کمک مالی به مدارس داوطلبانه اما ضروری است!

اسفندیار چهاربند در گفت‌وگو با تسنیم اظهار داشت:‌ سرانه مدارس دو بخش دارد، بخش نخست سرانه تملک و عمرانی است که در فصل تابستان بین مناطق آموزش و پرورش توزیع شد تا فعالیت‌های عمرانی و بهسازی مدارس انجام شود. بخش دوم سرانه مربوط به هزینه‌های جاری مدرسه است که تلاش می‌‌شود به مدارس پرداخت شود.
وی در خصوص کمک‌های مالی خانواده‌ها به مدارس گفت:‌ کمک مالی به مدارس ضروری است اما باید توجه داشت که کمک مالی خانواده‌ها به مدارس داوطلبانه است و نباید در این رابطه اجباری اعمال شود.
مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران عنوان کرد:‌ اگر مدرسه‌‌‌ای هیئت امنایی باشد این اختیار را دارد که به ازای مصوب کردن فوق برنامه‌‌‌ها، هزینه را نیز تصویب کند اما در مدارس دولتی عادی مشارکت مالی مردم داوطلبانه است.
چهاربند تأکید کرد:‌ اگر خانواده‌‌ای در مدرسه دولتی عادی با مشکل مواجه شده است آن را به آموزش و پرورش منطقه گزارش کنند تا رسیدگی شود.
گفتنی است، چندی قبل هم سخنگوی آموزش و پرورش شهر تهران در خصوص دریافت وجه در قالب کمک‌های مردمی از خانواده‌ها توسط مدارس به اولیاء دانش‌آموزان توصیه کرده بود که با وجود مشکلات اقتصادی، همواره در سبد هزینه خانوار بخشی برای تعلیم و تربیت فرزندان در نظرگرفته شود.
ثقفی کمک‌های مالی خانواده‌ها به مدارس دولتی را ضروری و غیرالزامی(!) دانسته و برهمین اساس استدلال کرد که هرخانواده‌ای که به تعلیم و تربیت فرزندش اهمیت می‌دهد در بحث مشارکت مالی به مدرسه کمک می‌کند!
مدیر کل انجمن اولیاء و مربیان وزارت آموزش و پرورش هم در جای دیگری مدعی شده بود  اولیاء به واسطه نمایندگان انجمن که به گفته وی نمایندگان اولیای دانش‌آموزان هستند، خودشان تصویب می‌کنند که چه مقداری پول به مدرسه کمک شود.
این اظهارات مسئولان آموزش و پرورش تهران در یک سال گذشته در حالی صورت گرفته که آنها در مصاحبه‌های متعددی، از یک طرف دریافت هرگونه وجه از اولیاء در زمان دریافت کارنامه و هنگام ثبت نام را ممنوع و تخلف نامیده و از اولیاء درخواست می‌کردند که در صورت مشاهده این تخلف‌ها به واحدهای رسیدگی به شکایات در مناطق آموزش و پرورش مراجعه و طرح شکایت کنند و از طرف دیگر دریافت وجه در قالب کمک به مدرسه را مجاز و اختیاری دانسته و مسئولان مدارس به نحوی از اولیاء این وجوه را دریافت می‌کنند که این پرداخت اختیاری، پرداخت نکرده‌ها را در عمل انجام شده قرار داده و برای اینکه آنها انگشت نما نشوند، زیر بار روانی کمک نکردن به مدرسه، علی رغم میل باطنی مجبور به پرداخت کمک به مدرسه می‌شوند و این عمل ظاهراَ با سوء استفاده از مجوز آموزش و پرورش برای دریافت به اصطلاح اختیاری کمک به مدرسه انجام می‌شود.
همچنین مسئولان آموزش و پرورش توضیح نمی‌دهند که چرا تمام اولیاء دانش‌آموزان (حتی مستضعفین مالی) باید ملزم به اجرای مصوبه‌ای باشند که تعدادی از اولیاء در قالب انجمن مورد اشاره آن را تصویب کرده و به نوعی در عمل انجام شده باید به مدرسه «کمک اجباری» کنند!
این رویه آموزش و پرورش بارها مورد انتقاد خود اولیاء قرار گرفته و ظاهراً مقصود از ضرورت حس مسئولیت‌پذیری اولیاء برای حضور روانی و فیزیکی در مدرسه، در عمل فقط کمک مالی به مدرسه است و فعالیت‌های دیگر آنها هم ذیل این عنوان تعریف می‌شود!
به این ترتیب به نظر می‌رسد اگر آموزش و پرورش واقعاَ عزمی در جلوگیری از دریافت وجه اجباری از اولیاء را دارد، باید دریافت هرگونه وجه (حتی کمک به مدرسه) را ممنوع اعلام کند یا حداقل کمک اختیاری را از اولیاء مطالبه نکند که در پوشش آن اتفاقات دیگری بیافتد.
گفتنی است، سازمان تعزیرات بنا بر شکایت‌های متعدد مردمی مبنی بر دریافت وجه هنگام ثبت‌نام در مدارس به این قضیه ورود کرد که با مخالفت آموزش و پرورش هم مواجه شد، ضمن اینکه تنها در یک مورد گشت‌های تعزیرات یک میلیارد و 600 میلیون تومان اضافه دریافتی در یک مدرسه کشف کردند.