مرگ مؤمن انتقال از زندان به قصر است(حکایت خوبان)

امام سجاد(ع) فرمود: هنگامی که در روز عاشورا اوضاع بر امام حسین(ع) بسیار سخت شد، عده‌ای از اصحاب آن حضرت، دیدند که حال امام (ع) با حالات آنها فرق دارد. آنها هرچه بیشتر در محاصره دشمن قرار می‌گرفتند، ناراحت می‌شدند، ولی حال امام حسین(ع) (و بعضی از خواص اصحاب آن حضرت) چنین بود، بلکه رنگ چهره آنها برافروخته‌تر می‌شد و اعضایشان آرام‌تر می‌گردید. در این حال بعضی به یکدیگر می‌گفتند:‌ گویی این مرد (امام حسین(ع)) اصلا باکی از مرگ ندارد. امام حسین(ع) به آنها رو کرد و فرمود: ای فرزندان عزیز و بزرگوار من، قدری آرام بگیرید، صبر و تحمل کنید، زیرا مرگ پلی است که شما را از گرفتاری‌ها و سختی‌ها به سوی بهشت‌های وسیع و نعمت‌های جاودان عبور می‌دهد. «فایکم یکره آن ینتقل من سجن الی قصر» کدام یک از شما دوست ندارید که از زندانی به سوی قصری انتقال یابید.
آری مرگ برای دشمنان شما، قطعا چنان است که از قصری به سوی زندان انتقال یابند، پدرم نقل کرد که رسول اکرم(ص) فرمود: همانا دنیا زندان مومن و بهشت کافر است و مرگ پلی است که اینها (مومنین) را به سوی بهشت، و آنها (کافران) را به سوی دوزخ می‌کشاند.
سپس فرمود: من دروغ نمی‌گویم، و به من دروغ گفته نشده است.(1)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- معانی الاخبار، شیخ صدوق، ص 288