لزوم پرهیز سالک از غیبت(سلوک عارفانه)

(بدان ای سالک راه حق!) شیخ بهایی می‌نویسد: روزی در مجلس بزرگی ذکر من شد، یکی از حاضران که ادعای دوستی با من می‌کرد، ولی دروغ می‌گفت، شروع به غیبت کرده و نسبت‌های ناروایی به من داده بود و این آیه را درنظر نداشت که خداوند می‌فرماید: آیا شما دوست می‌دارید گوشت برادر مرده خود را بخورید؟ (حجرات- 12)
آن‌گاه که فهمید خبر به من رسیده و از غیبت او اطلاع پیدا کرده‌ام، نامه بلند بالایی برایم نوشت، و در آن اظهار پشیمانی و درخواست رضایت کرد. در جوابش نوشتم! خدا تو را پاداش دهد به واسطه هدیه‌ای که برای من فرستادی، چون هدیه تو باعث سنگینی کفه حسناتم در قیامت می‌شود. (1)
_____________________
1- داستان‌ها و پندها، محمدی اشتهاردی، ج4، ص124