغداد در تهران کار کند.
به گزارش دیپلماسی ایرانی منابع اسکایپرس همچنین گفتند که طرح آزادسازی موصل بسیار نزدیک است و تنها جدول زمانی برای اجرای عملیات مربوط به آن باقی مانده و اقلیم کردستان در جریان جزئیات تفاهمهای نظامی و سیاسی که واشنگتن به دنبال آن است، قرار دارد و خوب میداند که سیاست واشنگتن حفظ وحدت عراق براساس فدرالیسم منطبق با سه اقلیم در کنار اقلیم پایتخت است.
این قبیل فضاسازیها برای ایجاد ضعف و انفعال در دولت مرکزی عراق و همچنین فضاسازی علیه ایران شبیه تحرکاتی است که یک سال پیش علیه دولت مالکی انجام شد. دولت مالکی و سپس عبادی دولتهای منتخب مردم عراق براساس قانون اساسی هستند و آمریکاییها برای این مردم نمیتوانند تصمیم بگیرند. همچنین باید یادآور شود که قدرتنمایی «ارتش 27 میلیونی» در راهپیمایی اربعین امسال و با همکاری بسیار نزدیک دولت عراق و ایران که با امنیت و قدرت کامل برگزار شد، نشان میدهد آمریکاییها مایلند آرزوهای تبدیل به کابوس شده را ولو در فضای رسانهای و القایی بازسازی کنند.
در عین حال اکنون کاملا روشن شده که آمریکاییها در پشت صحنه نمایش داعش در شمال عراق برای تجزیهافکنی قرار داشتهاند.
تاجگردون: ناگفته را بگوییم به لاریجانی ضربه میخورد(!)
یک نماینده اصلاحطلب مجلس مدعی شد اصلاحطلبان خبرها و واقعیتهای ناگفتهای از داخل مجلس دارند که اگر گفته شود به لاریجانی ضربه میخورد و اطرافیان وی پراکنده میشوند.
غلامرضا تاجگردون در مصاحبه با روزنامه اعتماد گفته است: اصلاحطلبان در تصمیمگیریهای خود براساس یک برآوردی از مجموعه خبرها و تحلیلها عمل خواهند کرد. در بیرون مشخصاً وزن تحلیلها بیشتر است و در داخل مجلس وزن خبرها و واقعیتهایی که هنوز گفته نشده است. ما به هر حال مواردی داریم که اگر به بیرون منتقل کنیم مثلاً برخی نگاهها احتمالاً نسبت به جریان اصولگرای معتدل تغییر خواهد کرد. یا شاید نظر اصلاحطلبان نسبت به آقای لاریجانی عوض شود. اینها مسائلی است که طرح عمومی آنها شاید به مصلحت نباشد اما قطعاً شنیدن آنها برای بزرگان جریان اصلاحات خالی از تأثیر نخواهد بود.
وی در پاسخ این سؤال که اگر طرح شوند چه خواهد شد؟ میگوید: شاید به جریان معتدل اصولگرا یا آقای لاریجانی و امثال ایشان ضربه بخورد. شاید باعث شود برخی از اطرافیان آقای لاریجانی از دور ایشان پراکنده شوند. و آقای لاریجانی نمیخواهد این اتفاق بیفتد؟ قطعاً نمیخواهد. او باید هم اینها را داشته باشد. آقای لاریجانی هیچ وقت نمیتواند یک اصلاحطلب باشد. اما میتواند فردی باشد که اصلاحطلبان او را نزنند. حتی نه اینکه از او حمایت جدی کنند.
تاجگردون در این مصاحبه از اختلاف گسترده در میان اصلاحطلبان خبر داد و گفت: یک شکلی میتواند متوجه اصلاحطلبان باشد و آن هم یک پالایش درون جناحی است. یعنی تشتت در آرا و رقیب تراشیدن برای نامزدهای اصلاحطلب از خود اصلاحطلبان یک مشکلی است که وجود دارد.
یعنی تا حد زیادی بیشتر از دیگر اصلاحطلبان، نیروهای داخل مجلس با این مشکل مواجه هستند. الان در برخی حوزههای انتخابیه مقابل همین نمایندگان اندک اصلاحطلبی که در پارلمان هستند، رقبایی علم شدهاند که پشت آنها هم برخی چهرههای اصلاحطلب وجود دارد.
نماینده گچساران میافزاید: این متأسفانه در اکثر حوزههای انتخابیهای که من اطلاع دارم، وجود دارد که خود اصلاحطلبان دارند برای نماینده یا نامزد اصلاحطلب خودشان مشکل میتراشند یا جلوی او نامزدی را علم میکنند.
رئیس کمیسیون برنامه و بودجه میگوید: به نظر من الان باید یک مقداری مطالبات تعدیل شوند، چون اصلاً خیلی از آنها امکانپذیر نیستند.
وی ادامه میدهد: مسائل چند سال گذشته نشان داده که مملکت برای خودش یک سری خطوط قرمزی دارد که امکان عبور از آن وجود ندارد. باید با حفظ خطوط قرمز در رقابت حضور داشته باشیم. اگر هم این کار را نکنیم و واقعیت را نبینیم عملاً خودمان دست بالا را به رقیب دادهایم. به هر حال خیلیها شب و روزشان را در رصد اصلاحطلبان میگذرانند تا بگویند اینها فلان جا خطوط قرمز را رد کردهاند.
وی با محتمل دانستن همکاری با اصولگرایان معتدل اظهار داشت: الان این درک از شرایط وجود دارد که فعلاً نیاز به همکاری بین ما بسیار زیاد و حتی لازم است. به طور مثال اگر ما آقای لاریجانی را در قم داشته باشیم آیا اصلاحطلبان باید کاری کنند که او رأی نیاورد یااینکه به شکل دیگری رفتار کنند؟ مثلاً فضا را برای او باز بگذارند یا حتی کمکش کنند. در فضای کلی امکانی برای لیست مشترک اصولگرایان و اصلاحطلبان معتدل وجود ندارد.
چیزی که هست این است که به نظر میرسد برخی جاها باید به نفع همدیگر به اصطلاح رایج «جاخالی» بدهیم.
چقدر این صحبتهایی که میگویید جدی بوده است؟ جدی بوده ولی رسمی نیست. چون برای رسمیت پیدا کردن آن مشکلاتی وجود دارد. خیلی صریح مثلاً اگر آقای لاریجانی اکنون بیاید و بگویید که میخواهم با اصلاحطلبان معتدل کنار بیایم، شاید خیلی از اصولگرایان ایشان را کنار بگذارند.
غلامرضا تاجگردون این را هم گفته که «خیلی از این گفتوگوها و همکاریها منجر به لیست مشترک و اعلام موجودیت یک ائتلاف نخواهد شد. پتانسیلی که وجود دارد نهایتاً این گونه خود را نشان میدهد که این جریانها یک توافق ضمنی با هم انجام دهند که جلوی هم رقیب نتراشند. یعنی به نفع هم جا خالی بدهند. من حرفی از لیست مشترک نمیزنم. ولی فرض کنیم تاجگردون در حوزه انتخابیه خودش کاندیدا است. جناح آقای لاریجانی در مقابل آن نامزدی ندهد یا بالعکس مثلاً آقای جلالی در شاهرود. آیا اصلاحطلبان در شاهرود اگر آقای دکتر جلالی بیایند باید تلاش کنند تا ایشان رأی نیاورد یا اینکه یک همکاری و ائتلاف نانوشته داشته باشند. الان بحث جدی این است.
براساس ارزیابی من در این ترکیبی که الان مجلس دارد، یک گروه 80 تا 120 نفره میتوانند در چنین پروژهای باشند.
این نماینده اصلاحطلب با بیان اینکه معتقدم هنوز اصلاحطلبان یک نگاه عملیاتی دقیق به حوزههای نمایندگی مجلس ندارند، در پاسخ این سؤال که اگر در مجلس آینده آقای عارف و لاریجانی هر دو وارد بهارستان شوند، شما پیشبینی میکنید برای ریاست مجلس کدام یک رأی بیشتری بیاورد؟» گفت: از الان این پیشبینی سخت است. اما من فکر میکنم اگر به یک جایی برسیم که مقدر بین انتخاب یکی از این دو نفر باشیم، فضای مجلس آینده آنقدر اصلاحطلب نخواهد داشت که بتوانیم آقای عارف را در قامت رئیس ببینیم. منظور من اصلاحطلب خالص است. یعنی کسی که پایبندی به این جریان در هر شرایطی داشته باشد.
کارگزاران ساز ناکوک در میان اصلاحطلبان هستند و میخواهند مسیر خود را از اصلاحطلبان جدا کنند و جریان سومی را شکل دهند.
نامه نیوز (از سایتهای حامی دولت و نزدیک به مصطفی پورمحمدی) در تحلیلی نوشت: اصلاحطلبان در گفتوگو و سخنرانیهای خود از عدم تمایل به حضور لاریجانی در لیستهای انتخاباتی اصلاحطلبی سخن به میان میآورند اما اعضای ارشد حزب کارگزاران هر احتمالی در مورد لاریجانی را تا اسفند 94 امکانپذیر میدانند. غلامحسین کرباسچی دبیرکل این حزب در مورد لاریجانی میگوید: «از نظر من آقای لاریجانی شخصیتی است که در جایی که بحث منافع ملی باشد، به بحث حزب و گروه توجه نمیکند و برای مثال در بحث برجام و توافق هستهای انصافا منافع ملی را مورد توجه قرار داد. از این رو عدهای اعتقاد دارند که ایشان صلاحیت پست فعلی خود را دارد. لاریجانی سالها تجربه دارند و از این رو شرعا و وجدانا، نمیتوانیم با ایشان مخالفت کنیم؛ به خصوص که در موقعیتی هستیم که اگر چهرههای مثبت حذف شوند، معلوم نیست آدمهای بهتری جایگزین شوند؛ باید دنبال الاحسن فالاحسن باشیم.» مرعشی دیگر عضو ارشد حزب کارگزاران نیز بر این باور است که «ممکن است به پاس خدماتی که آقای لاریجانی در مسئله برجام انجام داده است اصلاحطلبان در حوزه انتخابیه قم که ایشان حضور دارند از معرفی یک کاندیدای بزرگ و مشهور خودداری کند تا شرایط ورود دوباره ایشان به مجلس فراهم شود.»
این سخنان که از سوی اصلاحطلبان با واکنشهای متفاوتی روبرو شد حکایت از یک مسئله مهم و پنهانی از منویات کارگزاران در فضای سیاسی کشور دارد.
کرباسچی از مخالفین سرسخت سیدمحمد خاتمی است. او حتی در جریان انتخابات سال 88 و در همایش حزب اعتماد ملی در حضور مهدی کروبی به جای انتقاد از سیاستهای احمدینژاد، لب به گلایه و شکایت از رفتار خاتمی و دوستانش پرداخت. کرباسچی به دلیل اینکه اعتقاد دارد خاتمی و اصلاحطلبان در ماجرای به زندان رفتن او در زمان شهرداری دخالت داشتهاند از این جریان سیاسی گلایهمند است. او حتی در جریان انتخابات سال 88 به طرفداری از مهدی کروبی وارد میدان شد.
نامه نیوز میافزاید: در آستانه آماده شدن گروههای سیاسی برای انتخابات مجلس پنجم در سال 74، جناح راست ایران دچار یک انشعاب بزرگ شد، انشعابی که حاصلش تولد یک حزب جدید به نام «کارگزاران سازندگی» بود. داستان از آنجا آغاز شد که برخی از وزرای دولت دوم هاشمی رفسنجانی به دیدار رئیسجمهور وقت و معاون اول او رفتند تا نظر آنان را برای حضور در انتخابات مجلس آن هم با ساز و کار و لیستی جدا از جامعه روحانیت مبارز جلب کنند.
انتخابات 92 و پیروزی حسن روحانی نامزد نزدیک به حزب کارگزاران فضای تازهای را پیش روی این جریان سیاسی قرار داد، تا کارگزاران بعد از 4 سال سکوت باز هم تبدیل به یک حزب سیاسی فعال در عرصه سیاسی کشور شود و خود را آماده رقابت برای کسب کرسیهای سبز مجلس دهم کند. به نظر میرسد آنها میخواهند مسیر خود را از مسیر اصلاحطلبان جدا کنند و جریان سومی را در کشور ایجاد کنند. جریانی که هم اصلاحطلبان را شامل میشود و هم اصولگرایان را، کارگزاران نزدیکترین جریان سیاسی به روحانی در تلاش است، گفتمان تازهای را وارد کند.
پیگیری آرزوی ناکام آمریکا برای تجزیه شمال عراق
آمریکاییها در تداوم آرزو پردازی ناکام و به جبران شکستهای سنگین در طول یک دهه گذشته در عراق، درصدد پررنگتر کردن موضوع تجزیه این کشور تحت پوشش فدرالیسم و تسلط بر شمال عراق هستند.
به گزارش اسکای پرس به نقل از منابع آگاه، مقامات آمریکایی از سازمان سیا و وزارت امور خارجه و کمیته ذیربط در کنگره آمریکا با برخی سیاستمداران عراقی از طیفهای مختلف دیدارهای مفصلی در مکانهای گوناگون از جمله در لندن و اربیل و بغداد و امان داشتهاند و به بهانه خطر داعش به آنها گفتهاند ما به این باور رسیدهایم که ادامه وضعیت فعلی در عراق قابل قبول نیست. آنها همچنین گفتهاند که به ایجاد سه اقلیم اصلی در عراق تحت حاکمیت حکومت فدرال در بغداد باور دارند و آن را شرط اساسی برای بستن پرونده داعش و پاکسازی عراق از داعش میداند. آنها همچنین بر این باور هستند که باید قدرتهای داخلی ثانوی در عراق که به جای قدرت دولت فعلی بغداد عمل میکنند، به ویژه گروههای مسلحی که زیر نظر ایران هستند، برچیده شوند.
به گفته این منابع در این دیدارها بر مشکلات اساسی عراق از جمله آن چه دخالت ایران در عراق و نفوذش بر نخستوزیر این کشور از طریق عوامل وابسته به نوری مالکی و هادی العامری و ابومهدی المهندس میدانند، تمرکز شده است. واشنگتن میگوید متعهد میشود از حکومت جدید فدرالی در عراق با تایید شورای امنیت حمایت کند و از همکاری با حیدرالعبادی به عنوان نخستوزیر دولت فدرالی پشتیبانی کند به گفته این منابع، آمریکاییها الگوی سوئیس را برای عراق پیشنهاد دادهاند. همچنین قرار است عراق به عنوان منطقه استراتژیک از درجه اول که امنیت آن با امنیت ملی آمریکا مرتبط است، اعلام شود و به ایران اطلاع داده شود که به مرزهای قبل از 2003 در تمامی سطوح بازگردد و تنها از طریق نماینده دیپلماتیک رسمی خود در بغداد و نماینده دیپلماتیک بغداد در تهران کار کند.
به گزارش دیپلماسی ایرانی منابع اسکایپرس همچنین گفتند که طرح آزادسازی موصل بسیار نزدیک است و تنها جدول زمانی برای اجرای عملیات مربوط به آن باقی مانده و اقلیم کردستان در جریان جزئیات تفاهمهای نظامی و سیاسی که واشنگتن به دنبال آن است، قرار دارد و خوب میداند که سیاست واشنگتن حفظ وحدت عراق براساس فدرالیسم منطبق با سه اقلیم در کنار اقلیم پایتخت است.
این قبیل فضاسازیها برای ایجاد ضعف و انفعال در دولت مرکزی عراق و همچنین فضاسازی علیه ایران شبیه تحرکاتی است که یک سال پیش علیه دولت مالکی انجام شد. دولت مالکی و سپس عبادی دولتهای منتخب مردم عراق براساس قانون اساسی هستند و آمریکاییها برای این مردم نمیتوانند تصمیم بگیرند. همچنین باید یادآور شود که قدرتنمایی «ارتش 27 میلیونی» در راهپیمایی اربعین امسال و با همکاری بسیار نزدیک دولت عراق و ایران که با امنیت و قدرت کامل برگزار شد، نشان میدهد آمریکاییها مایلند آرزوهای تبدیل به کابوس شده را ولو در فضای رسانهای و القایی بازسازی کنند.
در عین حال اکنون کاملا روشن شده که آمریکاییها در پشت صحنه نمایش داعش در شمال عراق برای تجزیهافکنی قرار داشتهاند.
تاجگردون: ناگفته را بگوییم به لاریجانی ضربه میخورد(!)
یک نماینده اصلاحطلب مجلس مدعی شد اصلاحطلبان خبرها و واقعیتهای ناگفتهای از داخل مجلس دارند که اگر گفته شود به لاریجانی ضربه میخورد و اطرافیان وی پراکنده میشوند.
غلامرضا تاجگردون در مصاحبه با روزنامه اعتماد گفته است: اصلاحطلبان در تصمیمگیریهای خود براساس یک برآوردی از مجموعه خبرها و تحلیلها عمل خواهند کرد. در بیرون مشخصاً وزن تحلیلها بیشتر است و در داخل مجلس وزن خبرها و واقعیتهایی که هنوز گفته نشده است. ما به هر حال مواردی داریم که اگر به بیرون منتقل کنیم مثلاً برخی نگاهها احتمالاً نسبت به جریان اصولگرای معتدل تغییر خواهد کرد. یا شاید نظر اصلاحطلبان نسبت به آقای لاریجانی عوض شود. اینها مسائلی است که طرح عمومی آنها شاید به مصلحت نباشد اما قطعاً شنیدن آنها برای بزرگان جریان اصلاحات خالی از تأثیر نخواهد بود.
وی در پاسخ این سؤال که اگر طرح شوند چه خواهد شد؟ میگوید: شاید به جریان معتدل اصولگرا یا آقای لاریجانی و امثال ایشان ضربه بخورد. شاید باعث شود برخی از اطرافیان آقای لاریجانی از دور ایشان پراکنده شوند. و آقای لاریجانی نمیخواهد این اتفاق بیفتد؟ قطعاً نمیخواهد. او باید هم اینها را داشته باشد. آقای لاریجانی هیچ وقت نمیتواند یک اصلاحطلب باشد. اما میتواند فردی باشد که اصلاحطلبان او را نزنند. حتی نه اینکه از او حمایت جدی کنند.
تاجگردون در این مصاحبه از اختلاف گسترده در میان اصلاحطلبان خبر داد و گفت: یک شکلی میتواند متوجه اصلاحطلبان باشد و آن هم یک پالایش درون جناحی است. یعنی تشتت در آرا و رقیب تراشیدن برای نامزدهای اصلاحطلب از خود اصلاحطلبان یک مشکلی است که وجود دارد.
یعنی تا حد زیادی بیشتر از دیگر اصلاحطلبان، نیروهای داخل مجلس با این مشکل مواجه هستند. الان در برخی حوزههای انتخابیه مقابل همین نمایندگان اندک اصلاحطلبی که در پارلمان هستند، رقبایی علم شدهاند که پشت آنها هم برخی چهرههای اصلاحطلب وجود دارد.
نماینده گچساران میافزاید: این متأسفانه در اکثر حوزههای انتخابیهای که من اطلاع دارم، وجود دارد که خود اصلاحطلبان دارند برای نماینده یا نامزد اصلاحطلب خودشان مشکل میتراشند یا جلوی او نامزدی را علم میکنند.
رئیس کمیسیون برنامه و بودجه میگوید: به نظر من الان باید یک مقداری مطالبات تعدیل شوند، چون اصلاً خیلی از آنها امکانپذیر نیستند.
وی ادامه میدهد: مسائل چند سال گذشته نشان داده که مملکت برای خودش یک سری خطوط قرمزی دارد که امکان عبور از آن وجود ندارد. باید با حفظ خطوط قرمز در رقابت حضور داشته باشیم. اگر هم این کار را نکنیم و واقعیت را نبینیم عملاً خودمان دست بالا را به رقیب دادهایم. به هر حال خیلیها شب و روزشان را در رصد اصلاحطلبان میگذرانند تا بگویند اینها فلان جا خطوط قرمز را رد کردهاند.
وی با محتمل دانستن همکاری با اصولگرایان معتدل اظهار داشت: الان این درک از شرایط وجود دارد که فعلاً نیاز به همکاری بین ما بسیار زیاد و حتی لازم است. به طور مثال اگر ما آقای لاریجانی را در قم داشته باشیم آیا اصلاحطلبان باید کاری کنند که او رأی نیاورد یااینکه به شکل دیگری رفتار کنند؟ مثلاً فضا را برای او باز بگذارند یا حتی کمکش کنند. در فضای کلی امکانی برای لیست مشترک اصولگرایان و اصلاحطلبان معتدل وجود ندارد.
چیزی که هست این است که به نظر میرسد برخی جاها باید به نفع همدیگر به اصطلاح رایج «جاخالی» بدهیم.
چقدر این صحبتهایی که میگویید جدی بوده است؟ جدی بوده ولی رسمی نیست. چون برای رسمیت پیدا کردن آن مشکلاتی وجود دارد. خیلی صریح مثلاً اگر آقای لاریجانی اکنون بیاید و بگویید که میخواهم با اصلاحطلبان معتدل کنار بیایم، شاید خیلی از اصولگرایان ایشان را کنار بگذارند.
غلامرضا تاجگردون این را هم گفته که «خیلی از این گفتوگوها و همکاریها منجر به لیست مشترک و اعلام موجودیت یک ائتلاف نخواهد شد. پتانسیلی که وجود دارد نهایتاً این گونه خود را نشان میدهد که این جریانها یک توافق ضمنی با هم انجام دهند که جلوی هم رقیب نتراشند. یعنی به نفع هم جا خالی بدهند. من حرفی از لیست مشترک نمیزنم. ولی فرض کنیم تاجگردون در حوزه انتخابیه خودش کاندیدا است. جناح آقای لاریجانی در مقابل آن نامزدی ندهد یا بالعکس مثلاً آقای جلالی در شاهرود. آیا اصلاحطلبان در شاهرود اگر آقای دکتر جلالی بیایند باید تلاش کنند تا ایشان رأی نیاورد یا اینکه یک همکاری و ائتلاف نانوشته داشته باشند. الان بحث جدی این است.
براساس ارزیابی من در این ترکیبی که الان مجلس دارد، یک گروه 80 تا 120 نفره میتوانند در چنین پروژهای باشند.
این نماینده اصلاحطلب با بیان اینکه معتقدم هنوز اصلاحطلبان یک نگاه عملیاتی دقیق به حوزههای نمایندگی مجلس ندارند، در پاسخ این سؤال که اگر در مجلس آینده آقای عارف و لاریجانی هر دو وارد بهارستان شوند، شما پیشبینی میکنید برای ریاست مجلس کدام یک رأی بیشتری بیاورد؟» گفت: از الان این پیشبینی سخت است. اما من فکر میکنم اگر به یک جایی برسیم که مقدر بین انتخاب یکی از این دو نفر باشیم، فضای مجلس آینده آنقدر اصلاحطلب نخواهد داشت که بتوانیم آقای عارف را در قامت رئیس ببینیم. منظور من اصلاحطلب خالص است. یعنی کسی که پایبندی به این جریان در هر شرایطی داشته باشد.